Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.


© SaNNaS.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 200
CHARCIK WŁOSKI (Piccolo Levriero Italiano, Italian Greyhound)
Kraj pochodzenia: Włochy.
Data publikacji obowiązujacego wzorca: 30.03.1992
Przeznaczenie: Pies wyścigowy.
Klasyfikacja FCI:  Grupa 10 – Charty. Sekcja 3 – Charty krótkowłose. Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Charcik włoski pochodzi od chartów niewielkich rozmiarów, które żyły w starożytnym Egipcie na dworze faraonów, skąd przedostały się poprzez Lakonię (Grecja), o czym świadczą ich podobizny uwieczniane na wazach. Do Włoch rasa dotarła już w V wieku przed naszą erą. Jej największy rozwój na dworach szlacheckich miał miejsce w epoce renesansu. Nierzadko można odnaleźć charciki włoskie przedstawiane na obrazach największych włoskich i zagranicznych mistrzów tej epoki.
WYGLĄD OGÓLNY: Pies o długich liniach, pies wpisuje się w kwadrat, a kształtami przypomina miniaturę greyhounda i sloughi. Można traktować go jako przykład gracji i dystynkcji.
WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia jest równa lub nieco większa od wysokości w kłębie. Długość czaszki równa jest połowie długości głowy. Długość głowy może stanowić do 40% wysokości w kłębie.
ZACHOWANIE / CHARAKTER: Zachowuje się z rezerwą, jest czuły i łagodny

GŁOWA:
Wąska i wydłużona, jej długość może stanowić 40% wysokości w kłębie.
Czaszka: Płaska, osie górne czaszki i kufy prawie równoległe. Długość czaszki równa jest połowie długości głowy. Okolica podoczodołowa o wyraźnej rzeźbie.
Stop: Bardzo słabo zaznaczony.
Wierzchołek nosa: Wierzchołek nosa ciemny, najchętniej czarny, o rozwartych nozdrzach.
Kufa: Spiczasta.
Wargi: Cienkie, dobrze przylegające do szczęk, brzeg warg ciemno pigmentowany.
Szczęki/zęby:  Szczęki wydłużone, o siekaczach ustawionych w regularny łuk, mocnych w porównaniu do wielkości psa. Zęby zdrowe, uzębienie kompletne, osadzone prostopadle do szczęk. Zgryz nożycowy.
Policzki: suche.
Oczy:  Duże i wyraziste. Gałka oczna nie głęboko osadzona, ale nie wyłupiasta. Tęczówki ciemne. Brzegi powiek pigmentowane.
Uszy:  Osadzone wysoko, małe o delikatnej chrząstce; załamane ku tyłowi i noszone na karku i na górnej części szyi. Gdy pies ma napiętą uwagę nasada ucha unosi się bocznie aż do poziomu.
SZYJA: Linia górna lekko łukowata, linia górna szyi lekko załamana przy kłębie. Równa długości głowy.
W kształcie ściętego klina, dobrze umięśniona. Skóra cienka, nie tworzy podgardla

TUŁÓW:
Długość tułowia jest równa lub nieco dłuższa od wysokości w kłębie.
Linia górna:  Profil prosty, okolica grzbietu i lędźwi wysklepiona. Wysklepienie lędźwi harmonijnie przechodzi w linię zadu.
Kłąb: Dość wyraźnie zaznaczony.
Grzbiet: prosty, muskularny.
Zad: Bardzo spadzisty, szeroki i muskularny.
Klatka piersiowa: Wąska, głęboka, sięgająca do łokci.
OGON: Nisko osadzony, cienki nawet u nasady, stopniowo ścieniający się końcowi. Noszony jest nisko i prosto w pierwszej części, a następnie zakręcony. Przeprowadzony pomiędzy tylnymi kończynami i wyciągnięty ku górze powinien sięgać nieco poza guzy biodrowe. Włos krótki.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie: Prawidłowa postawa i sucha muskulatura.
Łopatka:  Nieco ukośna o dobrze rozwiniętych mięśniach, wyraźnie widocznych.
Ramię:  Kąt łopatkowo-ramienny bardzo rozwarty, ramię ułożone równolegle do płaszczyzny pośrodkowej tułowia.
Łokcie: Ani odstające, ani podstawione.
Przedramię: Długość kończyny mierzona od ziemi do łokcia jest nieco większa od odległości od łokcia do kłębu; kościec bardzo lekki; przedramię widziane od frontu i z profilu ustawione idealnie pionowo.
Śródręcze:  Na przedłużeniu pionowej linii przedramienia, widziane z profilu jest nieco ukośne.
Łapa przednia: Prawie owalna, mała z wysklepionymi i zwartymi palcami. Opuszki pigmentowane. Pazury czarne lub ciemne w zależności od umaszczenia i koloru łapy, gdzie tolerowane są białe znaczenia.
Kończyny tylne: Widziane z tyłu o idealnej postawie.
Udo: Długie, suche, niezbyt obfite z wyraźnie widocznymi poszczególnymi mięśniami.
Podudzie: Bardzo ukośne, o cienkim kośćcu i bardzo wyraźnie widoczną rynienką podudzia.
Staw skokowy i śródstopie:  Leżą na przedłużeniu pionowej linii, poprowadzonej od guza kulszowego.
Łapa tylna: Mniej owalna niż przednia, o wysklepionych i zwartych palcach. Opuszki i pazury dobrze pigmentowane, podobnie jak w przednich łapach.
CHODY: Elastyczne, harmonijne nie podrygujące. Galop szybki.

SKÓRA:
Cienka, dobrze przylegająca na całym ciele, z wyjątkiem łokci, gdzie jest nieco mniej napięta.
OKRYWA WŁOSOWA: Włos: Krótki, delikatny na głowie, bez najmniejszego śladu frędzli. Umaszczenie:  Jednolite: czarne, szare, łupkowo-szare i żółte (inaczej izabelowate) we wszystkich możliwych odcieniach. Kolor biały tolerowany jest wyłącznie na przedpiersiu i łapach.

WIELKOŚĆ:
Wysokość w kłębie: psy i suki od 32 do 38 cm. Masa ciała: psy i suki maksymalnie 5 kg 4
WADY: Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia.
– Psy stale chodzące inochodem.
– Czaszka zbyt szeroka.
– Wysokie unoszenie kończyn (stepowanie)
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Znaczna zbieżność lub rozbieżność osi czaszki i kufy.
– Nos całkowicie lub w połowie pozbawiony pigmentu.
– Grzbiet nosa wklęsły lub wypukły.
– Przodozgryz lub tyłozgryz.
– Oczy różnobarwne; całkowita depigmentacja brzegów powiek.
– Ogon zakręcony na grzbiet; brak ogona; ogon genetycznie skrócony lub obcięty.
– Przydatne pazury.
– Maść wielobarwna; biały kolor poza miejscami wskazanymi we wzorcu.
– Wysokość w kłębie poniżej 32 cm lub powyżej 38 cm, zarówno u psów, jak i u suk.
UWAGA: Samce muszą mieć oba jądra normalnie wykształcone i całkowicie opuszczone do moszny.

© Załoga Chartykasa