Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.


© lost-in-art-1983.deviantart.com

FCI Standard N° 184
PINCZER NIEMIECKI (Deutscher Pinscher)

POCHODZENIE:  Niemcy.
DATA  PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.07.
UŻYTKOWOŚĆ:  Pies stróżujący i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do zaganiania bydła. Sekcja 1.1 – Pinczery. Próby pracy nie obowiązują.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:  Krótkowłosy pinczer  jest przedstawicielem bardzo starej rasy, zapisanej w niemieckich księgach rodowodowych  już w roku 1880. Ma on tych samych przodków, co sznaucer, który był kiedyś nazywany szorstkowłosym pinczerem. Obie te rasy różniły się jednak umaszczeniem i rodzajem sierści. Krótkowłose pinczery były zazwyczaj czarne z jasnym podpalaniem, jednolicie rude w różnych odcieniach, błękitno szare do czarnych, lub maści pieprz z solą.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pinczer niemiecki jest psem krótkowłosym, średniej wielkości, eleganckim, zwartym. Jego sylwetka odznacza się  płynnością linii i dumną postawą. Bardzo przypomina sznaucera. Pod krótką sierścią dobrze widać rozwinięte umięśnienie, zwłaszcza, gdy pies jest w ruchu.
WAŻNE PROPORCJE: Sylwetka jak najbardziej kwadratowa. Długość  głowy (mierzona od czubka nosa  do potylicy)  jest równa połowie długości grzbietu (mierzonej  od kłębu do nasady ogona).
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Z natury pełen temperamentu, pewny siebie i opanowany, a przy tym inteligentny i wytrzymały, pinczer niemiecki jest doskonałym psem rodzinnym i do towarzystwa, a także stróżem.

GŁOWA:
Czaszka: Mocna, wydłużona, guz potyliczny słabo zaznaczony. Wierzch głowy płaski, z profilu równoległy do  grzbietu nosa.
Stop: Niewielki, ale wyraźny.
Nos:  Trufla nosa dobrze rozwinięta i zawsze czarna.
Kufa: Ma kształt tępego klina. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Czarne, przylegające, suche, także w kącikach.
Uzębienie: Szczęki mocne, uzębienie kompletne (42 białe zęby zgodnie z wzorem zębowym), zgryz nożycowy, równy i ścisły. Mięśnie policzków dobrze rozwinięte, ale policzki nie są aż tak widoczne, aby linie głowy straciły czystość.
Oczy: Ciemne, owalne, powieki przylegające i czarno pigmentowane.
Uszy:  Wysoko osadzone, wiszące, kształtu litery V, wewnętrzną krawędzią przylegające do policzków, skierowane do przodu  w kierunku skroni. Jednakowo załamane, nie wyżej niż na linii wierzchołka czaszki.
SZYJA:   Szlachetnie wygięta, nie za krótka, płynnie przechodzi w  łopatki. Sucha, bez fałd  w żadnym miejscu  i podgardla.

TUŁÓW:
Linia górna:  Lekko opada od kłębu ku tyłowi.
Kłąb: Stanowi najwyższy punkt grzbietu.
Grzbiet: Mocny, krótki i dobrze związany.
Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie. Odległość od ostatniego żebra do miednicy na tyle mała, by pies sprawiał wrażenie krótkiego.
Zad:  Lekko zaokrąglony, niepostrzeżenia przechodzący w nasadę ogona.
Klatka: Umiarkowanie szeroka, na przekroju owalna, sięga  łokcia. Przedpiersie, utworzone przez rękojeść mostka, wyraźne.
Linia dolna i brzuch: Słabizna nie za bardzo podciągnięta, ładne przejście od klatki piersiowej do brzucha.
OGON: Naturalny, pożądany sierpowaty lub szablasty.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE:   Oglądane z przodu mocne, proste i  ustawione nie za blisko siebie; oglądane z boku –  przedramiona proste.
Łopatki:  Przylegające do klatki piersiowej i dobrze umięśnione, górnymi krawędziami wystające powyżej  kręgów  odcinka piersiowego. Jak najbardziej ukośnie ułożone, mniej więcej pod kątem 50 stopni do linii poziomej.
Ramię: Przylegające do tułowia, mocne i dobrze umięśnione, z łopatka tworzy kąt 95 – 100 stopni.
Łokcie: Przylegające, nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Przedramię: Dobrze rozwinięte i umięśnione. Oglądane z przodu i z boku idealnie proste.
Nadgarstek: Mocny.
Śródręcze: Mocne i sprężyste. Oglądane z przodu – pionowe, oglądane z boku – trochę  nachylone w stosunku do podłoża.
Łapy:  Krótkie, okrągłe, palce zwarte i wysklepione (łapa kocia), opuszki mocne, pazury krótkie, czarne i mocne.
KOŃCZYNY TYLNE: Oglądane z boku – dobrze kątowane , oglądane z tyłu – równolegle, ustawione nie za blisko siebie.
Udo:  Średniej długości, szerokie, dobrze umięśnione.
Staw kolanowy: Nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Podudzie: Długie,mocne, żylaste, przechodzi w mocny staw skokowy.
Staw skokowy: Wyraźnie kątowany, mocny, nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Śródstopie: Pionowe do podłoża.
Łapy: Nieco większe od przednich. Palce zwarte i wysklepione. Pazury krótkie i czarne.
CHODY: Pinczer niemiecki jest kłusakiem. W ruchu grzbiet jest prosty i stabilny. Ruch harmonijny, pewny, zdecydowany, swobodny, z długim wykrokiem. Kłus przestrzenny, swobodny, płynny, z dobrym napędem kończyn tylnych i długim wykrokiem przednich.

SKÓRA: Dobrze przylegająca na całym ciele.
SZATA: SIERŚĆ: Krótka i gęsta, gładka, przylegająca, lśniąca,  bez przełysień. MAŚĆ: – Jednolita: Czerwień jelenia, jasno ruda do ciemno rudej.  – Czarna podpalana: Lśniąco czarna z czerwonymi znaczeniami. Pożądane są znaczenia jak najbardziej wysycone i wyraźnie odgraniczone. Znaczenia występują nad oczami, na spodniej stronie szyi, na łapach do wysokości nadgarstków, wewnętrznej stronie tylnych nóg, na spodzie ogona przy nasadzie. Na klatce piersiowej dwa jednakowe, oddzielne trójkąty.

WIELKOŚĆ I WAGA: 
Wysokość w kłębie: Psy i suki: 45 do 50 cm. Waga: Psy i suki: 14 do 20 kg.
WADY:  Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa.  W szczególności:
– Ciężka lub lekka budowa.
– Ciężka lub okrągła czaszka.
– Pomarszczone czoło.
– Krótka, wąska lub szpiczasta kufa.
– Zgryz cęgowy.
– Oczy jasne, zbyt małe lub zbyt duże.
– Uszy osadzone nisko, bardzo długie, niejednakowo noszone.
– Wyraźne kości policzkowe.
– Luźna skóra na szyi.
– Zapadnięty grzbiet.
– Spadzisty zad.
– Długie łapy.
– Inochód.
– Hackney.
– Cienki włos.
– Czarna pręga na grzbiecie, czarne siodło, maść jasna, wyblakła.
– Odchylenie od podanych wymiarów do 1 cm.
WADY DUŻE
– Nieprawidłowy wyraz płci (np. psy o suczym wyglądzie).
– Lekka budowa.
– Jabłkowata głowa.
– Linie profilu nierównoległe.
– Łokcie wykręcone na zewnątrz.
– Strome kątowanie tyłu.
– Stawy skokowe wykręcone na zewnątrz.
– Odchylenie od podanych wymiarów o 1 do 3 cm.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE
– Lękliwość, agresja, nadmierna podejrzliwość, nerwowość.
– Widoczna degeneracja budowy.
– Całkowicie odwrócony wyraz płci.
– Wady zgryzu: przodozgryz, tyło zgryz, krzywe szczęki.
– Oczywiste wady budowy, sierści i umaszczenia. Odchylenie od podanych wymiarów o więcej niż 3 cm. Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

© Załoga Chartykasa