Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© fotocommunity.de

Wzorzec FCI nr 192
KROMFOHRLÄNDER
POCHODZENIE: Niemcy.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 12.10.1998.
KLASYFIKACJA: Psy do towarzystwa i domowe.
KLASYFIKACJA FCI:  Grupa 9: Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 10: Kromfohrländer. Nie podlegają próbom pracy.

ZARYS HISTORII RASY: Kromfohrländer jest jedną z najnowszych ras niemieckich, uznaną na świecie w roku 1955. Ilse Schleifenbaum , pierwsza hodowczyni rasy, mieszkała w pobliżu Siegen w południowej części Nadrenii-Westfalii, w okolicy „krom Fohr” (we współczesnym języku niemieckim nazwa ta oznacza „krzywą bruzdę”); stąd też nazwa rasy. Przodkom – foksterierowi szorstkowłosemu i grand griffon vendéen – zawdzięcza urocze usposobienie i temperament.
WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości. Istnieją dwie odmiany, różniące się typem szaty: • szorstkowłosa, • krótkowłosa.
ISTOTNE PROPORCJE: Długość tułowia nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Łatwo przystosowuje się do otoczenia, łagodny, uroczy towarzysz i pies domowy. Nieco zdystansowany w stosunku do obcych ; o umiarkowanym instynkcie myśliwskim. Agresja i bojaźliwość niepożądane.

GŁOWA:
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: Nieco zaokrąglona, bez wypukłości czołowej. Bruzda czołowa widoczna.
Stop: Dobrze zaznaczony.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Średniej wielkości; nozdrza szeroko rozwarte. Najlepiej czarny; brązowy dopuszczalny.
Kufa: Stosunek długości kufy do długości czaszki wynosi 1:1. Płaszczyzny kufy i czaszki są równoległe. Grzbiet nosa prosty; kufa umiarkowanie szeroka. Widziana z profilu i od góry – zwęża się lekko w kierunku nosa.
Wargi: Przylegające, niezbyt ciężkie, zwarte w kącikach, ciemno pigmentowane.
Szczęka/Żuchwa/Zęby: Silna szczęka i żuchwa, o regularnym, kompletnym uzębieniu; zgryz nożycowy (42 zęby, zgodnie z wymogami, dotyczącymi uzębienia psa), tj. siekacze szczęki ustawione tuż przed siekaczami żuchwy; zęby dobrze osadzone w łukach. Zgryz cęgowy dopuszczalny.
Policzki: Silnie rozwinięte mięśnie, ściśle przylegające od żuchwy, szczęk i kości policzkowych.
Oczy: Średniej wielkości, owalne; osadzone nieco ukośnie. Ciemnobrązowe; dopuszczalny także średnio nasycony odcień brązu.
Uszy: Osadzone wysoko, po bokach głowy; załamane w połowie, linia zagięcia ucha może leżeć powyżej sklepienia czaszki; trójkątne, o zaokrąglonych końcach. Bardzo ruchome, noszone w zależności od nastroju psa; dopuszczalne uszy lekko fruwające.
SZYJA:
Profil: Wznosi się ukośnie; lekko łukowaty kark.
Długość: Średnia.
Kształt: Mocna, dobrze umięśniona w okolicy karku.
Skóra: Ściśle przylegająca do szyi. Bez podgardla.

TUŁÓW:
Górna linia: Biegnie prosto, nieco dłuższa, niż wysokość w kłębie.
Kłąb: Zaznaczony.
Grzbiet: Mocny, prosty; średnio długi.
Lędźwie: Nieco węższe, niż klatka piersiowa; dobrze rozwinięte.
Zad: Nieznacznie opadający; dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa: Umiarkowanie szeroka i głęboka; dolna linia mostka na poziomie łokci; żebra nieco zaokrąglone; przedpiersie lekko zaznaczone.
Brzuch: Podciągnięty ku lędźwiom.
OGON: Nie kopiowany, średniej długości, mocny u nasady; szablasty, dopuszczalny ogon z niewielkim, pierścieniowatym zagięciem. Owłosienie ogona zgodne z typem owłosienia psa. W postawie noszony swobodnie opuszczony, z koniuszkiem nieznacznie zakrzywionym ku górze; w ruchu noszony sierpowato nad grzbietem.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Wrażenie ogólne: Widziane z przodu, kończyny przednie ustawione są prosto i pionowo.
Łopatki: Dobrze umięśnione; umiarkowanie długie i ukośne.
Ramię: Kąt między ramieniem a łopatką wynosi ok. 110°; ramię dobrze umięśnione.
Łokcie: Przylegające harmonijnie do tułowia; ani nie ustawione na zewnątrz, ani do wewnątrz. Kąt wynosi ok. 120°.
Przedramię: Nieco dłuższe, niż ramię. Ustawione pionowo; mocne.
Nadgarstek: Dobrze rozwinięty, ale nie przesadnie mocny i gruby.
Śródręcze: Względnie krótkie; widziane z przodu – stanowi kontynuację przedramienia; widziane z boku – nieco ukośne.
Przednie łapy: Lekko wysklepione, o zwartych palcach. Pazury mocne; opuszki dobrze rozwinięte, o ciemnej pigmentacji. Dozwolone jasne pazury.
KOŃCZYNY TYLNE:
Wrażenie ogólne: Widziane z tyłu, ustawione prosto i pionowo w stosunku do podłoża.
Udo: Dobrze umięśnione. Kąt stawu biodrowego wynosi ok. 100°.
Podudzie: Mocne; tworzy z udem kąt ok. 105°.
Śródstopie: Podobne do śródręcza, ale ustawione pionowo w stosunku do podłoża. Bez szczątkowego palca.
Tylne łapy: Podobne do przednich.
CHÓD/RUCH: Płynny, szybki, harmonijny. Dobry wykrok kończyn przednich i mocna akcja kończyn tylnych. Kromfohrländer lubi skakać, nie może poruszać się inochodem.

SKÓRA: Ściśle przylegająca. Pigmentacja zgodna z umaszczeniem szaty.
SZATA
OWŁOSIENIE:
• Szata szorstkowłosa: Gęsta, struktura szorstka, obecna broda. Długość włosa na kłębie i na grzbiecie nie może przekraczać 7 cm. Szata krótsza na bokach – ok. 3 cm. Włos na grzbiecie oraz kończynach przednich i tylnych jest bardziej szorstki, niż na bokach. Dłuższy włos na pysku i kufie. Włos na uszach zależy od typu szaty na całym ciele. Podszycie krótkie i delikatne.
• Szata krótkowłosa: Gęsta, gładka struktura; bez brody. Długość włosa w kłębie i na grzbiecie nie może przekraczać 7 cm. Szata krótsza na bokach – ok. 3 cm. Szata przylegająca do ciała. Włos jest dłuższy na uszach, dolnych partiach szyi oraz klatce piersiowej. Obfite pióro na ogonie. Wyraźne pióra na tylnych partiach przednich kończyn i udach pożądane. Włos na pysku i kufie krótki. Podszycie krótkie i delikatne.
MAŚĆ:
Na tułowiu: Podstawowa barwa – biała. Znaczenia – od jasnobrązowych po ciemnobrązowe. Rożnych rozmiarów łaty lub czaprak. W przypadku brązowego podszycia, końce sierści mogą być czarne.
Na głowie: Od jasnobrązowych po intensywnie ciemnobrązowe znaczeń na policzkach, powyżej oczu i na uszach; rozmieszczone tak symetrycznie, jak to możliwe; rozdzielone białą strzałką, sięgającą bez przerw aż do czoła lub karku (symetryczna maska ze strzałką).

WYSOKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA: Wysokość w kłębie: Między 38 a 46 cm. Masa: Psy: od 11 do 16 kg. Suki : od 9 do 14 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
POWAŻNE WADY:
• Jasne oczy.
• Brązowe znaczenia w zdecydowanie zbyt jasnym odcieniu.
• Czarne łaty w przypadku psa, którego podszycie nie jest brązowe.
• Bark znaczeń na ciele.
• Wybitnie nieregularne znaczenia na głowie, wywołujące niekorzystne wrażenie.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Niezrównoważony temperament (agresja, nieśmiałość).
• Tyłozgryz lub przodozgryz.
• Brak więcej, niż dwóch trzonowców lub więcej, niż trzech przedtrzonowców.
• Niebieskie oczy.
Uwaga: Zarówno brak pojedynczego siekacza w szczęce lub żuchwie, jak i nieco krótsza lub dłuższa szata, nie powinny być uważane za wady dyskwalifikujące, jeżeli poza tymi niedoskonałościami we wszystkich innych aspektach pies jest oceniany jako doskonały lub bardzo dobry. Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany. Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

 © Załoga Chartykasa