Conor Maynard – Just the way you are.mp3
Wystawy

Wystawy jako takie nie są jedynym sposobem na ocenę psa, skupiają się raczej na tym, co aprobuje wzorzec. Jednakże psy myśliwskie czy pasterskie, powinny zostać dodatkowo poddane próbom, mającym na celu sprawdzenie ich cech rasowych. Są to na przykład próby polowe.

Próby polowe organizowane są po to, by wykazać umiejętności psów myśliwskich, które:
– powinny umieć aportować zarówno z lądu, jak i z wody.
– powinny także wykazywać inne umiejętności, charakterystyczne dla psów myśliwskich – tropienie, chodzenie po śladzie, wystawianie zwierzyny, aportowanie zastrzelonej, współpraca z przewodnikiem.
Są one organizowane także po to, by doskonalić rasę, odrzucić z hodowli osobniki lękliwe lub znacznie odbiegające od standardów oraz mają na celu popularyzowanie łowiectwa poprzez podnoszenie jakości psów użytkowych.

© filarska.deviantart.com

Są one organizowane przez Polski Związek Łowiecki, reprezentowany przez regionalne oddziały. Aby pies mógł wziąć udział w próbach polowych, musi:
– być zarejestrowany w Polskim Związku Kynologicznym. Właściciel musi być aktualnym członkiem PZK, mieć opłacone wszystkie składki.
– być w wieku od 9 do 24 miesięcy.
– mieć aktualne zaświadczenie o szczepieniu przeciw wściekliźnie, być zdrowym i w dobrej kondycji.

Próby te odbywają się głównie wiosną. Z reguły nie przygotowuje się do nich psów, ale warto jednak zapoznać się z regulaminem oraz oswoić psa oraz siebie z zadaniami i zapoznać z warunkami, w jakich przyjdzie mu pracować. Oceniać psy będzie specjalna komisja, składająca się z sędziów zarejestrowanych w Kolegium Sędziów Związku Kynologicznego w Polsce lub organizacji zagranicznych, współpracujących z FCI.

Przykładowe zadania to:
– próba reakcji na strzał. Jeśli pies reaguje lękiem na wystrzał, nie zostaje dopuszczony do dalszych prób.
– próba wody. Pies musi na komendę wejść do wody i przepłynąć około pięć metrów. Każda pomoc jest nagradzana utratą punktów.
– praca w suchym polu. Podczas takiej próby ocenia się wrodzone cechy psa – wiatr, wystawiania, sposób szukania, pasję, szybkość i styl pracy.

© filarska.deviantart.com

Inną próbą są próby psów obronnych (również szkolenie na psa obronnego). Ma ono na celu nauczenie psa bronienia w sposób skuteczny i kontrolowany. Pies musi chwycić rękaw, ale w taki sposób, by przytrzymał przeciwnika, a nie rozdarł mu ubranie. Pies jest uczony pogoni i walki z pozorantem, a także kontynuowania walki, dopóki nie odwoła go właściciel. W szkoleniu zawarta jest tak zwana próba odwagi, która polega na tym, że pozorant ucieka, a potem nagle odwraca się na przykład z pałką w ręku. W tym momencie pies nie powinien się odwrócić i zaprzestać pogoni, ale ją kontynuować.

Jest ono przeznaczone głównie dla psów typowo obronnych. Wysyła się je nie po to, by je podpuszczać, ale po to, żeby nad nimi zapanować i lepiej je zrozumieć, by zapanować nad ewentualną agresją. Próby są w zasadzie podsumowaniem szkolenia i sprawdzeniem, w jakim stopniu pies je opanował (widowiska z pozorantem).

© filarska.deviantart.com

Istnieją także próby dla psów pasterskich, polegające na zaganianiu owiec. W tej roli widzi się głównie border collie, ale nie jest powiedziane, że nie można do nich zgłosić innych psów pasterskich. Polegają one na tym, że kierowany gwizdkiem pies zapędza owce w wyznaczone miejsce, niejednokrotnie przeprowadzając je przez przeszkody (omijanie, przeprowadzanie przez na przykład symboliczną bramę). Zawody te mają na celu sprawdzenie, jak dobrze pies potrafi współpracować z przewodnikiem, jak radzi sobie ze stadem.

Zaganianie owiec – film.

Oczywiście istnieją także inne próby, aportowanie, tropienie, niekiedy organizuje się próby specjalnie dla konkretnej rasy lub grupy ras (istnieją próby tylko i wyłącznie dla retrieverów). Wszystko zależy od wyobraźni człowieka i predyspozycji danej rasy.

© Załoga Chartykasa