© jackelkot.da.com

FCI 207/IX. 8  |  Chiny

Historia tych „cesarskich psów z Chin” sięga okresu panowania dynastii Tang; w tym czasie uważano je za zwierzęta święte. Były hodowane i pilnie strzeżone w pałacu cesarskim; jedynie osoby spokrewnione z cesarzem mogły wejść w ich posiadanie. Kradzież pekińczyka w owych czasach była uważana za ciężkie przestępstwo i karana śmiercią.

Psy tej rasy łączą w sobie wielką dostojność z irytującym uporem. Nieustępliwe, wyniosłe i niezależne, do świata odnoszą się z protekcjonalną serdecznością. Swojemu właścicielowi całkowicie oddane, wierne i kochające, mogą jednak zachowywać się zaborczo. Na ogół nieufne w stosunku do obcych, posiadają niekiedy instynkt obrony terytorium i są czujnymi stróżami.

Pekińczyki są wyjątkowo odważne, mówi się o nich, że mają lwie serce. Połączenie tej cechy z pewną oryginalnością i silnym indywidualizmem odróżnia je od innych psów. Pełne wdzięku, mogą być przemiłymi psami rodzinnymi, jednak wśród samych dorosłych również czują się dobrze.

Wspaniała szata pekińczyków wymaga praco i czasochłonnej pielęgnacji. Ich wypukłe oczy są bardzo wrażliwe na kurz i brud, toteż podobnie jak pomarszczona skóra na nosie i uszach wymagają częstego przemywania. Pekińczyki źle znoszą wysokie temperatury i podczas najgorętszych miesięcy letnich mogą mieć trudności z oddychaniem, na co trzeba zwrócić uwagę.

 ©

 

   

 

IX grupa FCI