Wzorce ras.

Wzorzec w oryginalnej postaci.

 

© irishraine.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 140
BOSTON TERRIER

POCHODZENIE: Stany Zjednoczone.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 26.03.2009
UŻYTKOWOŚĆ: Psy do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9: Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 11: Małe molosowate. Bez prób pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE: Boston terier jest psem żywym, bardzo inteligentnym, o gładkiej szacie; krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim ogonie; harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym odcieniem) lub czarna, z równo rozłożonymi białymi znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych przedstawicieli rasy. Należy zwracać szczególną uwagę na harmonijną budowę, wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia wobec innych cech. Kształtna, krótka i zwarta sylwetka boston teriera, w połączeniu z jego charakterystyczną graniastą głową i kufą oraz frapującymi znaczeniami, tworzą oryginalną postać niebywale zgrabnego i uroczego Amerykanina: boston teriera. Przy porównaniu osobników obu płci, jedyną widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk.
WAŻNE PROPORCJE: Długość kończyn musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej frapującą, kwadratową i zwartą sylwetkę. Boston terier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego, ani topornego zwierzęcia. Kościec i muskulatura muszą być proporcjonalne do masy i budowy ciała i uwydatniać je. ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Boston terier jest przyjacielskim i żywym psem. Rasa ta ma wspaniałe usposobienie i jest niezwykle inteligentna; co czynią boston teriera niezrównanym towarzyszem.

GŁOWA
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek; czoło spadziste.
Stop: Dobrze zaznaczony.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Czarny i szeroki, z wyraźnie zaznaczoną linią między nozdrzami, nozdrza dobrze rozwarte.
Kufa: Krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna w stosunku do czaszki. Pozbawiona zmarszczek. Długość mniejsza, niż szerokość czy głębokość – nie przekracza ok. 1/3 długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa równoległa do sklepienia czaszki.
Wargi: Głęboko zachodzące, ale nie obwisłe; całkowicie zakrywają zęby, gdy pysk jest zamknięty.
Uzębienie: Szczęka i żuchwa szerokie, graniaste, z krótkimi, równymi zębami. Zgryz cęgowy lub lekki przodozgryz tak, by przydać graniastości kufie.
Policzki: Płaskie.
Oczy: Szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Osadzone frontalnie; widziane z przodu – zewnętrzne kąciki są w linii policzków. Wyraz: Czujny i sympatyczny, wskazujący na wysoki stopień inteligencji. Jest to najistotniejsza cecha, charakteryzująca tę rasę.
Uszy: Mała, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy; osadzone możliwie blisko brzegu czaszki.

SZYJA: Długość szyi musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii. Jest nieco łukowata; niesie głowę z wdziękiem i płynnie przechodzi w obręcz barkową.
TUŁÓW: Powinien wydawać się krótki.
Górna linia: Prosta.
Grzbiet: Na tyle krótki, by nadać kwadratowy kształt sylwetce.

Zad: Lekko zaokrąglony do nasady ogona.
Klatka piersiowa: Głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi.
OGON: Osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty. Nie może być noszony powyżej poziomu grzbietu (uwaga: preferowana długość ogona nie przekracza ¼ odległości od nasady do stawu skokowego).

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Ustawione umiarkowanie szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu. Łopatki: Ukośnie ustawione ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód. Łokcie: Nie odstają do wewnątrz, ani na zewnątrz. Nadgarstki: Krótkie, mocne. Pierwszy palec można usuwać.
Łapy: Małe, okrągłe i zwarte; nie mogą być skierowane ani do wewnątrz , ani na zewnątrz; palce wysklepione; krótkie pazury.

KOŃCZYNY TYLNE:
Uda: Mocne, dobrze umięśnione i prawidłowo ustawione.
Stawy kolanowe: Dobrze kątowane.
Śródstopie: Krótkie, nisko nad łapami; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz; z wyraźnie kątowany stawem skokowym.
Tylne łapy: Małe i zwarte, z krótkimi pazurami.
CHÓD/RUCH: Chód boston teriera jest ruchem śmiałego, pewnie kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla wdzięk i siłę psa.

SZATA:
SIERŚĆ: Krótka, gładka, lśniąca, delikatnej struktury.
MAŚĆ: Pręgowana, focza lub czarna, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga – definicja barwy foczej: wydaje się czarna, jednak oglądana w słońcu lub jasnym świetle, ma rudy odcień).
Wymagane znaczenia: Biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.
Pożądane znaczenia: Biała otoczka na kufie, regularna biała strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża, biała pierś, białe –częściowo lub w całości – kończyny przednie, a kończyny tylne – białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga: okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku „pożądanych znaczeń”). Pies z przewagą bieli na głowie lub tułowiu, musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet, by zrównoważyć te niedostatki.

WAGA: Wyróżnia się następujące kategorie wagowe:
• Poniżej 6,8 kg
• 6,8 – 9 kg
• 9 – 11,35 kg.
SKALA PUNKTACJI
Wrażenie ogólne – 10 || Wyraz – 10 || Głowa (kufa, szczęka/żuchwa, zgryz, czaszka i stop) – 15 || Oczy – 5 || Uszy – 5 || Szyja, linia grzbietu, tułów i ogon – 15 || Kończyny przednie – 10 || Kończyny tylne – 10 || Łapy – 5 || Maść, szata i znaczenia – 5 || Chód – 10 || ŁĄCZNIE 100

WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
• Wygląd toporny, klocowaty.
• Ściśnięte lub zbyt szerokie nozdrza.
• Oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę.
• Wymiary ucha nieproporcjonalne wobec wymiarów głowy.
• Zbyt wysoko noszony ogon.
• Kończyny zbyt lekkiej budowy.
• Strome stawy kolanowe. • Płaskie, niewysklepione łapy.
• Toczący, wiosłujący lub pląsający ruch; wysokie podciąganie kończyn przednich.
WADY DUŻE:
• Skrzywienie żuchwy.
• Język i zęby widoczne – w jakimkolwiek stopniu – przy zamkniętym pysku.
• Grzbiet karpiowaty lub łękowaty.
• Płaska klatka piersiowa.
• Zbieżny ruch – kończyn przednich, bądź tylnych.
WADY DYSKWALIFIKUJACE:
• Agresja lub wyraźna lękliwość.
• Nos z różowymi plamami.
• Oczy niebieskie lub ze śladem niebieskiego koloru.
• Cięty ogon.
• Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza, bez wymaganych białych znaczeń.
• Maść szara lub wątrobiana.
Każdy pies, wykazujący wyraźne wady budowy lub zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

© Załoga Chartykasa