KeSha – Your love is my drug.mp3

 O psie

Najkrócej mówiąc, temperament to usposobienie psa, jego charakter. Mówiąc bardziej naukowo to zespół nabytych bądź wrodzonych cech, uwarunkowanych genetycznie. Cechy te ujawniają się  na początku życia psa, u niektórych osobników już w wieku 4-5. tygodni można poznać jego temperament. Gdy pies jest nieśmiały, aby do niego dotrzeć, trzeba się trochę namęczyć. Znajomość temperamentu jest bardzo istotne, aby dobrać właściwy rodzaj szkolenia.Wyróżnia się cztery typy temperamentu:
Pies twardy i pewny siebie, czyli znany wszystkim dominant. Takie pies doskonale wie, czego chce, jest bardzo zdecydowany i nieraz będzie chciał pokazać, że to on tu „rządzi”. Są to psy potrafiące się bronić, murem stają w obronie tego, co jest dla nich ważne. Świetnie sprawdzają się w sytuacjach kryzysowych (praca z ratownikami), gdy ważna jest precyzja i czas. Zanim jednak to nastanie, właściciel musi zyskać sobie szacunek i zaufanie takiego psa. Jeśli pies taki zauważy wahanie w postawie właściciela, bez wątpienia sam podejmie inicjatywę. Najlepszym przykładem tego typu temperamentu jest rottweiler.

Psy niezależne, to twardy i unikający typ. Pies ten nie jest specjalnie wrażliwy na bodźce dochodzące do niego z otoczenia, nie interesuje się też zbytnio człowiekiem i światem. W razie walki wybierze raczej unik, niż przystąpienie do ataku. Trudno go też skłonić do współpracy, gdyż nie ma ona dla niego zbyt dużej wartości. Psy te można porównać do kotów – poniekąd chodzą własnymi ścieżkami. Bardzo dobrym przykładem są owczarki podhalańskie.

Wszyscy znamy typowe lizusy (lub, jak lubię na nie mówić, „przylepy”) – psy, u których każdy, najmniejszy nawet pozytywny, gest ze strony opiekuna powoduje wybuch radości, czyli typ nieśmiały i ekspansywny. Zrobią wszystko, aby zwrócić na siebie uwagę właściciela – co chwilę przynoszą zabawki, kapcie, są na każde zawołanie. Chodzą za właścicielem krok w krok, ciągle domagając się jego uwagi bądź pieszczoty. Jest to typowy opis psa rodzinnego, na przykład goldena lub labradora.

Ostatnim typem jest pies o temperamencie defensywnymunikającym, strachliwym. Żyją w ciągłym strachu, są bardzo delikatne, często nawet przewrażliwione, co sprawia, że w obronie własnej często gryzą (agresja ze strachu). Nierzadko sprawiają problemy w domu, warcząc domowników i gryząc ich po rękach, gdy ci chcą się zbliżyć do ich rzeczy. Mają obsesję na punkcie bronienia swojej własności. Wszelkie nowe bodźce odbierają jako potencjalne zagrożenie. Wszyscy zapewne znamy obsesyjnie szczekające kundelki na zamkniętych posesjach. Ten typ bardzo często występuje u psów małych.

Pamiętajmy, że do każdego psa podejdziemy inaczej. najlepszym sposobem jest, aby poznać każdego osobnika i znaleźć indywidualne podejście.

© Załoga Chartykasa