Vanessa Hudgens – Say OK.mp3
  Żywienie

 

Faktem jest, że niemalże każdy pies jest żarłokiem i wiecznym głodomorem, potrafiącym zdjęć półtorej raza więcej pokarmu, niż faktycznie potrzebuje. Pod tym względem rasy są podzielone, istnieją właśnie takie wieczne głodomory, jak cocker spaniel i labrador retriever oraz niejadki jak pudel standardowy czy seter irlandzki. Ale kto się potrafi oprzeć błagalnemu psiemu spojrzeniu? Nie możemy jednak dać się nabrać, bo to głównie od nas zależy, w jakiej kondycji i jaką sylwetkę będzie miał nasz pies. Właśnie dlatego każdy właściciel powinien znać kilka podstawowych zasad karmienia.

 Uno. Jeśli nasz zwierzak jest domowym kanapowcem, a jego wybieg stanowi ogród, powinien dostawać porcję dwa razy mniejszą, niż koledzy biegający cały czas po dworze. Dlaczego? Ponieważ spala on dwa razy mniej kalorii. Jeśli będzie dostawał za dużo pożywienia, przyjmie więcej kalorii niż jest w stanie spalić, przez co łatwo przybędzie mu parę kilogramów. Zwłaszcza wtedy, gdy należy do ras ze skłonnością do nadwagi.

Dos. Jedną z najważniejszych zasad jest ustalanie stałej pory karmienia, a następnie przestrzeganie jej. Kiedy podajemy psu posiłki o stałych godzinach, jego organizm szybko się do tego przyzwyczaja i sam domaga się jedzenia o konkretnej porze (wydziela soki żołądkowe). Jaka jest najbardziej optymalna godzina? Najlepiej w tych porach, kiedy my sami siadamy do stołu (pod warunkiem, że jemy posiłki o regularnych porach), nie będziemy musieli wtedy pilnować zegarka. Ponadto w ten sposób unikniemy zazdrosnych spojrzeć ze strony psa, błagalnych spojrzeń i żebrania – będzie on wtedy zajęty własnym posiłkiem.

Tres. Nie dokarmiamy psa między posiłkami, gdyż zacznie się upominać o smakołyki, co na dłuższą metę może stać się bardzo uciążliwe. Inna sprawa, gdy szkolimy psa, ale wtedy pokarm dawany podczas szkolenia musi być odjęty od dziennej porcji, najlepiej gdyby to był jeden z posiłków (sucha karma).

Cuatro. Dorosły powinien mieć dwie stałe pory karmienia, jeśli jest bardzo aktywny fizycznie, około czterech. Szczenięta żywimy sześć razy dziennie, psy młode do pięciu razy.

Cinco. Po posiłku zwierzę musi odpocząć! Nie zmuszamy go wtedy do żadnych zabaw, nie przeganiamy z pokoju do pokoju. Najlepiej dać mu wtedy spokój, aby w spokoju przetrawił zjedzony pokarm. Forsowanie zwierzęcia od razu po posiłku może być katastrofalne w skutkach, większym psom grozi wówczas skręt żołądka.

Seis. Jedna rzecz, o której nie możemy zapomnieć to świeża woda, do której pies powinien mieć zawsze stały dostęp. Powinna mieć ona temperaturę pokojową, bez względu na panująca właśnie porę roku (latem NIE dodajemy do niej kostek lodu, zimą jej nie podgrzewamy!) Jeśli nie możemy ustawić miski na stałe, podajemy mu wodę pięć razy dziennie, zawsze świeżą.

Siete. Psy bywają bardzo wybredne, więc aby uniknąć tego problemu, w wieku szczenięcym wprowadzamy bardzo urozmaicony jadłospis. Jeśli odpowiednio ułożymy dietę psa w wieku szczenięcym, prawdopodobieństwo faktu, iż pies będzie wybredny bardzo się zmniejszy.

Ocho. Wszelkie zmiany w jadłospisie wprowadzamy stopniowo! W ten sposób zdąży się przyzwyczaić. Jeśli gwałtownie zmienimy mu dietę, w najlepszym razie zignoruje posiłek i go nie ruszy. Jednakże może także nabawić się biegunki, zacząć wymiotować.

Nueve. Nie zmuszajmy psa do jedzenia, gdy nie ma na to ochoty. Pies nie ma apetytu z różnych przyczyn – w pobliżu może przebywać suka w rui (wtedy zabieramy go na krótki i szybki spacer, możemy też lekko urozmaicić mu pokarm, mieszając psią karmę z kocią), może być też chory. Gdy w grę wchodzi choroba, może to być na przykład zapalenie gardła, krtani, migdałów, wywołujące ból i uniemożliwiające jedzenie. Wówczas zaprowadzamy zwierzaka do weterynarza i poza leczeniem dowiadujemy się o sposób karmienia go, póki nie wyleczymy jego gardła.

Diez. Zdarza się, że po zjedzeniu jakiegoś pokarmu, na skórze psa pojawiają się wysypki, łuszczy się i wypada sierść. Może to być objawem alergii pokarmowej. Aby dowiedzieć się, na co nasz pies jest uczulony, należy udać się do weterynarza i przeprowadzić specjalne badania.

Once. Czasami widzimy, kiedy nasz pies je trawę, czego nie należy mu zabraniać, ale zauważyć i zmodyfikować dietę. Po trawę sięgają głownie te psy, w których diecie przeważa mięso. Z kolei, jeśli pies wydala bardzo dużo kału, pokarm ma za mało składników odżywczych i nie jest przyswajany przez organizm. Wówczas pies może zjadać własne odchody, by te składniki w jakiś sposób uzupełnić. W takim przypadku warto podawać dużą ilość jarzyn. Jasny i miały kał informuje nas o nadmiarze kości w diecie psa. Kości są tylko dodatkiem, nie mogą być podstawą diety.

Doce. Według specjalistów, posiłek psa powinien się składać w 1/3 z mięsa w 2/3 z warzyw lub ryżu, z kolei dla szczeniąt podaje się 2/3 mięsa i 1/3 wypełniacza. Tak naprawdę jednak, to, jak będzie wyglądała dieta naszego psa, zależy od jego wieku, rasy, stanu zdrowia (inną dieta ma pies zdrowy, inną na przykład cukrzyk), a przede wszystkim od aktywności fizycznej.

Trece. Pokarm powinien, podobnie jak woda, być podawany w temperaturze pokojowej. Spożywanie zimnego może spowodować zapaleniem błony śluzowej żołądka, z kolei pokarm zbyt ciepły poparzy pysk i przełyk.

Catorce. Nie pozostawiamy w misce niedojedzonych resztek. Jeśli pies nie zje pokarmu w określonym czasie – wyrzucamy go, a następnie dokładnie płuczemy naczynie pod bieżącą wodą. Miskę czyścimy po każdym posiłku.

© Załoga Chartykasa