Darin – Who’s that girl.mp3
  Psychika

 
© tollerka.deviantart.com

Zachowania stereotypowe to nie tyle zaburzenie, ile zespół objawów innych zaburzeń, takich jak na przykład omawiana wcześniej nadpobudliwość. Zachowania te określa się jako znacznie odbiegające od normy. Są przede wszystkim regularne (powtarzają się w określonych odstępach czasu), nie zatrzymują się samoistnie (to my musimy je powstrzymać) oraz są bezcelowe.

Taki pies wydaje się tracić kontrolę nad tym, co robi, a wręcz robić to nieświadomie.Jednymi z objawów takich zachowań są obniżona tolerancja na bodźce i krótszy czas snu. Dodatkowo pies zaczyna się samookaleczać poprzez wylizywanie i wygryzanie niektórych części ciała, najczęściej są to ogon i łapy.

Kręci się bez celu w kółko, jakby gonił muchę siedzącą mu na ogonie. Chodzi bez celu w tę i z powrotem, można wtedy odnieść wrażenie, że się czymś denerwuje (albo czeka na partnerkę przebywającą właśnie na sali porodowej), po czym niespodziewanie zastyga w bezruchu na dłuższa chwilę. Co więcej, pies może nabawić się różnych natręctw, na przykład mieć przez cały czas wrażenie, że mucha siedzi mu na nosie, przez co będzie tę niewidzialną muchę gonił. Inne objawy to podwyższony apetyt, a nawet przejadanie się i wypijanie dużej ilości płynów.

Dlaczego tak się dzieje? Otóż czasami pies odczuwa bardzo silne emocje, między innymi lęk, frustracje, złość lub podniecenie i nie wie, jak ma sobie a tym poradzić (jest to podobne to ogromnego stresu odczuwanego przez człowieka, który w takich wypadkach chodzi nerwowo, zaczyna obgryzać paznokcie etc). Zdaje się gubić, gdy właściciel do niego mówi, gdyż nie rozumie sygnałów, jakie ten stara mu się przekazać. Jest poza tym mało aktywny fizycznie, czasami aktywność ta jest wręcz znikoma.

Bardzo często przyczyna może leżeć w tresurze opartej na karaniu, a nie nagradzaniu. Pies karany zbyt często nie wie za co dostaje karę, a co za tym idzie, nie wie, które zachowania są dobre, a które złe, przestaje reagować na sygnały wysyłane przez właściciela, gdyż boi się, że zostanie ukarany po raz kolejny. Tworzy się wówczas błędne koło, które zamyka psa i zwierzęcym odpowiedniku ogromnego stresu. Inną ważną przyczyną jest izolowanie zwierzęcia od towarzyszy z tego samego gatunku i ludzkich opiekunów.

Żeby pomóc psu, należy znaleźć przyczynę napięć, silnych emocji i stanów lękowych, a następnie starać się je wyeliminować. Można to zrobić poprzez zastosowanie odpowiedniej psychoterapii, a także zmianę sposobów wychowywania psa (likwidacja systemu kar). Inną opcja jest konsultacja z lekarzem weterynarii w sprawie ewentualnego zastosowania leków uspokajających.

© Załoga Chartykasa