© KonikPolski.da.com

FCI 77/IX.1 |  Francja

Istnieja dwie odmiany kontynentalnego spaniela miniaturowego [epagnuel nain continental]: papillon [„motyl”] i phalène [„ćma”] o zwisajacych uszach, odmiana pierwotna. Już w XII wieku miniaturowe spaniele zabawiały eleganckie damy na dworze hiszpańskim. w XIV i XV wieku pieski te dopełniały obrazu wiekszosci dworów szlacheckich w Europie; zostały też utrwalone na licznych obrazach sławnych mistrzów. Takiego pieska miał Rubens, a z dam miedzy innymi markiza de Pompadour i Maria Antonina. Posiadanie tych miniaturek stanowiło przywilej szlachty, toteż podczas Rewolucji Francuskiej prawie wszystkie te zwierzeta wyginęły. Dopiero w XIX wieku zyskał popularnośc papillon, wyhodowany w wyniku krzyżówek ze szpicem i chihuahua. Także obecnie wystepuje od dużo częściej niż phalene. Papillon nie może być drżącym kłebkiem nerwów. Z natury silny, odwazny, wesoły, inteligentny i pełen temperamentu. Ten łatwy do prowadzenia, łaszący sie psiak dobrze przystosował sie do zycia w rodzinie; nie powinno sie go jednak traktowac jak zabawke dla dzieci. Spaniele miniaturowe uwielbiają pacery, doskonale nadają się do trzymania w mieszkaniu. W mieście czuja sie tak samo dobrze jak na wsi, gdzie chetnie polują na myszy, a nawet na króliki. Długi, mocny włos bez podszycia łatwo pielęgnować.

©

 

 

 

IX grupa FCI