Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© sixo.deviantart.com

FCI-Standard Nr 336
HISZPAŃSKI PIES WODNY (Perro de agua español)

POCHODZENIE: Hiszpania.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 03.09.1999.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies pasterski, myśliwski i pomocnik rybaków .
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 8 – Aportery, płochacze, psy wodne. Sekcja 3 – Psy wodne. Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Psy te występują na Półwyspie Iberyjskim od bardzo dawna, a ich pochodzenie jest takie samo, jak francuskich barbetów.Najliczniej występują w Andaluzji, gdzie wykorzystywane są jako psy pasterskie; noszą tam nazwę „psów tureckich”. Cechy hiszpańskich psów wodnych, a zwłaszcza ich charakterystyczna sierść, są przystosowaniem do środowiska, w którym bagniska przeplatane są suchymi wzniesieniami. Psy te wykorzystywane są do pomocy w pasieniu, polowaniu na ptactwo wodne i połowach ryb.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies typu wiejskiego, proporcjonalnie zbudowany, średniej masy, o wydłużonej, prostokątnej sylwetce, dobrze umięśniony i atletyczny dzięki aktywności fizycznej. Jego wzrok, słuch i węch są dobrze rozwinięte.
WAŻNE PROPORCJE: – Długość tułowia/wysokość w kłębie = 9 / 8. – Głębokość klatki piersiowej/wysokość w kłębie = 4 / 8. – Długość kufy/długość czaszki = 2 / 3.
ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Oddany, posłuszny, wesoły, zrównoważony i czujny, zdolny do ciężkiej pracy. Dzięki wielkiej inteligencji uczy się bardzo szybko, potrafi przystosować się do najrozmaitszych warunków i radzić sobie w najrozmaitszych
sytuacjach.

GŁOWA: Mocno, elegancko noszona.
MÓZGOCZASZKA: 
Czaszka: Płaska, z nieznacznym tylko grzebieniem potylicznym. Linie profilu równoległe.
Stop: Łagodny, tylko lekko zaznaczony.
TRZEWIOCZASZKA: Profil prostoliniowy.
Nos: Nozdrza dobrze rozwinięte, trufla nosa tej samej barwy jak najciemniejszy odcień sierści, albo trochę ciemniejsza.
Wargi: Przylegające, z wyraźnie wykształconymi kącikami.
Uzębienie: Zęby białe, dobrze wykształcone, duże kły.
Oczy: Osadzone trochę skośnie, bardzo wyraziste, barwy od orzechowej do kasztanowatej, harmonizującej z maścią. Spojówki niewidoczne.
Uszy: Osadzone średnio wysoko, trójkątne, wiszące.
SZYJA: Krótka, dobrze umięśniona, bez podgardla, dobrze osadzona w łopatkach.

TUŁÓW: Krzepki.
Linia górna: Prosta.
Kłąb: Ledwie widoczny.
Grzbiet: Prosty i mocny.
Zad: Lekko opadający.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, żebra dobrze wysklepione, pojemna, co zapewnia dużą wydolność oddechową.
Linia dolna: Brzuch trochę podciągnięty.
OGON: Średnio wysoko osadzony, cięty na długość 2 – 4 kręgów. Zdarzają się psy o ogonach z natury krótkich.

KOŃCZYNY: 
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Mocne i pionowe.
Łopatki: Dobrze umięśnione, skośnie ułożone.
Ramię: Mocne.
Łokcie: Przylegające, nie wykręcone.
Przedramię: Proste i mocne.
Nadgarstek i śródręcze: Proste, raczej krótkie.
Łapa: Zaokrąglona, palce zwarte, pazury różnej barwy, mocne opuszki.

KOŃCZYNY TYLNE: Idealnie pionowe, niezbyt głęboko kątowane, dobrze umięśnione, dające mocny napęd, niezbędny dla wydajnego ruchu i sprawnych skoków.
Udo: Długie, dobrze umięśnione.
Podudzie: Dobrze rozbudowane.
Staw skokowy: Niski.
Śródstopie: Krótkie, suche, pionowe.
Łapa: Jak przednia.
CHODY: Pożądanym tempem jest kłus.

SKÓRA: Cienka, elastyczna, dobrze przylegająca na całym ciele. Pigmentacja czarna lub czekoladowa, w zależności od umaszczenia. To samo dotyczy błon śluzowych.
SZATA 
SIERŚĆ: Zawsze kędzierzawa i wełnista, gdy nie jest strzyżona, może tworzyć sznury. Dopuszcza się strzyżenie, na jednakową długość na całym ciele; w żadnym razie nie może mieć ono na celu « upiększenia » psa. Zalecana długość sierści u psów wystawowych – do 12 cm ( do 15 cm po rozprostowaniu loków), po strzyżeniu – co najmniej 3 cm, aby można było ocenić jej strukturę. Sierść szczeniąt jest zawsze kędzierzawa.
MAŚĆ:

  • Jednolita: biała, czarna i kasztanowata w rozmaitych odcieniach.
  • Dwubarwna: biało czarna i biało brązowa z łatami w różnych odcieniach.
  • Maść trójbarwna, czarna z podpalaniem i orzechowa z podpalaniem niedopuszczalne.

WIELKOŚĆ I WAGA: Wysokość w kłębie: psy 44 do 50 cm, suki 40 do 46 cm.
Dopuszczalne odchylenie o nie więcej jak 2 cm u obydwu płci, pod warunkiem zachowania harmonii budowy. Waga: psy 18 – 22 kg, suki 14 – 18 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

WADY DUŻE:

  • Grzbiet wyraźnie zapadnięty.
  • Zła budowa kończyn.
  • Brzuch opuszczony lub podkasany.

WADY DYSWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub wyraźna lękliwość.
  • Przodozgryz lub tyłozgryz.
  • Wilcze pazury.
  • Sierść prosta lub falista.
  • Albinizm.
  • Maść cętkowana lub nakrapiana, podpalanie.
  • Niezrównoważony charakter.
  • Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

UWAGA! Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

© Załoga Chartykasa