Nikki Flores – Rebel.mp3
 Słynne psy

© centralpark.org

+ legenda Balto.

Balto był psem rasy syberian husky, żyjącym w latach 1922 – 1933. Zasłynął w 1925 roku, kiedy w jego rodzinnym mieście Nome na Alasce kilkoro dzieci zachorowało na błonicę gardłową, czyli dyfteryt, bardzo zakaźną chorobę, występującą głównie u dzieci. Miastu groziła epidemia, a jedynym ratunkiem było przywiezienie lekarstwa z odległego o 1600 km Anchorage. Pierwszym etapem było dostarczenie go pociągiem do Nenana, miasta odległego o około tysiąc kilometrów od Nome. Dalszy transport był niemożliwy ze względu na złe warunki pogodowe. Jedyną nadzieją był psi zaprzęg.

Temperatura wynosiła -40 stopni Celsjusza, wiał wiatr o prędkości ponad 100km/h, a w trasie było 20 psich zaprzęgów. 1. lutego paczka z lekiem dostała się w ręce Gunnara Kassena, właściciela zaprzęgu, w którym Balto był liderem. Ruszył w stronę Nome, ale już po kilku godzinach dopadła go ślepota śnieżna. Od tego momentu był skazany tylko i wyłącznie na instynkt Balto. Pies bezbłędnie odnalazł drogę do domu i dotarł 2. lutego do Nome, ratując tym samym życie wielu dzieci.

© wikipedia

Historia ta wzbudziła żywe zainteresowanie mediów i tym samym doprowadziła do powstania pomnika na cześć Balto, który odsłonięto 17 grudnia 1925 roku w Central Parku w Nowym Jorku. Autorem pomnika był F. G Roth, a napis na nim głosił: „Dedykowane nieposkromionemu duchowi psich zaprzęgów niosącemu Szczepionkę i pomoc z Nenana przez 600 mil zdradzieckich wód, arktycznych zamieci do nawiedzonego Nome w zimie 1925 roku – Wytrwałości, Wierności, Inteligencji”.

Sława Balto nie trwała jednak długo. Niedługo po odsłonięciu pomnika Balto został sprzedany wraz z resztą zaprzęgu do Vaudeville Museum, gdzie przez kolejne dwa lata żył w naprawde strasznych warunkach. Sytuacja ta zmieniła się, gdy odnalazł go George Kimble, który zbulwersowany stanem psów nagłośnił całą sprawę, po czym zebrał fundusze i wykupił psy. Przewiózł je do Cleveland, gdzie Balto stał się główną atrakcją zoo. Tak wyglądała reszta jego życia. Po śmierci jego ciało zakonserwowano i wystawiono w Muzeum Historii Naturalnej w Cleveland, gdzie można go oglądać do dziś.

Na cześć Balto i całej wyprawy powstał film animowany, a także wyścig Iditarod. Faktem jest, że gdyby nie groźba epidemii, Balto przez całe swoje życie byłby tylko kolejnym psem zaprzęgowym, nie mającym żadnego znaczenia dla świata, ale wielkie znaczenie dla opiekuna.

Filmy animowane o Balto:
* Balto. (1995)
* Balto II: Poszukiwania. (2002)
* Balto III: Wicher Zmian. (2004)

© Załoga Chartykasa