Grupa II FCI

FCI 143/II.2  |  Niemcy

Louis Dobermann znany był z tego, iż hodował ostre psy, uchodzące za zwierzęta bezwzględne jako psy bojowe, nieprzekupne jako psy stróżujące i cięte jako psy myśliwskie. Psy te atakowały także i ludzi, nie reagując na uderzenia kija, czy strzały. Nie wiadomo jakich ras użyto do otrzymania tych psów, jednak jest pewne, że to on stworzył pierwowzór dobermana.

Doberman jest typowym psem jednego pana. Jemu się podporządkowuje i tylko jego akceptuje. Zmianę znosi bardzo źle. Mylnie są one nazywane psami agresywnymi – wszystko zależy od tego jaką socjalizacje zapewni mu właściciel i co wykorzysta – właściwe wychowanie, czy pobudzanie w nim agresji. Stereotypowy wizerunek dobermana został wypracowany przez kulturę i filmy – często stawały się one demonami, psami szczującymi i atakowały przy każdej okazji, groźnie szczerząc zęby. Dla przykładu w filmie „Omen” były ziemskim wcieleniem demonów.

Jest w tym oczywiście ziarno prawdy, gdyż źle prowadzony doberman szybko stanie się niebezpieczny. Jeśli zajdzie taka potrzeba, będą bronić swego pana do utraty sił. Mogą mieć problemy z tolerancją innych psów i przejawiać agresywne zachowanie w stosunku do nich, jednakże nigdy nie są agresywne w stosunku do właściciela, którego szanują i kochają

Jest to pies piękny, niezwykle elegancki, odważny i pełen temperamentu. Do innych psów odnosi się agresywnie, do innych ludzi podchodzi z nieufnością. Pielęgnacja nie sprawia kłopotów, potrzebuje on natomiast dużej ilości ruchu i zajęcia. Zawsze czujny, zawsze w pogotowiu. Już od szczeniaka należy go solidnie szkolić i hamować w nim szczekliwość i popędy kłusownicze.

Doberman nie jest odpowiedni ani dla ludzi wygodnickich, ani dla ludzi ze słabymi nerwami – jego kupno trzeba dokładnie przemyśleć. Prowadzenie go wymaga silnej psychiki i konsekwencji, aby wyprowadzić go na psa przyjaznemu otoczeniu i łagodnego. Szybko się uczą, co ich niewątpliwą zaletą i bardzo łatwo przyswajają sobie nowe komendy.

Doberman, o czym niewielu wie, jest psem niezwykle wszechstronnym. Pracuje w policji, w wojsku, jako pies pasterski, tropiciel, czy myśliwy. Bywa także dogoterapeutą i przewodnikiem niewidomych. Nie są to jednak psy szczególnie zdrowe, cierpią z powodu licznych problemów zdrowotnych: kardiomiopatii rozstrzeniowej, niestabilności szyjnej części kręgosłupa, choroby von Willebranda, niedoczynności tarczycy i dysplazji. U samców często występują choroby prostaty takiej jak: torbiele gruczolakoraka gruczołu krokowego czy przerost gruczołu krokowego. Kastracja znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby.

Jeśli zapewnimy mu odpowiednią ilość ruchu, odnajdzie się zarówno w mieszkaniu, jak i dużym domu. Są to psy łatwo odnajdujące się w rodzinie, jednakże nie poleca się ich dla rodzin z małymi dziećmi, będzie lepszym kompanem dla starszych, bardziej odpowiedzialnych dzieciaków.

Nazwy: Doberman, dobermann, doberman pinscher, dobie, dobynm, dobe, warlock doberman.
Przeznaczenie pierwotne: pies obrończy.
Przeznaczenie obecne: pies stróżująco obronny, do towarzystwa.
Długość życia: około 13 lat.
Wielkość i waga: 63-73 cm, 32-45 kg.
Umaszczenie: czarne podpalane, czekoladowe podpalane, niebieskie, płowe, albino.
© Załoga Chartykasa