Jackie Boyz – H.B.I.C.
  Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.


© tarunia.deviantart.com

Wzorzec FCI nr 172
PUDEL (Caniche)
POCHODZENIE: Francja.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.07.
KLASYFIKACJA: Psy do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI:Grupa 9 – Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 2 – Pudle. Nie podlegają próbom pracy.ZARYS HISTORII RASY: Etymologicznie, francuskie słowo “caniche” pochodzi od “cane”, francuskiego określenia samicy kaczki. W innych krajach nazwa rasy jest powiązana z brodzeniem, pluskaniem w wodzie. Oryginalnie pies ten był  używany do polowania na dzikie ptactwo wodne.  Rasa pochodzi od barbet’a, którego wiele cech zachowała aż do teraz.  W 1743 roku pojawiła się w języku francuskim nazwa “la caniche”, określająca sukę rasy barbet. W późniejszym czasie określenia (…)
WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej budowy pies, z charakterystyczną, kędzierzawą szatą – lokowatą lub sznurową. Ma wygląd psa inteligentnego, zawsze czujnego i aktywnego, harmonijnie zbudowanego, sprawiającego wrażenie eleganckiego i dumnego.
ISTOTNE PROPORCJE: • Długość kufy stanowi ok. 9/10 długości czaszki. • Długość tułowia/ mierzona między  łopatką, a guzem kulszowym/ przekracza nieco wysokość w kłębie. • Wysokość w kłębie jest prawie równa wysokości zadu. • Odległość od podłoża do  łokcia stanowi 5/9 wysokości w
kłębie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT:Pies ten znany jest ze swej lojalności oraz łatwości uczenia się i bycia układanym, co czyni go szczególnie miłym psem do towarzystwa.

GŁOWA: Wyrazista, o prostych konturach, proporcjonalna w stosunku do tułowia. Głowa musi być dobrze wymodelowana i nie może być ciężka, masywna, ani zbyt delikatna.
Czaszka: Szerokość wynosi mniej, niż połowa długości głowy. Czaszka, widziana z góry, jest owalna w osi długiej i nieco wypukła z profilu. Osie podłużne nieco rozbieżne.
Łuki brwiowe: Umiarkowanie zaznaczone, pokryte długą sierścią.
Bruzda czołowa: Szeroka między oczami, zwęża się w kierunku silnie zaznaczonego guza potylicznego (u pudli miniaturowych może być on nieco mniej wyraźny).
Stop: Słabo zaznaczony.
Nos: Dobrze rozwinięty, pionowy profil; szerokie nozdrza. Czarny u pudli czarnych, białych i srebrnych ; brązowy u pudli brązowych ; u pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwono-płowych – brązowy lub czarny.
Kufa: Grzbiet nosa idealnie prosty. Długość stanowi ok. 9/10 długości czaszki. Ramiona żuchwy biegną niemal równolegle. Kufa mocna. Dolny zarys kufy wyznacza żuchwa, nie linia dolnej wargi.
Wargi: Umiarkowanie rozwinięte, dość ściśle przylegające,  średniej grubości; górna warga spoczywa na dolnej, nie zwisając poniżej. Czarne u pudli czarnych, białych i srebrnych; brązowe u pudli brązowych. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwono-płowych, od ciemnobrązowych do czarnych. Kąciki warg nie mogą być przesadnie zaznaczone.
Szczęka i żuchwa oraz zęby: Zgryz nożycowy. Mocne zęby.
Policzki: Nie wystające, wymodelowane na kościach.  Łuki podoczodołowe wymodelowane i umiarkowanie wydatne.  Łuki jarzmowe bardzo mało wydatne.
Oczy: Wyrażające  żywe zainteresowanie; osadzone na wysokości stopu i lekko skośne. Migdałowatego kształtu. Czarne lub ciemnobrązowe. U brązowych pudli mogą być barwy ciemnego bursztynu.
Powieki: Obwódki powiek czarne u czarnych, białych i srebrnych pudli; u pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czerwonopłowych mogą być brązowe lub czarne.
Uszy: Dość  długie, opadające wzdłuż policzków; osadzone w przedłużeniu linii, rozpoczynającej się od wierzchołka nosa i przechodzącej poniżej zewnętrznego kąta oka; płaskie, rozszerzające się poniżej nasady i zaokrąglone na końcach; okryte długą, falistą sierścią. Płaty uszu powinny sięgać do kącików warg.
SZYJA: Mocna, lekko  łukowata poniżej karku;  średniej długości; harmonijna. Głowa noszona wysoko i dumnie. Bez  łałoku; o owalnym przekroju. Długość szyi  nieco mniejsza, niż  długość głowy.

TUŁÓW:
Proporcjonalny. Długość przekracza nieznacznie wysokość w kłębie.
Kłąb: Umiarkowanie rozwinięty.
Grzbiet: Krótki. Linia grzbietu harmonijna i zwarta. Wysokość w kłębie jest równa wysokości, mierzonej od górnej linii zadu do podłoża.
Lędźwie: Mocne i umięśnione.
Zad: Zaokrąglony, ale nie opadający.
Pierś: Przedpiersie musi nieco wystawać i być położone dość wysoko.
Klatka piersiowa: Sięga dołem do łokcia; szerokość odpowiada 2/3 jej głębokości. U dużych pudli obwód klatki piersiowej, mierzony za łopatkami, musi przekraczać przynajmniej o 10 cm wysokość w kłębie. Klatka piersiowa owalna w przekroju, szeroka w części tylnej.
Brzuch i słabizny: podkasanie zaznaczone, ale nie przesadnie.
OGON: Osadzony dość wysoko, na poziomie lędźwi. Może być naturalnej długości lub skrócony o 1/3 lub ½ długości, w krajach, w których cięcie ogonów nie jest zabronione. W spoczynku ogon noszony nisko; w ruchu – niesiony ukośnie.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Idealnie proste i równoległe ; dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu. Wysokość, mierzona od  łokcia do podłoża, przekracza nieco połowę wysokości w kłębie.
Łopatki: Dobrze ukątowane i umięśnione. Łopatka tworzy z kością ramieniową kąt 110°.
Ramię: Długość kości ramieniowej odpowiada długości łopatki.
Staw nadgarstkowy: Tworzy przedłużenie przedniej linii przedramienia.
Śródręcze: Silne i – widziane z boku – niemal proste.
Przednie  łapy: Raczej małe, zwarte, w kształcie krótkiego owalu. Palce dobrze wysklepione i zwarte. Opuszki twarde i grube. Pazury – czarne u czarnych i srebrnych pudli; czarne lub brązowe u pudli brązowych. U pudli białych pazury w całej gamie kolorów – od rogowego po czarny. U pudli pomarańczowo-płowych (morelowych) i czarnych – brązowe lub czarne.
KOŃCZYNY TYLNE: Widziane z tyłu – równoległe ; mięśnie dobrze rozwinięte i wyraźnie widoczne. Staw skokowy dość dobrze ukątowany. Kąty: biodrowo-udowy, piszczelowo-udowy i piszczelowo-skokowy, powinny być dobrze zaznaczone.
Udo: Dobrze umięśnione i silne.
Śródstopie: Raczej krótkie i proste. Pudel powinien rodzić się bez palców szczątkowych na kończynach tylnych.
Tylne łapy: Takie, jak przednie.
CHÓD/RUCH: Pudel porusza się lekko i sprężyście.

SKÓRA: Elastyczna, nie luźna, pigmentowana. Pudle czarne, brązowe, srebrne, pomarańczowo-płowe (morelowe) i czerwonopłowe, muszą być pigmentowane zgodnie z kolorem szaty. U białych pudli pożądana jest srebrna barwa skóry.
SZATA
WŁOS: Lokowaty: Obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze, bardzo kędzierzawy, elastyczny i odporny na ucisk dłoni. Powinien byćgruby, gęsty, równej długości ; powinien także tworzyć równe loki. Sznurowy: Obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze; gęsty, tworzący charakterystyczne sznury, które powinny osiągać  długość przynajmniej 20 cm. MAŚĆ: Jednolicie czarna, biała, brązowa, srebrna, morelowa (pomarańczowo-płowa) i czerwona (czerwono-płowa). Brązowa: Powinna być  głęboka, raczej ciemna, jednolita i ciepła. Odcień beżowy oraz jego jaśniejsze pochodne, nie są dozwolone. Srebrna: Musi być jednolita, głęboka; nie może przechodzić w czerń, ani w biel. Morelowa (pomarańczowo-płowa): Musi być jednolita; nie może być zbliżona do jasnopłowego, kremowego czy czerwono-płowego
koloru. Czerwona (czerwono-płowa): Musi być jednolita na całym ciele. Absolutnie nie może być zbliżona do pomarańczowo-płowej (morelowej). Obwódki powiek, nos, wargi, dziąsła, podniebienie, naturalne otwory, moszna i opuszki – dobrze pigmentowane.

WYMIARY: Pudle duże
: Powyżej 45 cm do 60 cm, z tolerancją 2 cm powyżej. Duży pudel musi być powiększoną i rozwiniętą kopią pudla średniego, zachowującą jego cechy. Pudle średnie: Powyżej 35 cm do 45 cm. Pudle miniaturowe: Powyżej 28 cm do 35 cm. Pudel miniaturowy musi przypominać pomniejszonego pudla  średniego, zachowując – na tyle, na ile jest to możliwe – takie same proporcje. Nie może wykazywać żadnych cech skarłowacenia. Pudle toy: Powyżej 24 cm do 28 cm (pożądany ideał: 25 cm), z tolerancją -1 cm. Toy pudel przypomina pudla miniaturowego i zachowuje te same ogólne proporcje, spełniając wszystkie wymogi wzorca. Wszelkie oznaki skarłowacenia są niedopuszczalne; jedynie guz potyliczny może być słabiej zaznaczony.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
• Karpiowaty lub łękowaty grzbiet.
• Zbyt nisko osadzony ogon.
• Nadmierna pobudliwość.
• Zęby: Brak 2 P1 nie jest brany pod uwagę. Brak jednego P2 lub symetryczny brak dwóch P2. Brak M3 nie jest brany pod uwagę
POWAŻNE WADY:
• Częściowa depigmentacja nosa.
• Bekasi nos.
• Spiczasta kufa.
• Wypukły grzbiet nosa.
• Zęby: Niesymetryczny brak dwóch PM2.
• Oczy zbyt duże lub zapadnięte, niewystarczająco ciemne
• Zbyt krótkie uszy.
• Opadający zad.
• Ogon zagięty nad grzbietem.
• Zbyt strome kątowanie kończyn tylnych.
• Chód posuwisty lub z długim wykrokiem.
• Rzadka, miękka lub twarda szata.
• Maść niezdecydowana lub niejednolita: srebrna przeczerniona lub biaława srebrna; spłowiała pomarańczowo-płowa (morelowa), kremowa, beżowa lub zbyt  ciemnobrązowa u pudli brązowych.
WADY ELIMINUJĄCE:
• Agresja lub nadmierna nieśmiałość.
• Całkowita depigmentacja nosa.
• Brak typu, zwłaszcza głowy.
• Tyłozgryz lub przodozgryz.
• Zęby: Brak 1 siekacza, 1 kła lub 1 zęba łamacza  (górne P4, dolne M1). Brak jednego P3 lub P4. Brak trzech lub więcej P (z wyjątkiem P1).
• Brak ogona lub naturalnie krótki ogon.
• Palce szczątkowe lub  ślad po palcach szczątkowych na tylnych kończynach.
• Szata niejednolitego koloru.
• Białe łaty.
• Biała sierść na łapach.
• Wzrost powyżej 62 cm u pudli dużych i poniżej 23 cm u toy pudli.
• Wszelkie oznaki skarłowacenia: okrągła czaszka, brak guza potylicznego, zbyt wyrazisty stop, wyłupiaste oczy, zbyt krótka i zadarta kufa, cofnięta żuchwa.
• Bruzda pośrodkowa prawie niewidoczna.
• Bardzo lekki kościec u pudli toy.
• Zagięty ogon, z końcem opadającym na słabiznę lub zad.
Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany. Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

Dodatek do wzorca

UZNANE FRYZURY WYSTAWOWE
Fryzura „Na lwa” /”lwia fryzura”/: Pudle, zarówno o lokowatej, jak i sznurowatej szacie,, powinny mieć ostrzyżone kończyny tylne, aż do żeber. Strzyże się również: kufę – od dolnej powieki w górę i w dół; policzki; przednie i tylne kończyny, oprócz mankietów lub bransolet i dozwolonych, dodatkowych partiach sierści na kończynach tylnych; ogon, z pozostawieniem okrągłego lub podłużnego pompona. Wąsy wymagane są u wszystkich osobników. Dopuszczalne jest pozostawienie włosa, zwanego „portkami”, na przednich kończynach.
Fryzura „nowoczesna”: Pozostawienie włosa na czterech kończynach jest dopuszczalne jedynie pod warunkiem,  że przestrzega się następujących zasad:
– 1. Należy wystrzyc: a) dół kończyn przednich – od pazurów do wysokości palca szczątkowego /pierwszego palca/; dół kończyn tylnych – do takiej samej wysokości. Strzyżenie maszynką, ograniczone do samych palców, jest dopuszczalne b) głowę i ogon, według zasad opisanych powyżej.
Można  wyjątkowo dopuścić przy tej fryzurze: – pozostawienie pod żuchwą krótkiego włosa, nie dłuższego, niż 1 cm, którego krańce powinny zostać ścięte równolegle do żuchwy. Tzw. „kozia broda” nie jest dopuszczalna. – skrócenie pompona na ogonie.
– 2. Należy skrócić włos na tułowiu, dla uzyskania efektu „lśniącego jedwabiu”, mniej więcej do długości 1 cm. Długość szaty wzrasta stopniowo wokół żeber i w górnych partiach kończyn.
– 3. Należy uporządkować: a) włos na głowie – tak, by tworzył kask (czuprynę) umiarkowanej wysokości, jak również poniżej wzdłuż szyi do kłębu, oraz na froncie – równomiernie, bez przerw, aż do wystrzyżonej części łap, wzdłuż lekko ukośnej linii od szczytu mostka w dół. Szata na górnej części
uszu i do 1/3 ich długości, może być ostrzyżona nożyczkami lub ogolona maszynką w kierunku „z włosem”. Na dolnej części ucha należy pozostawić  włos, którego długość rośnie stopniowo od góry do dołu, kończąc się frędzlami, które można wyrównać.  b) włos na nogach – „portki” lub „pantalony”, odcinają się wyraźnie od gładko wystrzyżonych łap. Długość  włosa stopniowo wzrasta ku górze –osiągając na  łopatkach i udach długość 4-7 cm /mierzoną przy wyprostowanym włosie/ – proporcjonalnie do wielkości psa, jednak należy unikać wrażenia bufiastości. „Pantalony” na kończynach tylnych nie mogą przeszkadzać dostrzec typowego dla pudla kątowania.
– Wszelkie inne, fantazyjne strzyżenia, nie odpowiadające powyższym normom wzorcowym, stanowią wady eliminujące. Niezależnie od tego, którą z wzorcowych fryzur zastosowano, nie może ona wpływać na ocenę na wystawie – oznacza to,  że wszystkie psy tej samej klasy, w którejkolwiek z fryzur wzorcowych oceniane są jednakowo.
Fryzura „angielska”: Prócz „lwich” motywów na kończynach tylnych, pozostawia się dodatkowo mankiety i bransolety. Na głowie pozostawiony jest kask /grzywka/. W przypadku tego typu strzyżenia, wąsy są elementem dowolnym. Dopuszcza się brak wyraźnej granicy strzyżenia szaty na tylnych kończynach. Kask /grzywka/ nie elementem dowolnym (zabrania się  używania lakieru do włosów i wszelkich podobnych mu substancji w celu utrzymania stabilnej fryzury).
Pudle, które nie zostały ostrzyżone według wzorca, nie będą (do czasu pozostawania w niewłaściwej fryzurze) oceniane, ani nagradzane podczas wystaw i oficjalnych pokazów, jednakże nie eliminuje ich to z hodowli.

© Załoga Chartykasa