Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.
 
© saralif / flickr
Wzorzec FCI nr 36
BASSET BRETOŃSKI (Basset fauve de Bretagne)
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 25.03.2003
Użytkowość: Pies tropiący do polowania na króliki, zające, lisy, sarny i dziki.
Klasyfikacja FCI: Grupa 6 – Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.3. – Małe psy gończe. Podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Ten nieduży baset ma te same cechy, co rasa, od której pochodzi, a mianowicie płowy gryfon bretoński. W rejonie swego pochodzenia cieszył się wielką popularnością już w XIX wieku, a w całej Francji stał się znany w latach trzydziestych wieku XX. Wybitne talenty myśliwskie pozwoliły basetom bretońskim na wielokrotne wygranie Mistrzostw Francji w polowaniu na króliki, i zapewniły im wielką popularność.
WRAŻENIE OGÓLNE: Płowy baset bretoński jest niedużym, krępym psem gończym, o żywym usposobieniu i bardzo szybkim, jak na swą wielkość. Łączy ogromną energię z wytrzymałością.
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Pełen pasji pies myśliwski, ale także doskonały towarzysz, oddany, łagodny i towarzyski. Pracować może w każdym, nawet najtrudniejszym terenie, i nadaje się na każdą zwierzynę. W pracy odważny, samodzielny i uparty, i dzięki tym cechom –  niezawodny.

GŁOWA:

Czaszka: Raczej długa, z wyraźnym guzem potylicznym. Oglądana z przodu górna krawędź czaszki ma kształt spłaszczonego łuku; jej szerokość zmniejsza się od tyłu w kierunku łuków brwiowych, które nie są zbyt wyraźne.
Stop: Nieco bardziej wyraźny, niż u gryfona bretońskiego.
Nos: Czarny lub ciemno brązowy. Nozdrza dobrze rozwarte.
Kufa: Raczej zwężająca się ku nosowy, niż całkiem graniasta.
Wargi: Górna zakrywa dolną, ale nie jest bardzo obwisła. Niewielkie wąsy.
Uzębienie: Szczęki i zęby mocne, ścisły zgryz nożycowy. Brak P1 nie jest wadą.
Oczy: Ani wypukłe, ani zbyt głęboko osadzone, ciemno brązowe. Trzecia powieka niewidoczna, wyraz żywy.
Uszy: Osadzone na wysokości oka, sięgają końca nosa, ale nie dalej, ostro zakończone, zawinięte do środka, porośnięte włosem krótszym i bardziej miękkim, niż reszta ciała.
SZYJA:Raczej krótka, mocno umięśniona.TUŁÓW:
Grzbiet: Krótki, jak na baseta, szeroki, nigdy nie zapadnięty.
Lędźwie: Szerokie i dobrze umięśnione.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka.
Żebra: Raczej zaokrąglone.
Brzuch: Tylko nieznacznie podciągnięty.
OGON: Noszony trochę szablasto, średniej długości, ostro zakończony, często ze szczotką. W ruchu noszony powyżej linii grzbietu, pies stale macha nim na boki.

KOŃCZYNY:

PRZEDNIE
Wygląd ogólny: Kościec mocny.
Łopatka: Skośnie ułożona, dobrze związana z tułowiem.
Łokcie: Nie odstające.
Podramię: Proste lub nieznacznie wykrzywione (co nie jest szczególnie pożądane).
Śródręcze: Oglądane z boku – trochę nachylone. Oglądane z przodu – pionowe lub trochę odstawione na zewnątrz, co nie jest pożądane.
TYLNE
Wygląd ogólny: Dobrze umięśnione i ustawione. Oglądane z tyłu – równoległe, ani za szeroko, ani zbyt wąsko ustawione.
Udo: Długie i dobrze umięśnione.
Staw skokowy: Nisko umiejscowiony, umiarkowanie kątowany.
Śródstopie: Pionowe.
Łapy: Zwarte, o zwartych, wysklepionych palcach. Pazury i opuszki mocne.
CHODY: Żwawe.SKÓRA: Dość gruba, elastyczna Na szyi nie ma podgardla.
SZATA: Sierść: Bardzo twarda i szorstka, raczej krótka, nie może być wełnista ani kędzierzawa. Na głowie także niezbyt długa. Maść: Płowa, od pszenicznej do ceglastej. Dopuszczalna niewielka ilość rozproszonych włosów czarnych. Zdarza się małą biała gwiazdka na piersi, ale nie jest to pożądane.
WIELKOŚĆ: Psy i suki: minimum 32 cm, maksimum 38 cm, z tolerancją 2 cm w przypadku osobników wybitnych.

WADY:
Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność zwierzęcia.
WADY DUŻE:

  • ZACHOWANIE: – Brak pewności siebie.
  • GŁOWA: – Czaszka szeroka, płaska. Łuki brwiowe zbyt wyraźne. – Kufa krótka lub szpiczasta. Warga górna gruba i obwisła.
  • OCZY: – Jasne.
  • USZY: – Duże i płaskie.
  • TUŁÓW: – Lekki. Linia grzbietu inna, niż prosta. Podkasany brzuch.
  • OGON: – Krzywy.
  • KOŃCZYNY: – Lekki kościec. Płaska łapa.
  • SIERŚĆ: – Gładka, miękka, delikatna, rzadka.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • TEMPERAMENT: – Agresja lub znaczna lękliwość.
  • BRAK TYPU: – Niedostatecznie wyrażone cechy rasowe, skutkiem czego dany osobnik wyraźnie różni się od innych psów tej rasy.
  • UZĘBIENIE: – Przodozgryz lub tyłozgryz.
  • OCZY: – Bardzo jasne.
  • PIGMENTACJA: – Całkowita lub częściowa depigmentacja nosa, krawędzi powiek lub warg.
  • OGON: – Zakręcony.
  • KOŃCZYNY PRZEDNIE: – Zbytnio wykrzywione.
  • WILCZE PAZURY: – Obecność wilczych pazurów (nigdy nie występują u tej rasy).
  • SIERŚĆ: – Długa, wełnista, inna od opisanej we wzorcu.
  • WIELKOŚĆ: – Poza wzorcowym limitem.
  • BUDOWA: – Wyraźne wady i deformacje budowy. Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.

UWAGA: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

© Załoga Chartykasa