Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© tollerka.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 319
SHIKOKU
POCHODZENIE: Japonia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 05.06.1995.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies myśliwski i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa – 5 Szpice i psy ras pierwotnych. Sekcja 5 – Szpice azjatyckie i rasy pokrewne. Bez prób pracy.

ZARYS HISTORII RASY:
Rasa ta pochodzi od  średniej wielkości psów,  żyjących w dawnych czasach w Japonii. Shikoku hodowano jako psy myśliwskie, głównie do polowania na dziki w górzystych rejonach prefektury Kochi. Rasa ta bywa także nazywana „Kochi-ken” (ken = pies). Istniały trzy odmiany tej rasy: Awa, Hongawa i Hata – wszystkie nazwane na cześć miejsca swego pochodzenia. Najczystszą wśród trzech odmian była Hongawa, ponieważ obszar, na którym ją hodowano, był trudnodostępny. Psy tej rasy są  wytrzymałe i wystarczająco zwinne, by biegać po górzystym terenie. Charakteryzuje je szata sezamowego koloru. Rasa przyjęła nazwę regionu, z którego pochodzi; w 1937 r. została uznana za „pomnik przyrody”.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies  średniej wielkości, o harmonijnych, dobrze rozwiniętych i kształtnych mięśniach. Ma on stojące uszy i zwinięty lub sierpowaty ogon. Budowa: mocna, o mocnym kośćcu, zwarta.
ISTOTNE PROPORCJE: Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia wynosi 10:11.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Pies o dużej wytrzymałości, wyostrzonych zmysłach, sprawiający wrażenie prostodusznego, energiczny i niezwykle czujny; zapalony myśliwy; posłuszny swemu panu.

GŁOWA :

Czaszka: Szerokie czoło.
Stop: Płytki, lecz zaznaczony.
Nos: Czarny.
Kufa: Dosyć długa, klinowata. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Przylegające.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Zęby mocne; zgryz nożycowy.
Policzki: Dobrze wykształcone.
Oczy: Stosunkowo małe, trójkątne, rozstawione dosyć szeroko, ciemnobrązowego koloru.
Uszy: Małe, trójkątne, nieco pochylone do przodu, pewnie stojące.
SZYJA:Gruba i mocna.

TUŁÓW:
Kłąb: Wysoki, dobrze rozwinięty.
Grzbiet: Prosty i mocny.
Lędźwie: Szerokie i umięśnione.
Klatka piersiowa: Głęboka; żebra dobrze wysklepione.
Brzuch: Dobrze podciągnięty.
OGON: Wysoko osadzony, gruby, noszony nad grzbietem – zdecydowanie zwinięty lub zagięty jak sierp. Gdy ogon jest opuszczony, jego koniec sięga niemal stawów skokowych.

KOŃCZYNY:  
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Łopatki: Umiarkowanie ukośne, z rozwiniętymi mięśniami.
Łokcie: Usytuowane blisko tułowia.
Przedramiona: Proste i kształtne.
Śródręcza: Nieco pochyłe.
KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
Stawy skokowe: Umiarkowanie kątowane i bardzo mocne.
ŁAPY: Zwarte, z dobrze wysklepionymi palcami. Opuszki twarde i elastyczne. Pazury twarde, czarne lub ciemnego koloru.
CHÓD/RUCH: Sprężysty, z dosyć małym wykrokiem, lecz lekki. Akcja szybka; zwrotna.

SZATA:

WŁOS: Włos okrywowy dosyć szorstki i prosty; podszycie miękkie i gęste. Włos na ogonie dosyć długi.
MAŚĆ: Sezamowa, czarna sezamowa, ruda sezamowa.
Definicja koloru sezamowego:
• Sezamowy: Równomierne połączenie białych i czarnych włosów.
• Czarny sezamowy: Przewaga czarnych włosów nad białymi.
• Rudy sezamowy: Rude tło, połączone z czarnymi włosami.

WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie:  Psy: 52 cm. Suki : 46 cm.  Tolerancja 3 cm powyżej i poniżej.

WADY:
Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
• Sucze psy, samcze suki.
• Lekki przodozgryz lub tyłozgryz.
• Długi włos.
• Płochliwość.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
• Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
• Skrajny przodozgryz lub tyłozgryz.
• Nie stojące uszy.
• Wiszący ogon, krótki ogon.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny

© Załoga Chartykasa