Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© xXxOkamixXxKaedexXx.deviantart.com

PODENGO PORTUGALSKI
(Podengo Português)
FCI St. N° 94

POCHODZENIE: Portugalia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
25.09.1967.
UŻYTKOWOŚĆ: Rasa ta spotykana jest głównie na północy kraju. Zgodnie z ich naturalnymi predyspozycjami, psy te używane są do polowania na króliki – pojedynczo lub w sforze. Z tego powodu znane są także pod nazwą „pies gończy na króliki”; są one także uznanymi psami stróżującymi.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 5 – Szpice i psy ras pierwotnych. Sekcja 7 – Pierwotne psy myśliwskie. Bez prób pracy.

PODENGO ŚREDNI
WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości i masy, o harmonijnych proporcjach, dobrze umięśniony, o mocnym kośćcu.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Bardzo aktywny i mądry, skromny i krzepki.
GŁOWA: Sucha, kształtu czterobocznej piramidy o dużej podstawie, zwężająca się znacznie ku spiczastemu końcowi. Osie podłużne czaszki i kufy – rozbieżne.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI :
Czaszka: Płaska, z boku – niemal prosta. Wydatne łuki brwiowe. Bruzda czołowa słabo widoczna; odcinek między uszami – poziomy; wystający guz potyliczny.
Stop: Bardzo słabo zaznaczony.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Zwężający się ku nieco wystającemu czubkowi; lustro nosa nieco ukośne; kolor nosa jest zawsze ciemniejszy, niż kolor szaty.
Kufa: Grzbiet nosa zaokrąglony (w przekroju); widziany z boku – prosty. Kufa krótsza, niż czaszka i szersza u nasady, niż na przednim krańcu.
Wargi: Ściśle przylegające, cienkie, mocne i poziome.
Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Regularne, z mocnymi białymi zębami. Normalny zgryz.
Oczy: O bardzo żywym wyrazie; bardzo nieznacznie wystające z oczodołów. Kolor, zgodny z kolorem szaty, waha się od miodowego do kasztanowo brązowego. [Oczy] małe i osadzone ukośnie; kolor powiek ciemniejszy, niż kolor szaty.
Uszy: Osadzone ukośnie na średniej wysokości; noszone prosto, bardzo ruchome; gdy pies czuwa – [noszone] prosto do przodu; trójkątnego kształtu, szerokie u nasady, zwężające się w szpic; skóra ucha cienka; długość ucha znacznie większa, niż szerokość u nasady.
SZYJA: Harmonijne przejście od głowy do tułowia; prosta, odpowiednio długa; mocna i dobrze umięśniona. Bez łałoku.
TUŁÓW:
Górna linia: Prosta lub nieco łukowata.
Grzbiet: Długi, prosty lub nieco opadający.
Lędźwie: Proste lub nieco wysklepione; szerokie i umięśnione.
Zad: Średniej długości, szeroki i dobrze umięśniony; prosty lub nieco skośny.
Klatka piersiowa: Przedpiersie delikatnie zaznaczone, umięśnione, nie przesadnie szerokie; klatka piersiowa głęboka i długa, średniej szerokości; mostek długi, wznoszący się ku tyłowi; żebra bardzo słabo wysklepione, ukośne.
Brzuch/Słabizny: Szczupłe, delikatnie podciągnięte.
Dolna linia: Delikatnie uniesiona.
OGON: Osadzony raczej wysoko, niż nisko; mocny, gruby, średniej długości, zwężający się ku cieńszemu końcowi; w spoczynku – zwisa pomiędzy tylnymi nogami, z koniuszkiem nieznacznie zagiętym do góry; w ruchu – noszony poziomo, nieznacznie zagięty lub noszony
prosto i sierpowato; [ogon] nigdy nie może być zakręcony w pierścień.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Wrażenie ogólne: Widziane z przodu i boku – pionowe i proste, dobrze umięśnione i kształtne.
Łopatki i ramię: Długie i ukośne; mocne i dobrze umięśnione; tworzą rozwarty kąt w stawie ramieniowym.
Przedramię: Pionowe, długie i umięśnione.
Nadgarstek: Kształtny, nie wystający.
Śródręcze: Mocne, krótkie, nieco ukośne.
Przednie łapy: Okrągłe; długie, mocne, bardzo zwarte i mocno wysklepione palce; pazury mocne, krótkie, preferowane ciemne; opuszki twarde i odporne.
KOŃCZYNY TYLNE:
Wrażenie ogólne: Widziane z tyłu i boku – pionowe i proste, dobrze umięśnione i kształtne.
Udo: Długie, średniej szerokości, umięśnione.
Podudzie: Długie, ukośne, mocne, umięśnione, kształtne.
Stawy skokowe: Ustawione średnio wysoko, kształtne i mocne, tworzące rozwarty kąt.
Śródstopie: O dobrym kośćcu, krótkie, ukośne; bez palców szczątkowych.
Tylne łapy: Okrągłe; długie, mocne, bardzo zwarte i mocno wysklepione palce; pazury mocne, krótkie, preferowane ciemne; opuszki twarde i odporne.
CHÓD/RUCH : Szybki i chyży.
SKÓRA: Preferowane śluzówki o czarnym pigmencie lub w każdym razie ciemniejsze, niż szata. Skóra cienka i ściśle przylegająca.
SZATA:
WŁOS: Krótka lub długa szata średniej gęstości; gładka u odmiany krótkowłosej; szorstka (podobna do sierści dzika) u odmiany długowłosej. Krótka szata jest bardziej gęsta, niż szata długa. U odmiany długowłosej widoczna jest wyraźna broda poniżej żuchwy. Brak podszycia czy puszku.
MAŚĆ: Przeważającymi kolorami są: żółty, płowy (we wszystkich odcieniach, od jasnego do bardzo ciemnego) i czarny (rozjaśniony lub spłowiały); jednobarwne z białymi znaczeniami lub bez, bądź też białe tło ze znaczeniami w wymienionych wyżej kolorach.
WIELKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA: Wysokość w kłębie: 40-55 cm. Waga: 16-20 kg.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Agresja lub nadmierna bojaźliwość.
• Wrażenie ogólne: Jakiekolwiek oznaki krzyżowania z galgo [español] (hiszpański chart) lub perdiguero (pointer portugalski).
• Szczęka i żuchwa: Nieprawidłowy zgryz; źle ustawione zęby.
• Oczy: Różnego koloru.
• Uszy: O opadających koniuszkach lub załamane.
• Szyja: Łukowata.
• Tułów: Górna linia wyraźnie łukowata.
• Zad: Przesadnie opadający.
• Brzuch: Przesadnie podciągnięty.
• Ogon: Zakręcony.
• Palce szczątkowe: Niepożądane (mają wpływ na ocenę psa). Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.
PODENGO DUŻY
Cechy charakterystyczne podengo dużego – odmiany bliskiej wyginięcia w swym rodzimym kraju – są niemal identyczne z cechami podengo średniego, z następującymi wyjątkami:
Wrażenie ogólne: Mocny pies, o dużej masie, używany głównie do polowania na jelenie.
Wysokość w kłębie: 55-70 cm.
PODENGO MINIATUROWY
Cechy charakterystyczne podengo miniaturowego są również niemal identyczne z cechami podengo średniego, z następującymi wyjątkami:
Wrażenie ogólne: Mały pies o nieco wydłużonych proporcjach, używany głównie do polowania na króliki, jak również do wypłaszania ich z ich nor lub szczelin w skałach.
Czaszka: Płaska lub nieco wysklepiona.
Tułów: Długość tułowia przekracza wysokość w kłębie.
Kończyny: Krótkie. Przedramię proste lub nieco zgięte od zewnątrz do wewnątrz na całej długości.
Wysokość w kłębie: 20-30 cm.
Waga: 4-5 kg.

© Załoga Chartykasa