Dzikie psowate

Lis pustynny (systemowo Vulpes Zerda) zamieszkuje tereny północnej Afryki (głównie Sahara) i tereny półwyspu Arabskiego. Jest to najmniejszy przedstawiciel rodziny psowatych, charakteryzujący się ogromnymi uszami (dorastają do 5 cm, pozwalają na bardzo dobre ochłodzenie ciała) i jasną sierść barwy otaczającego go piasku. Oczy ciemne, niemalże czarne.

Fenki dorastają do 30-40 cm długości, z czego około 10 cm stanowi sam puszysty ogon. Małe i zgrabne ciałko umieszczone jest na długich kończynach. Głowa wydaje się niezbyt proporcjonalna do reszty ciała o krótkim, zwężającym się ku nosowi pyszczkowi. Waga samca fenka wynosi w granicach półtorej kilograma, samice zwykle ważą około 800 gram. Żywią się owadami, małymi ptakami o drobnymi gryzoniami, czasami zjada też jaszczurki i jaja. Nie gardzi też roślinami – źródłem wody.

Ruja (cieczka) lisa pustynnego przypada na zimę, ciąża trwa około 50 dni. Młode przychodzą na świat wiosną w miocie do sześciu malutkich lisków. Z początku mają one barwę srebrzystoszarą, dopiero z czasem przybierają charakterystyczną piaskową barwę.

Ciekawostki

  • Nazwy: Fenek, lis pustynny fennec fox, zwany także Lisem Pustyni.
  • Fenki, tak jak inne zwierzęta pustyni, potrafią przez bardzo długi czas obyć się bez wody.
  • Są to zwierzęta o bardzo łagodnym usposobieniu, bez trudu dają się oswoić. Nierzadko można je spotkać w prywatnych hodowlach. W warunkach naturalnych dożywają 10 lat, zaś w niewoli do 12.
  • Lisem Pustyni nazwany jest w języku niemieckim (Wüstenfuchs).
  • Jest najmniejszym przedstawicielem rodziny psowatych, za to największych drapieżnikiem Sahary.
© Załoga Chartykasa