Podstawy

  • Aport – rozkaz dla psa myśliwskiego: przynieś
  • Aportowanie – przynoszenie przez psa myśliwskiego zwierzyny ubitej oraz postrzałków
  • Badyle – kończyny przednie i tylne łosia, jelenia, daniela, muflona, kozicy
  • Białe pole, biała stopa – teren pokryty śniegiem
  • Biegi – kończyny przednie i tylne dzika; niekiedy biegami nazywa się badyle
  • Bobrowanie – brodzenie i szperanie psa myśliwskiego w wodzie, błocie, po chaszczach i zaroślach
  • Buszowanie – przetrząsanie przez psa myśliwskiego w poszukiwaniu zwierzyny krzaków, zarośli, łąk
  • Bydlarz – pies gończy, który atakuje zwierzęta gospodarskie
  • CACIT – wniosek (certyfikat) na Międzynarodowego Championa Pracy
  • Chody – sposób (tempo) poruszania się psa myśliwskiego w terenie.
  • CPC – wniosek (certyfikat) na krajowego Championa Pracy
  • Cwał – najszybszy galop
  • Czarne pole, czarna stopa – teren niepokryty śniegiem
  • Farba – krew zwierzyny galop – szybki chód wykonywany w skokach
  • Grabarz – pies myśliwski zakopujący znalezioną martwą zwierzynę
  • Gon – o psie myśliwskim; ścigać, pędzić zwierza, podążać za zwierzyną
  • Gonienie głosem – ściganie zwierza głośno ujadając
  • Gonienie milczkiem – ściganie bezgłośnie przez psy zwierza
  • Gonienie na oko – ściganie przez psa zwierza, którego widzi a nie po tropie.
  • Gonienie w piętę, gonienie pod trop – gonienie przez psa myśliwskiego zwierza w kierunku przeciwnym niż prowadzą tropy
  • Gracz – doświadczony zwierz (szczególnie zając, lis) zwodzący goniące go psy, nieraz już szczwany
  • Kłus – chód szybszy od stępu, lecz wolniejszy od galopu
  • Kotlina – płytkie zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca
  • Kryptorchid – osobnik męski (pies) nie posiadający jąder w worku mosznowym, które w wyniku zaburzeń rozwojowych zatrzymały się w brzuchu lub pachwinach
  • Locha – samica dzika, począwszy od wydania pierwszego miotu
  • Łgarz – pies, który goniąc daje głos pomimo braku zwierza lub jego ciepłego tropu
  • Łoże – miejsce, w którym zaległ postrzałek grubej zwierzyny, osłabiony upływem krwi
  • Marking – w odniesieniu do aporterów zdolność zapamiętywania miejsc upadania zestrzelonego ptactwa (kilku sztuk)
  • Memłacz – pies obracający w kufie i nadmiernie ściskający aportowanego zwierza, uszkadzając tymi poczynaniami jego tuszę
  • Milczek – pies myśliwski, który goniąc zwierza na oko lub podążając jego ciepłym tropem nie daje głosu
  • Mokre pole – mokradła, bagna
  • Monorchid – osobnik męski (pies), który w worku mosznowym posiada tylko jedno jądro a drugie w wyniku zaburzeń rozwojowych zatrzymało się w brzuchu lub pachwinie
  • Narogi – jadalne narządy wewnętrzne zwierzyny grubej: płuca, serce, wątroba i nerki
  • Narzynacz – pies zjadający lub naruszający tuszę strzelonej zwierzyny
  • Odyniec – starszy dzik samiec
  • Odwiatr – specyficzna woń wydzielana przez zwierzynę i pozostawiona na śladach, umożliwiająca psu zwęszenie obecności zwierzyny oraz jej dochodzenie po śladach
  • Okno – otwór wejściowy nory lisa, borsuka, królika
  • Okładanie pola – przeszukiwanie za zwierzyną pola przez psy myśliwskie, które przecinają je po zygzakowatej linii w prawo i w lewo, podążając zawsze przed myśliwym
  • Oszczekiwacz – pies oszczekujący znalezioną zwierzynę, przyzywający myśliwego głosem
  • Oznajmiacz, anonser – pies, który po znalezieniu zwierzyny wraca do myśliwego i prowadzi go do niej
  • Paprzysko – miejsce, gdzie się ptaki kąpią w piasku, pyle
  • Para – to dwa psy tej samej rasy i jednakowej płci lub dwa psy różnych ras bez względu na płeć
  • Płochacz – pies nie wystawiający zwierzyny, lecz po zwietrzeniu jej wypłaszający ją
  • Podchód – podkradanie się do zwierzyny na odległość strzału
  • Pomykający zając – biegnący, mknący
  • Poprawianie tropu przez psa – powracanie błądzącego psa na właściwy trop zwierzyny bez interwencji przewodnika
  • Przekładanie pola – patrz okładanie pola
  • Przelatek – dzik urodzony w poprzednim roku
  • Remiza – nieduży teren w polu, obsadzony drzewami, krzewami ciernistymi, itp., lub plantacja szczególnie bujnie wyrastających roślin będąca miejscem schronienia dla zwierzyny
  • Respektowanie zwierzyny – o psie myśliwskim; zachowywanie się w czasie polowania na jakąś zwierzynę obojętnie wobec innej zwierzyny
  • Rezerwowy-CACIT (reserve-CACIT) – rezerwowy wniosek (certyfikat) Międzynarodowego Championa Pracy
  • Sfora – dwa psy tej samej rasy lecz odmiennej płci
  • Stęp – najwolniejszy chód
  • Stójka, wystawianie – zatrzymanie się wyżła w charakterystycznej postawie przed zwietrzoną zwierzyną
  • Stójka martwa – stójka, w której pies trwa mimo otrzymanego rozkazu ruszenia zwierzyny
  • Stójka pewna – stójka niezawodna w odróżnieniu od pustej
  • Stójka pusta – błąd popełniany przez wyżła, który robi stójkę mimo nieobecności zwierzyny w pobliżu
  • Stójka słaba – stójka, którą wyżeł samowolnie przerywa i zaczyna spędzać zwierzynę
  • Stójka twarda – taka stójka, w której pies trwa nieruchomo do czasu otrzymania rozkazu 
  • ruszenia zwierzyny
  • Suche pole – lasy i pola o suchym gruncie
  • Ściąganie – wolne, miękkie, ostrożne zbliżanie się samowolne do zwietrzonej zwierzyny
  • Ślady zwierzyny – znaki na ziemi, drzewach i krzewach pozostawione przez grubego zwierza np.: sierść, farba, połamane gałęzie, odchody
  • Trop – odciski nóg zwierzęcia na ziemi lub śniegu
  • Trop ciepły, świeży – trop, który zwierz niedawno zostawił
  • Trop sfarbowany, krwawy – trop postrzelonego zwierza ze śladami krwi
  • Trop sztuczny – trop stosowany na konkursach psów myśliwskich w celu sprawdzenia pracy psa na tropie postrzałka.
  • Trop zimny – trop zwietrzały, dawny
  • Trucht – chód szybszy od stępa a wolniejszy od kłusu
  • Turzyca – sierść zająca, królika
  • Trzymać trop, trzymać się tropu – nie gubić tropu, wytrwale podążać tropem
  • Wataha – stado dzików również zgraja, złaja, stado wilków
  • Wiatr – węch zwierzyny i psa myśliwskiego
  • Włóczka – wleczenie ubitego królika, zająca, bażanta, kuropatwy, sarny w celu stworzenia sztucznego tropu dla sprawdzenia pracy psa na tropie postrzałka
  • Wycinek – samiec dzika dwu lub trzyletni, o wycinających się na zewnątrz kłach
  • Wypatroszony zwierz – zwierz z usuniętymi wnętrznościami brzucha i klatki piersiowej
  • Wypychanie, wyparowywanie zwierzyny – ruszanie przez psy zwierzyny z miotu, legowiska
  • Zestrzał – miejsce, gdzie znajdował się zwierz w chwili rażenia go pociskiem
  • Złaja – to trzy lub więcej psów tej samej lub różnych ras, bez względu na płeć
  • Złom kierunkowy – gałązka, najczęściej świerka lub sosny, wskazująca okorowanym jasnym końcem kierunek uchodzenia zwierza.

© Załoga Chartykasa