Justin Timberlake – Mirror.mp3

 Niezarejstrowane

Niezarejestrowane  |  Hiszpania

Nie będę pytała, czy ktokolwiek zna tego psa, bo podejrzewam, że widzicie go po raz pierwszy i prawdopodobnie nigdy nie spotkacie go na żywo. Uznawane są za jedną z najstarszych na świecie ras psów, ich szczątki znaleziono bowiem już w jaskiniach w epoce neolitu, to jest 12 000 lat temu! Wywodzą się z kraju Basków, leżącego na terenach dzisiejszej Hiszpanii.

 

© Irantzu Arbaizagoitia

Pierwotnie rasa ta była wykorzystywana przez tubylców do pomocy przy zaganianiu stad owiec i bydła. Uważa się, że zostały wyhodowane przy użyciu środkowoeuropejskich owczarków, ale nie ma na to twardych dowodów, tylko przypuszczenia. Znany jest ze swej energiczności i oddania. On po prostu kocha się czymś zajmować, kocha pracę i zabawy. Ich stosunki z ludźmi są silne i niezależne, często jest tak, że przychodzą do właściciela wtedy, gdy jest im źle, czuję się niepewnie i potrzebują swoistego zapewnienia, że wciąż są kochane.

Baskijskie owczarki są niezwykle inteligentne, ale nieco uparta i niezależna, co powoduje drobne problemy przy szkoleniu i życiu z nim, ale da się to przezwyciężyć. Jest kochający, wierny, a co więcej, można go trzymać w mieszkaniach i apartamentach, ale nie można zapomnieć, że jest to zwierzę uwielbiające otwarte przestrzenie. Dobrze jest wybrać się z nim na długi spacer, pobiegać, pobawić się, zawędrować gdzieś, gdzie jeszcze nie byliśmy.

Gdy się nudzą, mogą skamleć, wyć, piszczeć, demolować mieszkanie i denerwować wszystkich naokoło, może też ignorować znane komendy, staje się nieposłuszny. Ważne jest to, że rasa ta posiada silny instynkt stada i czasami może puścić się w pogoń za czymś i zejść nam z oczu. W biegu są one dosyć szybkie, a przy tym niebezpieczne dla małych istotek z otoczenia – zwierząt i dzieci. Należy je rzez cały czas trzymać na smyczy, a spuszczać z niej tylko i wyłącznie na terenach zamkniętych i zabezpieczonych przed ewentualną ucieczką. Inną znaną cechą basków jest zamiłowanie do kopania, dlatego musimy pamiętać o zabezpieczeniu ukochanego ogrodu.

 ©  Irantzu Arbaizagoitia

Z wyglądu jest to lekki, zwinny pies o dobrych proporcjach. Dobrze wyważony, smukły, sprawia wrażenie przyjacielskiego i chętnego do pracy. Wyróżnia się dwa rodzaje tego owczarka, obie uznane przez hiszpański klub w 1995 roku. Pierwszą z nich jest Gorbeikoa, typ bardziej pierwotny, czystszy, na wzór pierwszych osobników. Łatwo go odróżnić, po średniej długości sierści w kolorze wyłącznie cynamonowym. Druga z odmian, Iletsua jest typem bardziej współczesnym, wyhodowanym na potrzeby współczesnego świata.

Pies ten idalnie sprawdza się w takich sportach, jak agility, obedience, rally obedience, flybal, pokazy pasterskie/zaganiania, może być szkolony na psa obronnego, a także tropić o śladzie. Bez większych problemów dogada się z małymi dziećmi i innymi zwierzętami, a utrzymaniu go w czystości jest niezwykle łatwe i tanie. Poza granicami Hiszpanii niestety jest praktycznie nieznany, a zdobycie szczeniaka tej rasy kosztowne i czasochłonne.

Nazwy: Euskal arztain txakura, owczarek Basków, owczarek baskijski, Pastor Vasco, Perro de Pastor Vasco, Basque herder, Basque sheepdog, Basque shepherd dog.
Przeznaczenie pierwotne: zaganianie owiec i bydła.
Przeznaczenie obecne: do towarzystwa, pies rodzinny.
Wielkość i waga: 47-63 cm, 17-30 kg.
Długość życia: 12-14 lat.
Umaszczenie:  rude, cynamonowe, płowe, blond.

© Załoga Chartykasa