X grupa FCI

FCI 160/X.2  |  Irlandia

W dawnych czasach posiadaczami wilczarzy irlandzkich, cenionych za szczególne męstwo podczas polowań, mogli być wyłącznie monarchowie, arystokraci i poeci. Darowano je jako królewskie podarunki i używano do polowań na wilki, dziki i łosie. Psy polujące na tak dużą zdobycz musiały cechować się wielką odwagą, potężnymi rozmiarami, siłą i witalnością – wszystkimi tymi zaletami wilczarze są hojnie obdarzone.

Uważany za narodową rasę Irlandii, wilczarz irlandzki jest przede wszystkim zwierzęciem trzymanym dla towarzystwa. Mimo swoich olbrzymich rozmiarów doskonale czuje się w domu, pod warunkiem, że zapewni się mu odpowiednią ilość ruchu. Bardzo przywiązany do ludzi, uwielbia uczestniczyć w życiu rodziny. Łagodny i oddany swemu właścicielowi, niesłychanie wierny i obdarzony nieskazitelnymi manierami.

Posiada wyjątkowo pogodne i ufne usposobienie i jest doskonałym towarzyszem dzieci. Niemniej jednak ze względu na swe znacznie rozmiary nie powinno się ich zostać z dziećmi sam na sam. Tak wielki pies zupełnie przez przypadek może zrobić krzywdę dziecku

Wilczarze irlandzkie nie nadają się do stróżowania, jednak bez wątpienia ich wyjątkowe rozmiary i budzący szacunek wygląd może odstraszyć potencjalnych intruzów. Wymagają bardzo dużej przestrzeni i dobrze ogrodzonego terenu. Są to psy bardzo odporne, nie straszne im nawet srogie zimy czy wysokie upały, dzięki czemu może cały rok mieszkać na dworze. Mimo wszystko nie zapominajmy, że potrzebuje kontaktu z nami, nie możemy zostawić go samemu sobie i uważać, że jest to dobre rozwiązanie.

Wilczarze są na ogół zdrowe, jedną z poważniejszych chorób jakie u nich występują jest paraliż szczenięcy, którego głównymi objawami jest powłóczenie tylnymi łapami i trudność w utrzymaniu prostego chodu. Dodatkowo można się spotkać w rasie z dysplazją stawów i skrętem żołądka. Są szczególnie podatne na nowotwory kości.

Nazwy: Wilczarz irlandzki, Wilczarz, Irish wolfhound, Cú Faoil, Irsk ulvehund, Irischer Wolfshund, Wolfhound irlandês,
Przeznaczenie pierwotne: polowanie na wilki, dziki i łosie.
Przeznaczenie obecne: pies do towarzystwa.
Długość życia:  około 11 lat.
Waga i wzrost 40-55 kg, 71-90 cm.
Umaszczenie:  szare, stalowoszare, cętkowane, czerwone, czarne, czysto białe oraz koloru pszenicy

© Załoga Chartykasa