Velvet – Mi amore.mp3

 Choroby

 

Nosówka jest zakaźną chorobą wirusową, o której mówi się „cichy zabójca szczeniąt”. Wraz z parwowirozą uchodzą za najgroźniejsze psie choroby, jakie dotąd odkryto. Zachorować może na nią pies w każdym wieku, jednakże najbardziej narażone są szczenięta w wieku od dwóch do sześciu miesięcy. Choroba ta ma bardzo ciężki przebieg i charakteryzuje się wysoką śmiertelnością.

Zarazić się można przez kontakt bezpośredni – lizanie lub obwąchiwanie chorego osobnika, ale także pośrednio, na przykład poprzez wąchanie trawy, w miejscu, w których załatwiał się chory osobnik. Największe stężenie wirusów znajduje się bowiem w wydzielinie z nosa, spojówek, ślinie i moczu psa. W ciągu kilku dni wirus atakuje układ ochronny psa, rozwija się bardzo szybko.

Pierwsze objawy choroby to gorączka (40-41 stopni) i suchy nos. W zależności od natężenia ilości wirusów w organizmie, choroba może przebiegać bezobjawowo lub mieć też przebieg bardzo ciężki. Ogólnie wyróżnia się kilka rodzajów nosówki:

  • postać nieżytowa, rozumiana jako pierwsze stadium choroby. Jej objawy to wysoka gorączka, pojawienie się wydzieliny z nosa i spojówek, ogólna apatia, biegunka. Bardzo często objawy są niezauważane.
  • postać płucna – wyciek z nosa (czasami z domieszkami ropy lub krwi), zapalenie płuc. Bardzo często ma bardzo ciężki przebieg, może się kończyć zgonem psa.
  • postać żołądkowo-jelitowa – zapalenie płuc i jelit połączone z wymiotami i biegunką. Powoduje odwodnienie i wychudzenie, nieleczona doprowadzi do śmierci zwierzęcia. Konieczna jest podanie kroplówki.
  • postać oczna – zapalenie spojówek, pojawia się ropna wydzielina. Rogówka oka jest opuchnięta, zbiera się w niej ropa.
  • postać skórna – pojawiają się wypełnione ropą pęcherzyki na brzuchu i wewnętrznej stronie ud. Mogą się pojawić także w okolicy oczu, nosa i na wargach.
  • postać nerwowa – jest jedną z gorszych postaci. Objawia się drżeniem kończyn, żuchwy, czasami dochodzi do porażeń nerwowych. Jest bardzo podobna do wścieklizny, gdyż przez drżenie żuchwy, w pysku pojawia się piana. Jej przebieg zależny jest od tego, jak wiele nerwów zaatakowała choroba. Częstym powikłaniem tej odmiany jest padaczka.
  • postać oddechowa – jej przebieg w dużej mierze zależy od tego, jak odporny jest nasz pies. Objawy to temperatura ponad 40 stopni, opuchnięte węzły chłonne, do których po kilku dniach dołączają katar, zapalenie spojówek i kaszel. Odmiana ta nie jest zbyt niebezpieczna, ale dla psa bardzo męcząca.
  • choroba twardej łapy jest osobną postacią nosówki. Objawia się pogrubieniem opuszek łap i skóry na nosie, przez co staje się twarda i popękana.

Na szczęście nosówkę można leczyć, jednakże jej leczenie jest bardzo uciążliwe. Jako że nosówka jest chorobą wirusową, nie ma na nią lekarstwa, można tylko leczyć jej powikłań oraz zwiększyć odporność pupila. Ponadto leczenie jest długotrwałe (bardzo często miesiąc i więcej). Może się też zdarzyć, że po zaleczeniu objawów klinicznych (wszystkie postaci poza nerwową), pojawią się objawy nerwowe. Te ostatnie są o tyle złe, że mogą spowodować trwałe, nieuleczalne uszkodzenia.

Aby zapobiec chorobie, należy szczepić psa we wszystkich wyznaczonych terminach. Pozwoli nam to oszczędzić zmartwień i pieniędzy, jakie wydamy na późniejsze leczenie. Ponadto, jeśli wiemy, że nasz pies miał styczność z chorym na nosówkę zwierzęciem (lub podejrzanym o chorowanie na nią), a nie wystąpiły u niego objawy, możemy zastosować surowicę, o którą należy się zapytać u lekarza weterynarii. I, co najważniejsze – ściśle stosować się do narzuconego okresu kwarantanny.

© Załoga Chartykasa