Psie sporty

Dogfrisbee, to niewątpliwie jeden z najbardziej widowiskowych sportów, jakie miał okazję oglądać świat. Najprościej rzecz ujmując, sport ten polega na tym, że człowiek rzuca dysk, pies go łapie. Całość może być dopracowana przez różne widowiskowe figury i dopasowana pod muzykę. Można powiedzieć, że to trochę taki „taniec z psem w wersji ekstremalnej”.

Wyróżnia się pięć głównych dyscyplin dogfrisbee:
Superminidistance. Pies aportuje dysk na specjalnie wyznaczonym polu. Punkty przyznawane są wówczas, gdy złapie dysk będąc całkowicie w powietrzu (patrz fotografia na początku notki). Pole to ponadto jest podzielone na części, z których każda jest inaczej punktowana.
– Timetrial. Są to dwa dwudziesto metrowe rzuty. Dyscyplina polega na tym, aby pies oba dyski złapał w jak najkrótszym czasie.
– Longdistance. Wykonanie jak najdłuższego rzutu.
– Freestyle. Dyscyplina ta wymaga od właściciela i psa dużej kreatywności i wzajemnego zaufania. Nie wdając się w szczegóły, jest to połączenie techniki i pasji, które tworzą bardzo widowiskowy i ciekawy występ. Zaś bardziej szczegółowo, opiekun rzuca psu dyski na bardzo różnorodny sposób. Ważne tutaj jest umiejętne zestawienie sztuczek, technika i ilość rzutów. Dopuszcza się użycie maksymalnie dziesięciu dysków, zaś cały pokaz nie może przekraczać dwóch minut. W tej dyscyplinie wyróżnia się trzy kategorie: young dogs (dla psów w wieku od 9-18 miesięcy), starters (początkujący), open (zaawansowani). Dozwolone są takie sztuczki, jak  salta, przeskoki przez ciało, odbijanie się od ciała i inne.
– Dogdartbee. Pies powinien złapać dysk w odpowiedniej strefie, dyscyplina ta bardzo przypomina popularną grę w rzutki – najlepiej punktowany jest środek, najgorzej obrzeża koła.

Przed wejściem w świat dog frisbee, warto poczytać o rozmaitych typach frisbee, ale o tym kiedy indziej.

© Załoga Chartykasa