Esmee Denters ft Justin Timberlake – Casanova.mp3
 Dzikie psowate

Wilk grzywiasty (Chrysocyon brachyurus) to bardzo nietypowy przedstawiciel rodziny psowatych, a także jedyny przedstawiciej rodzaju Chrysocyon. Z wyglądu przypomina lisa, ma jednak bardzo długie kończyny. Zad unosi się znacznie wyżej, niż kłąb, gdyż przednie kończyny są krótsze od tylnych. Całe ciało okrywa długa, intensywnie ruda sierść, na bokach i karku czarna, koniec ogona i podbrzusza białe.

Historia tego psowatego jest nieznana, uważa się jednak, że jest potomkiem żyjącego 2 miliony lat temu na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej psowatego. Obecnie szacuje się, że na wolności żyje kilka tysięcy przedstawicieli tego gatunku, jednakże wycinanie lasów doprowadza do zmniejszenia ich terenów naturalnych. Jest bardzo prawdopodobne, że w ciągu najbliższych kilku lat dołączy on do listy zagrożonych wyginięciem. Aktualnie posiada status NT (podwyższonego ryzyka).

Wilk grzywiasty na wolności zamieszkuje tylko i wyłącznie tereny Ameryki Południowej – Argentynę, Boliwię, Paragwaj i Peru. Występuje tam na otwartych równinnych terenach, porośniętych niskimi krzewami i gęstą trawą. Środowisko to ulega jednak ciągłemu zmniejszeniu, dlatego wilk grzywiasty zmuszony jest do ciągłego aklimatyzowania się na nowych terenach. Nierzadko przekraczają granicę między terytorium ludzi i zwierząt i włóczą się po miastach.

Chociaż wilk ten z natury jest drapieżnikiem, w jego diecie prócz mięsa bardzo dużą rolę odgrywają owoce. Poluje głównie na małe ssaki, takie jak pancerniki, króliki, myszy, nie pogardzi też ślimakami i gąsienicami. Aktywny jest wieczorami i nocą, w dzień odpoczywa, ukryty wśród wysokich traw. Podobnie jak kaberu, poluje w sposób typowy dla lisa, najpierw znęca się nad ofiarą, a potem błyskawicznie się na nią rzuca.

Nie są to zwierzęta stadne, wręcz przeciwnie – wilk grzywiasty jest samotnikiem. Nie toleruje innych osobników swojego gatunku, za wyjątkiem pory godowej. Łączy się w pary na całe życie, u suk ruja wypada tylko raz w roku. Po trwającej około 65. dni ciąży, na świat przychodzi od jednego do pięciu bezbronnych szczeniąt. Przez pierwsze dziesięć tygodni małe wilki są całkowicie czarne, dopiero po tym czasie ich sierść zmienia kolor na rudy.

W warunkach naturalnych śmiertelność wilka grzywiastego jest zaskakująco wysoko. Przyczynia się do tego bardzo duża płochliwość (nierzadko w ataku paniki zagryzają młode). Ponadto wilki grzywiaste odgrywają dużą rolę w wierzeniach tamtejszej ludności. Wierzy się, że rzucają uroki, a każda część ich ciała ma właściwości lecznicze.

Pozostałe informacje + ciekawostki:

  • Nazwy: Maned Wolf, wilk grzywiasty.
  • Kark wilka grzywiastego porasta bardo długa, stercząca czarna sierść (około 13 cm). Tworzy ona coś na wzór lwiej grzywy, stąd „grzywiasty” w nazwie (Maned = grzywiasty).
  • Wymiary: do 90 cm wysokości, do 160 cm długości, przy czym długość ogona wynosi 30 cm. Ważą niewiele, bo około 25 kg.
  • Na wolności dożywają około 10 lat, w niewoli liczba ta wydłuża się nawet do 15 lat.
  • Przez środek grzbietu tego wilka przechodzi czarna pręga.
  • Niezbędnym składnikiem jego diety jest tak zwane ‚wilcze jabłko‚, bez którego jest bardzo podatny na choroby nerek.
© Załoga Chartykasa