© julizib.da.com

FCI 269/X.1  |  Bliski Wschód

„Saluki nie jest psem, jest darem Allacha ku naszemu pozytkowi i naszej radosci: – tak mówi Koran. Saluki (chart perski), w swojej ojczyźnie zwany „tazi”, niezmieniony od tysięcy lat zamieszkuje cały Orient, od Chin az do Arabii i Egiptu. W zależności od regionu jest bardziej lub mniej elegancki, z wieksza lub mniejszą ilością piór na ogonie, uszach i kończynach. Pies ten, którego nazwa prawdopodobnie pochodzi od starego miasta arabskiego Saluq, jest biegaczem długodystansowym. Siedzac przed jeźdzcem, jechał konno z mysliwym na polowanie. Kiedy sokół wypatrzył dzikie zwierze i zaczął je nękac atakami, saluki puszczony z konia gonił je az do pochwycenia. Polowano na wszystko: zające, galzele, strusie, wilki, lisy i szakale. W 1700 roku saluki dotarł wraz z końmi arabskimi do Anglii. pełen rezerwy, wrażliwy pies, przywiazuje sie do swojego pana, który sie o niego troszczy i z nim „poluje”, to znaczy chodzi na długie pacery i umozliwia mu zaspokojenie potrzeby ruchu, najlepiej na torze wyscigowym lub na „polowaniu” na sztucznego zająca. W domu saluki jest spokojny, na wolnej przestrzeni zywy i rozbawiony. Mozna go uczynić posłusznym, stale chwalac i obdarzającuczuciem. Zapomina jednak o wszystkim, gdy zobaczy potencjalny obiekt pogoni. Pielegnowanie szaty ogranicza sie do czesania piór. Bardzo rzadko spotyka sie krótkowłose saluki

Nazwy: Chart perski, Saluki, Arabian hound, Tazi, Gazelle hound, Pies na gazele, Royal dog of Egypt, Persian greyhound.
Przeznaczenie pierwotne: polowanie na gazele.
Przeznaczenie obecne:  pies do towarzystwa, pogoń za zającem.
Długość życia: około 12 lat.
Waga i wzrost:  14-25 kg, 58-71 cm.
Umaszczenie: biało-kremowe, czerwone, złote, czarne podpalane, płowe, tricolor.

X grupa FCI