Jeff Hendrick Feat. Krista Nicole & Eppic – Just a Dream cover.mp3

 O psie

Pies, wbrew pozorom, porozumiewa się z nami, lecz nie za pomocą aparatu mowy, tylko przy użyciu różnego rodzaju sygnałów, dźwięków oraz mowy ciała. Największą rolę odbywają sygnały ciała wysyłane przez psa, czyli sygnały optyczne, takie jak ustawienie ogona, głowy, tułowia. Równie ważne są wydawane przez psa dźwięki i odgłosy oraz pozostawiane przez niego zapachy.  Aby dobrze zrozumieć pupila, bezbłędnie go odczytywać i nie dopuścić do sytuacji zagrażających życiu, musimy te sygnały znać i rozumieć.

Mowa ciała.
By rzeczywiście zrozumieć psie zamiary, musimy przeanalizować ustawienie jego ciała – całego z osobna i poszczególnych części z osobna. Nie będę po raz kolejny rozpisywała się na temat mowy ciała, poniżej przedstawiam linki do innych postów z tego działu.
+ / Wymowa psiego ciała / postawa, a zachowanie /

Gesty i mimika.
Mowa przede wszystkim o ułożeniu oczu, uszu i warg. Zmniejszone źrenice są objawem strachu, rozszerzone zaś zawsze sygnalizują zainteresowanie. Uparte wpatrywanie się to cecha psów dominujących, próbujących zmusić przeciwnika do poddania się. Z kolei odwrócenie wzroku symbolizuje wycofanie się, obawa, niepewność, słowem poddanie się.
+ / ustawienie języka / ustawienie uszu / mimika pyska / mowa ogona /

Dźwięki.
Psy znają i wydają wiele różnorakich dźwięków: wyją, warczą, piszczą, szczekają. O dźwiękach także nie będę się dzisiaj rozpisywała, gdyż stanowią one odrębny post.
+ / dźwięki wydawane przez psa /

Zapach.
Psy porozumiewają się także za pomocą zapachów, moczu i kału. W ten sposób przekazują między sobą informacje o wielkości, charakterze i częstotliwości przebywania na danym terenie. Podczas konfrontacji, dwa psy z reguły obwąchują swoje pyski, a także okolice narządów płciowych i odbytu. Gruczoły przyodbytowe wydzielają specyficzny zapach, inny każdego psa. Są pewnego rodzaju wizytówką.  Co ciekawe, psy dominujące niechętnie dają się obwąchać, za to podlegające bardzo chętnie pokazują całą „paletę zapachów”. Przekaz zapachowy jest dla psa bowiem bardzo istotny. Zaznaczeni moczem swojego terytorium jest jak przekaz „tu byłem, to moje terytorium” albo „byłem tu przed tobą”, podpisują się. Tarzają się także w różnych nieczystościach, by zakryć swój zapach i łatwiej wtopić się w otoczenie.

Wzajemne podpatrywanie się.
Pies i człowiek żyją koło siebie już od tysięcy lat, nauczyli się więc nie tylko odczytywać sygnały, ale wysyłać je w taki sposób, żeby druga strona nie miała problemu z ich odczytaniem. Przykładem może być na przykład przekrzywienie głowy przez psa, kiedy właściciel do niego przemawia. Zdawać by się mogło, że taki pies nie tylko nas słucha, ale i rozumie, co do niego mówimy. Człowiek także wiele nauczył się od psa, miedzy innymi kiedy zachęca go do zabawy, kuca i przestępuje z nogi na nogę. Tak też pies zachęca do zabawy drugiego.

Prawdą jest, że pomiędzy psem i człowiekiem wciąż istnieje wiele barier i trudno wymagać, aby każdy człowiek doskonale rozumiał swojego psa. Psia psychika jest skomplikowana, naukowcy nie rozgryźli też jeszcze zasad funkcjonowania psiego mózgu. Jednakże, jeśli naprawdę chcemy zrozumieć swojego psa, wystarczy go dokładnie obserwować i… chcieć zrozumieć.

© Załoga Chartykasa