Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© einstein64k.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 240 /13.09.2000/F

CHART WĘGIERSKI (Magyar Agar, Hungarian Greyhound)

Kraj pochodzenia: Węgry.
Data publikacji obowiązującego wzorca: 06.04.2000
Przeznaczenie: Pies myśliwski, posługujący się wzrokiem, który ma również dobrze rozwinięty węch. Chart ten wyróżnia się na torach wyścigowych i coursingach uzdolnieniami do długich dystansów. Jest świetnym psem do towarzystwa i wiernym stróżem.
Klasyfikacja FCI: Grupa 10 – Charty. Sekcja 3 – Charty krótkowłose. Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Magyar agar jest starą rasą myśliwską. Jego pochodzenia należy poszukiwać w epoce podboju kraju przez Madziarów. Świadczą o tym czaszki odnajdowane podczas wykopalisk. W celu zwiększenia szybkości w XIX wieku rasa była krzyżowana z różnymi chartami.
WYGLĄD OGÓLNY: Widoczna jest siła, solidny kościec i muskulatura. Pies jest bardzo elegancki.
WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia jest nieco większa od wysokości w kłębie. Długość kufy odpowiada w przybliżeniu połowie długości głowy.
ZACHOWANIE / CHARAKTER: Nie do zmęczenia, szybki, wytrzymały i odporny. Wyróżnia się w wyścigach chartów, gdzie na niektórych dystansach jest szybszy od greyhounda. Z natury zachowuje się nieco z rezerwą, ale nie jest nieśmiały. Jest czujny, inteligentny i wierny. Nie jest agresywny, ani kąśliwy. Chroni właściciela i jego dobra, ponieważ ma dobrze rozwinięty instynkt obronny.

GŁOWA: Widziana z profilu i z góry ma kształt klinowaty o dość szerokiej podstawie.
Mózgoczaszka:
Czaszka: Umiarkowanie mocna, szeroka, czoło stosunkowo szerokie.
Stop: Zaznaczony.
Trzewioczaszka: 
Wierzchołek nosa: Stosunkowo duży, dobrze pigmentowany, o szerokich rozwartych nozdrzach
Kufa: Mocna, wydłużona, ale niezbyt spiczasta.
Wargi: Dobrze przylegające, zwarte, dobrze pigmentowane.
Szczęki/zęby: Szczęki są silne i mocne, zgryz nożycowy, uzębienie dobrze rozwinięte, mocne i kompletne, zgodne ze wzorem zębowym psa.
Policzki: Mocne, umięśnione.
Oczy: Średniej wielkości, ciemne, ani zbyt głęboko osadzone w oczodołach, ani zbyt wydatne. Spojrzenie żywe, inteligentne.
Uszy: Są dobrej wielkości, grube. Osadzone na średniej wysokości, załamane na szyję w kształcie pączka róży. Gdy uwaga psa jest pobudzona stawia on uszy. Uszy pożądane są raczej ciężkie niż lekkie. Uszy stale stojące stanowią wadę.
SZYJA: Średniej długości, elegancka, sucha muskularna, bez fałd.

TUŁÓW: 
Kłąb: Dobrze rozwinięty, muskularny, długi.
Grzbiet: Szeroki, prosty, zwarty, bardzo dobrze umięśniony.
Lędźwie: Bardzo szerokie, proste, silnie umięśnione.
Zad: Szeroki, lekko nachylony, dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa: Klatka piersiowa jest głęboka i wysklepiona, co zapewnia wystarczającą ilość miejsca dla dużych płuc i serca. Żebra są dobrze wysklepione i sięgają daleko do tyłu.
Brzuch: umiarkowanie podkasany.
OGON: Osadzony na średniej wysokości, gruby i mocny, bardzo nieznacznie zwęża się ku końcowi, jest lekko zakręcony i sięga do stawu skokowego. Jego spodnia strona pokryta jest drutowatym włosem. W spoczynku pionowo opadający. W akcji ogon może być uniesiony aż do wysokości linii grzbietu.

KOŃCZYNY: 
Kończyny przednie: Są mocne i silne. Widziane od przodu i od tyłu są proste i równoległe.
Łopatki: Umiarkowanie ukośne, o dużej ruchomości, muskularne i długie.
Ramię: Długie, nieco ukośne, muskularne.
Łokcie: Dobrze przylegające do klatki piersiowej, giętkie i o dużej ruchomości, nie są zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Przedramię: Długie, proste, o dobrym kośćcu i suchej muskulaturze.
Nadgarstek: Szeroki i mocny.
Śródręcze: Krótkie i pionowe.
Łapy przednie: Dość grube, raczej długie, opuszki są wytrzymałe. Pazury krótkie i mocne.
Kończyny tylne: Są dobrze ukątowane, ale nie przesadnie, mocno umięśnione, o mocnym kośćcu. Widziane z tyłu są równoległe.
Uda: Mocno umięśnione, mięśnie są dość długie.
Stawy kolanowe: Średnio ukątowane, mocne, nie zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Podudzie: Długie o suchej muskulaturze.
Staw skokowy: Mocny, nisko osadzony.
Śródstopie: Widziane z tyłu równoległe, zarówno w spoczynku, jak i w ruchu.
Łapy tylne: Dość grube, raczej długie, opatrzone mocnymi opuszkami i pazurami.
CHODY: Bardzo elastyczne, kryjące wiele ziemi. Patrząc z przodu i z tyłu kończyny poruszają się w równoległych płaszczyznach.

SKÓRA: Stosunkowo gruba, dobrze przylegająca do ciała, nie tworząca ani fałd, ani podgardla.
OKRYWA WŁOSOWA: 
Włos: Krótki, zwarty, twardy, dobrze przylegający. Zimą może rozwinąć się gęsty i obfity podszerstek.
Umaszczenie: Wszystkie maści i kombinacje kolorów występujące u chartów są dopuszczalne z wyjątkiem maści i kombinacji kolorów wymienionych jako wady dyskwalifikujące.

WIELKOŚĆ: Idealna wysokość w kłębie: psy pomiędzy 65 a 70 cm, suki pomiędzy 62 a 67 cm. Podstawowe znaczenia ma nie wzrost mierzony w centymetrach, ale proporcjonalna i harmonijna budowa.
WADY: Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Nietypowy kształt głowy
  • Przodozgryz lub tyłozgryz, krzywe łuki zębowe
  • Brak jednego lub kilku zębów, siekaczy, kłów, przedtrzonowców 2-4 i trzonowców 1-2. Brak więcej niż dwóch przedtrzonowca P1 lub trzonowców M3 nie są brane pod uwagę.
  • Entropium, ektropium
  • Umaszczenie niebieskie, niebieskie z białymi znaczeniami, brązowy, wilczasty, czarny podpalany, i tricolor.
  • Agresywność.

UWAGA: Samce muszą mieć oba jądra normalnie wykształcone i całkowicie opuszczone do moszny.

© Załoga Chartykasa