VIII grupa FCI

 

FCI 122/VIII.1  |  Wlk. Brytania

Dawniej znany jako pies Świętego Jana, pochodzi z Nowej Funlandii, spokrewniony z nowofundlandem. Obecnie jest jedną z najpopularniejszych ras psów na cały świecie. Jest wszechstronny, odnajdzie się bez większych problemów w każdej dziedzinie: pracują jako psy myśliwskie, w służbie celnej, poszukują narkotyków, ratują ludzi, są przewodnikami niewidomych i niepełnosprawnych, a w dodatku wspaniałymi psami rodzinnymi. Jest wesoły, wierny, a ponadto ogromny z niego pieszczoch, czujny, ale nie agresywny. Nie sprawdza się specjalnie jako pies obronny, jest za to bardzo cierpliwy w kontaktach z dziećmi. Jest opanowany, zrównoważony i świetnie nadaje się dla początkujących właścicieli. Potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem, ogromnej ilości ruchu i zajęć.

 

Nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych, ale obficie linieje. Istnieją dwa typy labradorów – amerykański i angielski. Typ amerykański jest większy i lżejszy niż typ angielski. Labradory mają duże skłonności do tycia, zdarzają się też osobniki, u których nie sprawdza się żaden typ szkolenia. Ze względu na ogromną popularność rasy, należy szukać dobrego i doświadczonego hodowcy. Gdy już takiego znajdziemy, nie zapomnijmy wypytać go dokładnie o psa i upewnić się, czy na pewno kupujemy rodowodowego labradora.

Labrador jest psem niewątpliwie wszechstronnym uzdolnionym, a do tego wszechstronnie przystosowanym. Jest bardzo zręczny i wytrzymały, a ponadto obdarzony doskonałym węchem. Zaaportuje nie tylko każdy rodzaj zwierzyny, ale jest także wspaniałym psem do towarzystwa. Ma wspaniały charakter i ciągle chce się czymś przypodobać właścicielowi. Labradory posiadają między innymi masywne ciało oraz mocny kościec, pozwalające na realizację wszystkich szaleństw. Na pewno każdy miłośnik, jak i właściciel przedstawiciela tej rasy zauważył, iż w czasie spacerów pies ten jest niezwykle aktywny, a także żywiołowy. Stanowi to jednak problem, gdyż u psów tak aktywnych stawy (głównie więzadła krzyżowe) są narażone na różnego rodzaju bolesne kontuzje.

Bardzo charakterystyczną cechą dla tej rasy jest naturalna skłonność do nadwagi. Zdawać by się mogło, że labrador jest w stanie pochłonąć niewyobrażalne ilości pokarmu, a jego oczy wciąż proszą o kolejne porcje. Nie dajmy się jednak zwieść tym sztuczkom! Otyłość bywa bardzo niebezpieczna, a psy te w znaczącym tempie przybierają na wadze, jeśli się nie pilnuje ich prawidłowej diety.

Inną charakterystyczną cechą jest okrywa włosowa. Sierść labradorów jest twarda i krótka, a w dodatku nie przepuszcza wody dzięki produkowaniu o wiele większej ilości łojotoku w porównaniu do innych ras. Trzecia cecha to bardzo rozwinięte zmysły. Liczba komórek węchowych u labradora jest prawie dwukrotnie wyższa niż u innych ras, wynosi aż 220, co czyni z labradora jednego z najlepszych tropicieli na świecie. Ponadto pies tej rasy jest w stanie zapamiętać do dziesięciu różnych miejsc, w których upadły zestrzelone ptaki.

Nazwy: Labrador retriever, Labrador, Lab, labek, labby.
Przeznaczenie pierwotne: pies myśliwski.
Przeznaczenie obecne: pies myśliwski, na próby polowe, do towarzystwa.
Długość życia:  około 12-14 lat.
Waga i wzrost: 25-34 kg, 54-57 cm.
Umaszczenie:  Biszkoptowe, czekoladowe bądź czarne.

© Załoga Chartykasa