Historie ras

Mastif tybetański jest prastarą rasą pracującą plemienia Nomadów w w Himalajach i tradycyjnym stróżem i obrońcą klasztorów tybetańskich. Rasa otoczona wielką aura tajemniczości od czasów pierwszego jej odkrycia w czasach starożytnych. Począwszy od wzmianek Arystotelesa (384-322 p.n.e.) aż do opisów Marco Polo, który odbył podróż do Azji w 1271 roku, wszystkie historyczne przekazy wychwalaja naturalną siłę i wielkie wrażenie jakie wywarły te psy – zarówno pod względem wyglądu jak i psychiki. Nawet ich szczekanie opisywane było jako unikalna i wysoko ceniona cecha rasy.

Wiodący dziejowi europejscy kynolodzy jak Martin, Youatt, Megnin, Beckmann, Siber, jak również Strebel i Bylandt mocno podkreślali swoje zafascynowanie pochodzeniem i rolę jaka pełnił Mastif Tybetański w kulturze Tybetu. Niektórzy nawet rozważali tezę, że rasa ta stanowi praojca dla wszystkich mastifów i molosów pochodzenia górskiego. Jednym z pierwszych znanych Mastifów Tybetańskich, który pojawił się na Zachodzie był samiec wysłany Królowej Victorii przez Lorda Hardinga (późniejszy Viceroy Indii) w 1847 roku. Następnie w 1880 roku Edward VII (później Książę Walii) przywiózł dwa samce do Anglii. Najwcześniej rozpoznanym miotem Mastifów Tybetańskich był miot urodzony w Berlińskim ZOO w 1898 roku.

© Załoga Chartykasa