Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

 

© amstread.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 290
BEAGLE-HARRIER
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 18.05.1988
Użytkowość: Pies gończy.
Klasyfikacja FCI: Grupa 6 – Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.2. – średnie psy gończe. Podlega próbom pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies średniej wielkości, wyważony, dystyngowany, zwinny, pełen wigoru.

GŁOWA:
Umiarkowanie mocna.
Mózgoczaszka raczej szeroka, dosyć pełna, guz potyliczny mocno zaznaczony.
Stop słabo zaznaczony.
Nos rozwinięty, czarny.
Kufa prawie tej samej długości co mózgoczaszka, nigdy kwadratowa, z profilu wąska ale nie spiczasta, grzbiet nosa raczej prosty, nigdy z wygarbieniem.
Wargi zakrywają żuchwę.
Oczy szeroko otwarte, ciemne, o szczerym, żywym i inteligentnym spojrzeniu.
Uszy raczej krótkie, średnio szerokie, osadzone na wysokości linii oczu; lekko zwinięte w środkowej części. Zwisają płasko wzdłuż czaszki, by w dolnej partii przejść w lekki owal.
SZYJA:Swobodna, aczkolwiek mocno osadzona w barkach, w górnej części z profilu lekko wygięta.

TUŁÓW:
Grzbiet krótki, równy i dobrze umięśniony.
Lędźwie mocne i umięśnione, mogą być lekko wysklepione.
Klatka piersiowa głęboka; mostek mocno wydłużony ku tyłowi.
Żebra nigdy zbyt płaskie, gdyż mogłoby to ograniczyć pojemność klatki piersiowej; żebra rzekome, nie będąc walcowatymi (w przekroju), muszą pomimo to być długie i dostatecznie wygięte aby zapewnić pojemną klatkę piersiową.
Boki raczej wypełnione niż wklęsłe.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie mocne, proste, równoległe.
Łopatki długie, skośne, umięśnione.
Kończyny tylne: Biodra dobrze rozstawione, skośne i mocne.
Uda dobrze wydłużone, tęgie i muskularne.
Stawy skokowe nisko umieszczone.
Łapy ani zbyt długie ani za szczupłe, ale mocne i zwarte o silnych poduszkach.
RUCH: Elastyczne, żywe i pewne.

OKRYWA WŁOSOWA:

Sierść raczej gęsta, nie za krótka, przylegająca.
Umaszczenie tricolor (płowy z czarnym nalotem i białym) nie przywiązuje się wielkiej wagi do nalotu, ze znaczeniami bardziej lub mniej jasnobrązowymi, płowymi lub czarnymi. Ponieważ występują harriery o umaszczeniu szarym, szarym tricolor lub białoszarym nie może ono być powodem do ich dyskwalifikacji.
WYMIARY: Wysokość w kłębie: 45 – 50 cm.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
– głowa zbyt ciężka,
– zbyt wyraźny stop,
– różowy nos,
– garbonos,
– kufa zbyt krótka i kwadratowa,
– kufa zbyt spiczasta,
– przodo- lub tyłozgryz,
– uszy skręcone, świadczące o dolewie krwi francuskiej,
– łapy płaskie,
– brak pigmentacji moszny.
UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w mosznie.

© Załoga Chartykasa