Chłopacy – Wiara.mp3

 I grupa FCI

FCI 38/I.1  |  Walia

Nazwa rasy wywodzi się najprawdopodobniej od walijskiego słowa „corrci”, oznaczającego karłowatego psa. Welsh corgi cardigan nazywany jest też niekiedy psem wikingów i należy do jednej z najstarszych ras pasterskich. Ten niewielki pies jest bardzo charakterystyczny – lisia głowa, długi tułów i wielkie uszy, cardigana nie sposób jest przeoczyć.

Cardigany to przede wszystkim psy przyjacielskie, uwielbiają być w centrum zainteresowania. Są też bardzo inteligentne, szybko się uczą oraz wierne, a także świetnie nadają się na psy rodzinne, wspaniale dogaduje się z dziećmi i nie sprawia wielu problemów.

Niestety nikt nie jest idealny, problem z corgim polega na tym, że psy te będą chciały zaganiać wszystko, co się rusza. Nawet nie tyle co zaganiać, ile zaciągnąć na swoje miejsce, dlatego ważne jest, aby już od małego pracować nad tym popędem. Jak wiele innych ras, cardigan doskonale zdaje sobie sprawę z tego, w jakim jesteś na stroju, to nie jest pies, którego da się oszukać. Bardzo chętnie słucha właściciela, wydawać by się mogło, iż doskonale go rozumie.

Jako pies pasterski wymaga dużej ilości ruchu, zresztą kocha długie spacery. Łatwo też dogaduje się z innymi zwierzętami, chociaż czasami może wydać się aż nadto opiekuńczy. Ze szkoleniem także nie ma większych problemów. Mając cardigana warto pomyśleć o psich sportach, na przykład o agility lub obedience. Ich sierść nie sprawia problemów w pielęgnacji, ale obficie linieją.

Nazwy: Welsh corgi cardigan, CWC, Cardi.
Przeznaczenie pierwotne: przeprowadzanie bydła, zaganianie.
Przeznaczenie obecne: zaganianie, do towarzystwa.
Wielkość i waga: 11-17 kg, 27-32 cm.
Długość życia: 12-14 lat.
Umaszczenie:  pręgowany tricolor, pręgowany, tricolor, rudy, śniady, blue merle, czarno-biały. Biel nie może dominować.
© Załoga Chartykasa