FCI 14/V.3  |  Szwecja

Ten szwedzki pies pasterski pochodzi z zachodniej Gotlandii w Szwecji. jest to jedyny krótkonożny pies nordycki, bardzo podobny do brytyjskich corgi. Nie można obecnie ustalić, czy to Wikingowie przywieźli ze sobą psy stróżujące ze Skandynawii do Walii, czy tez tamtejsze psy sprowadzili do siebie. Pies Gotów to niestrudzony pies pracujący. Potrafi doskonale uniknąć kopnięć bydła i zapędzić stado tam, gdzie chce. Chłopów nie interesowało nigdy, czy ich pies był czystej rasy, czy nie. Pies powinien tylko wykonywać dobrze swoja pracę. Ze względu na poprawę szlaków komunikacyjnych i spopularyzowanie obcych ras typowy vallhund zaczął znikać na skutek krzyżowania z innymi psami. Zachować te rasę pozwoliło rozpoczęcie w latach pięćdziesiątych XX wieku jej planowanej hodowli. Vallhund jest obecnie na najlepszej drodze, aby stać się rasa popularną w Szwecji.

© wikipedia.com

Choć zakwalifikowane do szpiców, wyglądem i zachowaniem bardziej przypominają małe psy pasterskie, jak corgi czy lancashire heeler i jest możliwe, że są ze sobą w jakiś sposób spokrewnione. Podobnie jak one, vallhund ma pewne przyzwyczajenie, to jest podgryzanie pęcin – w taki sposób zaganiały bydło. W życiu codziennym może to być męcząc i bolesne, gdy zacznie gonić tak chociażby dzieci. Należy to eliminować w trakcie wychowania szczeniaka.

Psy te są doskonałymi towarzyszami zabaw. Choć wyglądają na krępe, masywne i ciężkie, są w rzeczywistości bardzo zwinne i szybkie. Uwielbiają się bawić i zawsze znajdą jakiś sposób, aby rozbawić właściciela. Chętnie gonią za piłką, przekomarzają się i dotrzymują towarzystwa. Dogadują się z dziećmi, o ile wykorzenimy w nich popęd pogoni i zaganiania.

© krosaskogen.se

Dużą uwagę należy zwrócić na socjalizację i szkolenie. Między innymi właśnie na popęd do zaganiania, ale także na zachowanie psa. Vallhundy są z natury bardzo nieufne w stosunku do obcych, a jeśli zaniedbamy socjalizacji w tym kierunku, staną się zaborcze i będą broniły dostępu do właściciela, a każda obca osoba będzie stanowiła zagrożenie i pies będzie ją śledził złym wzrokiem. Do zwierząt należy go przyzwyczaić, zwłaszcza do tych mniejszych, aby z nimi współżył, a nie je zaganiał.

Jednocześnie są to psy bardzo oddane pracy i każde powierzone im zadanie wykonają od początku do końca z dużą starannością. Czerpią z tego ogromną radość i lubią być czymś zajęte. Dobrze czują się w towarzystwie swojego pana, a jeśli razem pracują, więź jest tym silniejsza, im więcej zadań razem wykonują.

© pbase.com

Nazwy: Szpic Gotów, Szpic Wizygotów, Västgötaspets, Vallhund, Szwedzki Vallhund, Szwedzki szpic owczarski, Swedish cattle dog, Swedish Shepherd, swedish vallhund.
Przeznaczenie pierwotne: zaganianie bydła.
Przeznaczenie obecne: tępienie gryzoni, pilnowanie gospodarstw, do towarzystwa.
Długość życia: około 14 lat.
Wielkość i waga: 31-33 cm, 9-14 kg.
Umaszczenie: szare z ciemnymi końcami włosa, spotykane jest także piaskowe, brązowożółte, czerwonorude, niebieskoszare i pręgowane. Mogą także występować białe znaczenia.

© Załoga Chartykasa