Rasy niezarejestrowane

Wilczą hybrydą nazywamy skrzyżowanie psa z wilkiem lub innym dzikiem psowatym, najczęściej jednak zdarza się ta pierwsza kombinacja, stąd też angielska nazwa wolfdogs (dosłownie wilkopsy). Skrzyżowanie takie preferuje wielu hodowców, gdyż niekiedy mówi się o nich jako jeden z podgatunków wilka. Najbardziej znanymi hybrydami są czechosłowackie wilczaki czy wilczaki saarlosa, jako jedyne akceptowane przez FCI. Najczęściej psy krzyżuje się z wilkami szarymi, gdyż między tymi dwoma gatunkami występuje najwięcej wspólnych markerów DNA. W przeszłości były często hodowane w niewoli do różnych celów, między innymi właśnie do tworzenia nowych ras. Jednakże krzyżówki takie nierzadko zdarzają się także w naturze, gdy zdziczałe zagubione psy krzyżują się z dzikimi pobratymcami. 

© dogbreedinfo.com

Hybrydy te często wyróżniają się bardziej wilczym, aniżeli sim wyglądem. Nie bez przyczyny też do tych krzyżówek używa się najczęściej owczarków niemiecki, syberian huskych, czy malamutów, własnie ze względu na ich wilczy wygląd. Hybryda wilka z psem może być bardzo różna. Jeżeli użyjemy jednego gatunku psa i wilka szarego możemy otrzymać hybrydy różniące się wyglądem w zależności od tego, z którego rejonu pozyskaliśmy wilka, gdyż poszczególne podgatunki wilka szarego mogą się różnić między sobą w sposób znaczący.

W przypadku hybryd rasowych jesteśmy w stanie z góry określić wygląd, wielkość i charakter zwierzęcia, jednakże gdy krzyżujemy coś po raz pierwszy, nie dowiemy się tego, póki szczeniak nie urośnie. Wiadomo jednak, że nie są to zwierzęta dla ludzi niedoświadczonych, niekonsekwentnych, słabych, niecierpliwych, czy leniwych. Tutaj trzeba się znać, trzeba wiedzieć, co się robi i jak się to robi. Błędy w szkoleniu i wychowaniu możemy odczuwać dużo bardziej niż w przypadku salonowego pieska, bo wszystko zależy w ilu procentach pies jest wilkiem, a w ilu psem.

© wolfpark.org

Hybrydą będziemy się także cieszyć prawdopodobnie dłużej niż rasowym psem, gdyż są mniej podatne na choroby genetyczne i na ogół zdrowsze, być może dzięki domieszce wilczej krwi. Najważniejsze, o czym musimy pamiętam, to fakt, że hybryda nie do końca jest psem, więc przy takich rasach musimy znać także zachowania wilcze, które często się przejawiają – kopanie nor, wrodzona nieśmiałość wobec ludzi czy nawet agresja w stosunku do osobników naruszających ich terytorium.

Nazwy: Wilcze hybrydy, wolfdogs, wilkopsy, wolf-dog hybryd, wolf hybryd.
Rasy zarejestrowane: Czechosłowacki wilczak, wilczak saarloosa (saarlooswofond).
Rasy niezarejestrowane: Lupo italiano, kunming dog, utonagan, tamaskan dog.
Wygląd, waga, wzrost: W zależności od użytych ras.
Długość życia: Długowieczne.
Umaszczenie: najczęściej wilcze.
© Załoga Chartykasa