Bruno Mars – Treasure.mp3

 Choroby

 

© tollerka.deviantart.com

Choroba Rubatha to nic innego, jak zakaźne zapalenie wątroby, wywoływana przez adenowirus typu pierwszego. Jest to o tyle paskudny wirus, iż jest niewrażliwy na działanie czynników zewnętrznych, a w środowisku zewnętrznym potrafi przeżyć nawet do kilku miesięcy. Najchętniej atakuje on komórki wątroby, nerek, śledziony i płuc, wywołując przy tym charakterystyczne objawy.

Źródłem zakażenia są między innymi psy chore i te, u których objawów w ogóle nie widać, ale są jego nosicielami. Wirus jest obecny w ich ślinie, kale i moczu, do zarażenia dochodzi drogą kropelkową lub pokarmową. Początkowo wirus rozmnaża się w migdałkach i węzłach chłonnych psa, by po jakimś czasie wraz z krwią dostać się do wątroby i tam siać spustoszenie.

Psy, które przeszły chorobę i wyzdrowiały, mogą rozsiewać wirusa przez sześć do dziewięciu miesięcy po wyzdrowieniu, dlatego, jeśli nasz pies był chory, starajmy się przez dłuższy czas unikać miejsc, w których spaceruje wiele psów, by przypadkiem jakiegoś nie zaraził. Co więcej, choroba ta może być przenoszona przez pchły, dlatego trzeba pamiętać o ochronie przeciwpchelnej.

Objawy choroby są uzależnione od jej postaci, których jest kilka, ale zdarza się, że zakaźnemu zapaleniu wątroby towarzyszą zapalenie nerek i zaburzenia krzepnięcia. Wyróżnia się następujące postacie:

  • postać nadostra. Spotykana jest głównie i psów młodych i nieszczepionych, gdyż są one bardziej narażone, niż reszta. Postać ta przebiega najczęściej bezobjawowo i niezauważenie, kończąc się nagłą śmiercią zwierzęcia, dlatego właściciele na ogół podejrzewają wypadek lub zatrucie, nie chorobę. Niestety w tym przypadku śmiertelność wynosi 100%, nie da się jej przewidzieć, ani jej zapobiec.
  • postać ostra. Trwa ona od 5 do 7 dni, przechodzi bardzo gwałtownie, jednak nie jest tak śmiertelna jak postać nadostra. Charakteryzuje się bardzo wysoką gorączką, bo aż 39-41 stopni, biegunką, wymiotami, bólami brzucha, zapaleniem migdałów i gardła. Ponadto pies ma powiększone węzły chłonne, kaszle, może mieć krwawe wylewy i wybroczyny. Jeśli choroba bardzo uszkadza wątrobę, mogą dojść objawy nerwowe, psy są niespokojne, mogą stać się agresywne z bólu i przemęczenia. Co prawda choroba uśmierca ponad połowę zwierząt, jednak przy szybkiej reakcji i intensywnym leczeniu można odratować i wyleczyć aż 90% chorych psów.
  • postać przewlekła. Oznacza ona po prostu przewlekłe zapalenie wątroby, występujące głównie u psów z osłabioną bądź częściową odporność. Może doprowadzić do długotrwałej, ale łagodnej infekcji, w wyniku której występuje zwłóknienie wątroby, a ona sama jest osłabiona i może trochę gorzej pracować.
  • postać oczna. Występuje zazwyczaj razem z postacią ostrą lub wtedy, gdy pies już zdrowieje. Jest to nie tyle, co samo zapalenie wątroby, ale jego komplikacje. Rogówka oka pokrywa się obrzękiem, jej kolor zmienia się na szaro-niebieski i mętnieje, jest to tak zwane niebieskie oko. Do tego dochodzi także zapalenie błony naczyniowej oka.

Jeśli mamy młodego i nieszczepionego psa, u którego występują gorączka i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, to jest biegunki, wymioty, brak apetytu, bóle brzucha, możemy podejrzewać chorobę Rubatha. W celu upewnia się, musimy udać się do naszego weterynarza, aby ten wykonał badania krwi oraz moczu i postawił jednoznaczną diagnozę. Warto to zrobić i nie lekceważyć objawów, bo nieleczona choroba zawsze prowadzi do śmierci. 

Samo leczenie zaś polega głównie na złagodzeniu objawów, zapobieganiu wtórnym infekcjom i pomocy w regeneracji zakażonych narządów. Przez cały okres choroby musimy go odpowiednio nawadniać, podawać mu antybiotyki i leki osłaniając wątrobę. W niektórych przypadkach niezbędne jest podawania także leków przeciwbólowych, przeciwwymiotnych i przeciwbiegunkowych. Jeśli dodatkowo wystąpią zaburzenia krzepnięcia, będzie potrzebna transfuzja osocza krwi.

Aby zapobiec chorobie, potrzebne są regularne szczepienia ochronne. U szczeniąt, pierwsze takie szczepienia przeprowadza się w wieku 8 do 10 tygodni, a kolejne 3-4 tygodnie później. Szczepionki używane przy tym szczepieniu są złożone i pomagają chronić także przed innymi chorobami, między innymi przed nosówką i parwowirozą. Daty kolejnych szczepień i to, jak często należy psa szczepić przeciw tej chorobie, aby zminimalizować ryzyko zachorowań, należy ustalić z lekarzem weterynarii, nie zaszkodzi także okresowo przebadać psu moczu i kału, by wyeliminować ryzyko, a przy okazji zapobiec innym chorobom.

© Załoga Chartykasa