Choroby

© tineravnikar.deviantart.com

Wścieklizna zdążyła osiągnąć poziom światowy, występuje zarówno u ssaków, jak i ludzi. Jest to ostra choroba wirusowa, która atakuje system nerwowy, czyli mózg i rdzeń kręgowy. U chorych zwierząt wirus występuje w rdzeniu kręgowym, a u tych z ostatnim stadium choroby – w ślinie. Nigdy nie pojawia się w krwi, moczu, czy stolcu. Nieleczona wścieklizna zawsze prowadzi do śmierci. Najczęściej nosicielami wścieklizny są nietoperze, leśne ssaki i gryzonie.

Jeżeli ugryzło nas dzikie zwierze, bądź nieznany pies, czy kot, należy jak najszybciej udać się do lekarza, aby ten zdiagnozował, czy nie zaraziliśmy się wścieklizną. Poda nam wtedy niezbędne antybiotyki i będzie obserwował. Pamiętajmy też o regularnym szczepieniu psów przeciw wściekliźnie!

Zarażenie wścieklizną odbywa się na drodze bezpośredniej poprzez ugryzienie lub podrapanie przez chore zwierzę. W inny sposób nie można się zarazić. Okres wylęgania wścieklizny u ludzi jest długi, najczęściej od 6 tygodni do kilku miesięcy, nawet rok i dłużej. Chociaż w przypadku pokąsania silnie unaczynionych i unerwionych okolic ciała (błony śluzowe, zwłaszcza nosa) okres inkubacji może się skrócić do kilku dni.

Wyróżnia się trzy okresy:

  • okres zwiastunowy to objawy miejscowe, ból, swędzenie rany, ogólne objawy grypopodobne, przygnębienie, senność.
  • okres podniecenia (szałowy) charakteryzują go napady szału, wymioty, drgawki, sztywność karku, kurcze przełyku i krtani są tak bolesne, że chory boi się widoku wody (wodowstręt), w obawie przed kurczem przełyku chory nie połyka śliny, która spływa z usta na zewnątrz
  • okres porażenny kiedy chory robi wrażenie spokojnego, kurcze i drgawki nie występują, pojawia się śpiączka i porażenia, które doprowadzają do śmierci najczęściej w 4-5 dniu choroby.

Dodatkowo wyróżnia się wściekliznę gwałtowną i cichą:

  • Wścieklizna  pobudzeniowa – szałowa, charakteryzuje się podnieceniem, agresywnością, skłonnością do połykania przedmiotów niejadalnych, po tym stadium następuje faza porażenna z utrudnionym połykaniem, obfitym ślinieniem,a w końcowym stadium całkowitym porażeniem  i zgonem.
  • W postaci cichej bezpośrednio po  okresie zwiastunowym dochodzi  do porażeń mięśni połykowych a następnie niedowładu kończyn tylnych a następnie po 5-7 dniach zwierzę pada.

Jeśli ugryzł nas pies, istotne znaczenie ma jak najszybsze odkażenie rany. Należy ją niezwłocznie dokładnie przemyć 20% roztworem mydła. Głębokie, punktowe rany powinno się przemywać przy użyciu cewnika. Ranę należy następnie zdezynfekować powszechnie stosowanymi środkami np. 70% etanolem, sterinolem, nalewką jodową.  Nie zaleca się przyżegania, ani zszywania rany. W wypadku niewielkich krwawień nie należy ich tamować.

© Załoga Chartykasa