I grupa FCI

FCI 321/I.1  ||  Hiszpania

Udział w stworzeniu tej rasy miały najprawdopodobniej psy sprowadzone z Kastylii oraz miejscowe psy wiejskie. W każdym bądź razie rasa ta jest dość stara, a jej pierwotnym przeznaczeniem było pilnowanie większych stad. Rasa ta na początku cieszyła się dużą popularnością wśród wyspiarzy, gdyż nie tylko pilnowała stad, ale także ich broniła. Obecnie jednak trudno spotkać kogoś, kto posiada większe stada, tak więc funkcję ca de bestiar przejęły psy strzegące gospodarstw, co więcej, poza swa ojczyzną są praktycznie nieznane.

© royal-canin.ca

Jedną z największych zalet tej rasy była czarna sierść, jednocześnie będąca jedynym umaszczeniem dopuszczalnym w tej rasie, która nocami czyniła go niewidzialnym. Był chętnie wykorzystywany przez policję, ze względu na wygląd, który odstraszał i charakter, pozwalający na łatwe wyszkolenie. W czasach wojny domowej w XIX wieku w Wielkiej Brytanii rasa niemalże wyginęła, jednakże udało się ją odratować i w 1980 roku ustalono jej wzorzec, w tym czasie także zaczęła się ścisła selekcja, mająca na celu uchronić rasę i pulę genetyczną.

Owczarek ten to pies odporny i silny, raczej wiejski, o wybitnym instynkcie obronnym. Zwarta, proporcjonalna i zgrabna sylwetka, a do tego właśnie czarne umaszczenie sprawiają, że psa tego trudno przeoczyć. Jest on jednak typowym psem jednego pana, którego słucha i kocha bezwarunkowo, a co za tym idzie, ciężko akceptuje jakiekolwiek zmiany. Musimy wziąć więc pod uwagę, że kupując psa tej rasy, mamy go na całe życie i wszelkie plany muszą wziąć go pod uwagę.

Bestiar jest pojętny i inteligenty, łatwo poddaje się szkoleniu i nie ma większych problemów z nauką, Chętnie się uczy nowych rzeczy i współpracuje z właścicielem, dlatego można spokojnie myśleć o psich sportach, co pozwoli też rozładować jego ogromną energię. Pamiętajmy, iż pies ten potrzebuje ruchu i zajęcia, nie jest kanapowcem.

© royal-canin.ca

Psy tej rasy są odporne na niekorzystne warunki pogodowe, mogą pracować także w wysokich temperaturach, do których przyzwyczaiły się w gorącej Hiszpanii. Nie ma większego problemu z mieszkaniem w mieście, jednakże najlepsze dla niego są tereny podmiejskie i dostęp do otwartego terenu, warto mieć w okolicy łąkę, pole lub las, na których mógłby się wybiegać.

Szorstka i gęsta szata nie sprawia kłopotów w pielęgnacji. W Polsce ca de bestiar nie należy do często spotykanych. Poza Hiszpanią jest praktycznie nieznany, a i we własnej ojczyźnie trudno o spotkanie go.

Uwaga! Nazwą ca de bestiar łatwo pomylić z ca de bou (pies z Majorki, perro de presa mallorqiun), dlatego uwaga na pomyłki!

Nazwy: Owczarek z Majorki, Perro de pastor mallorquin, Ca de bestiar, Mallorca-Schäferhund, Pastor mallorquín, l’illa de Mallorca, Mallorcanpaimenkoira, Cane da pastore Mallorquin, Mallorquin shepherd, Pies pasterski z Majorki.
Przeznaczenie pierwotne: stróżowanie na farmach.
Przeznaczenie obecne: pies do towarzystwa, obronny.
Wielkość i waga: 35-40 kg, 62-73 cm.
Długość życia: 11-13 lat.
Umaszczenie:  czysto czarne.
© Załoga Chartykasa