Kat Deluna ft Onassis – Dancing Tonight.mp3
 Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© braviga / flickr

Wzorzec FCI nr 22
DUŻY GOŃCZY GASKOŃSKI (Grand bleu de Gascogne)
Pochodzenie: Francja.
Data publikacji oryginalnego wzorca: 24.01.1996
Użytkowość: Pies wykorzystywany podczas polowania z bronią palną, czasami do polowań par force, na grubą zwierzynę, ale także na zające, przede wszystkim w sforze lub indywidualnie jako tropowiec.
Klasyfikacja FCI: Grupa 6 – Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.1. –  Duże psy gończe. Podlega próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Jest to bardzo stara rasa, współczesna psom św. Huberta. W XIV wieku psy hodowane były w psiarniach Gaston’a FEBUS’a, hrabiego Foix, który używał ich do polowania na wilki, niedźwiedzie i dziki. Rasa ta była szeroko rozpowszechniona na południu i południowym zachodzie Francji, zwłaszcza w Gaskonii, skąd pochodzi jej nazwa. Jest uważana za przodka wszystkich psów gończych pochodzących z południa Francji.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies starej rasy, w wyraźnie francuskim typie, zarówno w odniesieniu do głowy, szaty jak i wyglądu ogólnego. Z psa emanuje spokój i siła, jest bardzo szlachetny.
ZACHOWANIE – TEMPERAMENT: Zachowanie: bardzo czuły węch; donośny, niski głos; bardzo uważny podczas polowania. Instynktownie łączy się w sfory. Charakter: spokojny; łatwo podporządkowuje się poleceniom.

GŁOWA:

Czaszka widziana od przodu lekko wysklepiona, niezbyt szeroka; guz potyliczny zaznaczony. Tylna część czaszki, widziana z góry, ma kształt owalny. Czoło wypełnione.
Stop słabo zaznaczony.
Nos czarny, dobrze rozwinięty; nozdrza rozwarte.
Wargi dość obwisłe, dobrze zakrywające żuchwę, dzięki czemu kufa z profilu jest kwadratowa. Kąty warg wyraźne, ale nie obwisłe.
Kufa tej samej długości co mózgoczaszka, silna, z lekkim garbonosem.
Szczęki/uzębienie: zgryz nożycowy. Siekacze osadzone prostopadle w stosunku do szczęk.
Policzki suche, skóra na policzkach może tworzyć jedną lub dwie fałdy.
Oczy owalne, brązowe, przykryte grubymi powiekami, sprawiają wrażenie nieco głęboko osadzonych. Dolna powieka jest niekiedy nieco luźna. Spojrzenie łagodne, nieco smutne.
Uszy są charakterystyczną cechą tej rasy. Delikatne, pofałdowane, zakończone dość spiczasto, wyciągnięte powinny sięgać poza wierzchołek nosa. Wąskie u nasady, osadzone znacznie poniżej linii oczu.
SZYJA: Średniej długości; lekko wysklepiona, podgardle rozwinięte.

TUŁÓW:

Grzbiet raczej długi, ale dobrze związany.
Lędźwie dobrze związane.
Zad lekko spadzisty, widoczne guzy biodrowe.
Klatka piersiowa długa, szeroka; sięga do łokci. Przedpiersie rozwinięte.
Żebra średnio zaokrąglone, długie.
Boki płaskie, głębokie.
OGON: Raczej gruby, niekiedy pokryty dłuższym włosem, sięgający do stawu skokowego. Mocny u nasady. Noszony sierpowato lub szablasto wygięty.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie mocne.
Łopatki dość długie, muskularne, wyraźnie ukośne.
Łokcie przylegające do klatki piersiowej.
Przedramię o mocnym kośćcu i wyraźnych ścięgnach.
Łapy w kształcie lekko wydłużonego owalu; palce suche i zwarte. Opuszki i pazury czarne.
Kończyny tylne mocne.
Uda długie i muskularne.
Stawy skokowe szerokie, nieznacznie kątowane, śródstopia krótkie.
RUCH: Regularny i nonszalancki.

SZATA:
SKÓRA: Dość gruba, elastyczna, czarna lub gęsto nakrapiana czarnymi plamami, nigdy nie jest całkowicie biała, śluzówki czarne.
Włos krótki, dość gruby, obfity.
Umaszczenie cętkowane (czarne z białym) co nadaje okrywie włosowej odcień łupkowo-szary; z lub bez różnej wielkości, czarnymi łatami. Dwie czarne łaty zwykle znajdują się po obu stronach głowy, obejmują uszy, otaczają oczy i sięgają do policzków. Nie łączą się one na wierzchołku czaszki, gdzie znajduje się biała strzałka, w środku której często występuje mała, owalna, czarna łatka, typowa dla rasy. Dwie plamy w kolorze podpalania o mniej lub bardziej żywych kolorach znajdują się nad łukami brwiowymi („pies czterooki”). Ślady podpalania znajdują się także na policzkach, na faflach, na wewnętrznej powierzchni uszu, na kończynach i pod ogonem.

WYMIARY:
Wysokość w kłębie: – psy od 65 do 72 cm, – suki od 62 do 68 cm.
WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia ich nasilenia.
Głowa: zbyt krótka, czaszka zbyt płaska lub zbyt wąska, uszy wysoko

  • osadzone, krótkie, niedostatecznie pofałdowane.
  • Tułów: wąski, miękki grzbiet, zad spadzisty, ogon noszony na bok.
  • Kończyny: kościec niedostatecznie mocny, łopatki spionowane, luźne łapy,
  • krowia postawa tylnych kończyn.
  • Włos: cienki i krótki.
  • Zachowanie: osobniki lękliwe.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Brak typu rasy.
  • Umaszczenie inne niż opisane we wzorcu.
  • Jasne oczy.
  • Poważne wady anatomiczne.
  • Widoczne kalectwo.
  • Osobniki tchórzliwe lub agresywne.
  • Przodozgryz lub tyłozgryz.

UWAGA:Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w mosznie.

© Załoga Chartykasa