Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

 
© silverstar13.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 20
ARIÉGEOIS
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 24.01.1996
Użytkowość: Pies wykorzystywany do polowania z bronią palną i par force. Średnie rozmiary i lekkość czynią z niego cennego pomocnika, zarówno pracującego pojedynczo, jak i w sforze, z łatwością poruszającego się w trudnym terenie. Najchętniej poluje na zające; ale używany jest także do polowań na sarny i dziki.
Klasyfikacja FCI: Grupa 6 –  Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.2. – Średnie psy gończe. Podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Pies pochodzący z Ariége, powstał w efekcie krzyżówek miejscowego pogłowia briquet’ów z psami gończymi, prawdopodobnie z błękitnym gaskońskim lub Gascon Saintongeois. Zachował typowe cechy fizyczne psa gończego, jest jednak lżejszy i mniejszy.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies lekki, średnich rozmiarów, elegancki i dystyngowany.
ZACHOWANIE – TEMPERAMENT: Zachowanie: pies ten użytkowany jest zgodnie z tym do czego został wyhodowany, pracuje więc jako doskonały pies gończy, mający wiele inicjatywy i przedsiębiorczości. Ma mocny głos i szybkie chody. Charakter: wesoły i towarzyski; spolegliwy.

GŁOWA: Czaszka widziana od przodu lekko wysklepiona, niezbyt szeroka; guz potyliczny słabo zaznaczony. Widziana z góry, tylna część czaszki ma lekko owalny kształt. Czoło jest pełne. Łuki brwiowe słabo zaznaczone.
Stop słabo zaznaczony.
Nos czarny, dobrze rozwinięty, nozdrza rozwarte.
Wargi napięte, raczej cienkie. Warga górna powinna dokładnie przykrywać żuchwę, profil kufy nie może być spiczasty.
Kufa prosta lub z lekkim garbonosem, o długości równej długości czaszki.
Szczęki/uzębienie: zgryz nożycowy. Siekacze osadzone prostopadle do szczęk.
Policzki suche.
Oczy duże, brązowe; powieki nie mogą być luźne. Spojrzenie bystre.
Uszy cienkie, sprężyste, pofałdowane, powinny sięgać do nasady wierzchołka nosa, natomiast nie powinny wystawać poza. Uszy są wąskie u nasady, osadzone tuż poniżej linii oczu.
SZYJA: Lekka, raczej szczupła, długa, lekko wysklepiona.

TUŁÓW:
Grzbiet mocno umięśniony i zwarty.
Lędźwie dobrze związane, lekko wysklepione.
Zad dość poziomy.
Klatka piersiowa długa, średniej szerokości, sięga do łokci.
Żebra długie, umiarkowanie wysklepione.
Brzuch lekko podkasany, boki płaskie.
OGON: Dobrze osadzony, cienki na końcu, sięgający do stawu skokowego. Noszony wesoło, szablasto wygięty ku górze.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie mocne.
Łopatki średnio ukośne, umięśnione, ale nie ciężke.
Łokcie przylegające do tułowia.
Kończyny tylne proporcjonalne.
Uda dość długie i umięśnione, ale nie przesadnie.
Stawy skokowe ustawione równolegle do osi tułowia, nisko osadzone. Brak wilczych pazurów.
Łapy owalne i wydłużone (łapa zajęcza); palce suche i zwarte. Opuszki i pazury czarne.
RUCH: Sprężysty i swobodny.

SKÓRA: Cienka, sprężysta, niezbyt silnie przylega do tułowia, nie występuje jednak podgardle czy fałdy lub zmarszczki. Śluzówki czarne.
SZATA: Sierść krótka, delikatna i zwarta.
Umaszczenie białe z czysto czarnymi łatami o wyraźnie odgraniczonych konturach; czasami cętkowane. Lekkie podpalania na policzkach i nad oczami („pies czterooki”).

WYMIARY: Wysokość w kłębie – psy od 52 do 58 cm, – suki od 50 do 56 cm.
WADY:Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.

  • Czaszka płaska lub zbyt okrągła.
  • Koniec kufy zbyt kwadratowy.
  • Obecność zmarszczek lub podgardla.
  • Oczy okrągłe, widoczna spojówka.
  • Ucho zbyt płaskie, grube, źle osadzone, zbyt długie lub zbyt krótkie.
  • Tułów:
  • Nadmiernie szeroki.
  • Miękka linia górna.
  • Zad spadzisty.
  • Ogon noszony na bok.
  • Kończyny:
  • Słaby kościec.
  • Krowia postawa tylnych kończyn.
  • Łapa luźna.
  • Zachowanie:
  • Osobniki lękliwe.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Brak typu.
  • Przodozgryz lub tyłozgryz.
  • Jasne oczy.
  • Wszelkie inne maści od wymienionych we wzorcu.
  • Poważne wady anatomiczne.
  • Widoczne kalectwo.
  • Osobniki tchórzliwe lub agresywne.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w mosznie.

© Załoga Chartykasa