Pachanga – Try it again.mp3
 Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© Maren Leuker

Wzorzec FCI nr 289
ISLANDZKI SZPIC PASTERSKI (Islenskur Fjárhundur / Icelandic Sheepdog)

POCHODZENIE: Islandia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.2007.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies pasterski.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 5 – Szpice i psy ras pierwotnych. Sekcja 3 – Nordyckie psy stróżujące i pasterskie. Bez prób pracy.
ZARYS HISTORII RASY: Islandzki szpic pasterski jest jedyną rodzimą rasą Islandii. Pojawił się w Islandii wraz z pierwszymi osadnikami-wikingami (874-930). Przez stulecia islandzki szpic pasterski oraz sposób jego pracy przystosowały się do lokalnego terenu, gospodarki oraz trudnej walki o przetrwanie Islandczyków; stał się on niezastąpiony przy wypasie gospodarskiego inwentarza. W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci wzrosła popularność islandzkiego szpica pasterskiego, i niezależnie od faktu, iż rasa jest nadal mało liczna – nie jest już uznawana za zagrożoną wyginięciem.
WRAŻENIE OGÓLNE: Islandzki szpic pasterski jest nordyckim szpicem pasterskim, nieco mniej, niż średniej wielkości, ze stojącymi uszami i zwiniętym ogonem. Widziany z boku – prostokątny; długość tułowia od najbardziej wysuniętego do przodu punktu łopatki do szczytu zadu przekracza wysokość w kłębie. Głębokość klatki piersiowej równa długości przednich łap. Łagodny, inteligentny, radosny wyraz. Ufna i żywotna postawa jest typowa dla tej rasy. Istnieją dwa rodzaje szaty: długa i krótka; obydwie gęste oraz niezwykle odporne na warunki pogodowe. Między płciami istnieje wyraźna różnica w wyglądzie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Islandzki szpic pasterski jest odważnym i zwinnym psem pasterskim, który szczeka, co przynosi pożytek podczas wypasu i zaganiania zwierząt na pastwiskach, w górach lub przy poszukiwaniu zagubionych owiec. Islandzki szpic pasterski jest z natury bardzo czujny; zawsze entuzjastycznie i bez agresji wita gości. Nie ma silnie rozwiniętego instynktu myśliwskiego. Islandzki szpic pasterski jest radosny, przyjacielski, ciekawski, skory do zabaw i nieustraszony.

GŁOWA: Mocnej budowy, o ściśle przylegającej skórze. Czaszka nieco dłuższa, niż kufa. Widziana z góry i boku – trójkątna.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI:
Czaszka: Lekko wysklepiona.
Stop: Wyraźnie zaznaczony, choć nigdy stromy, ani wysoki.
OKOLICA TWARZOCZASZKI:
Nos: Czarny; ciemnobrązowy u psów czekoladowych i niektórych kremowych.
Kufa: Dobrze rozwinięta; prosty grzbiet nosa. Kufa nieco krótsza, niż czaszka; zwężająca się równomiernie ku nosowi, tak, by widziana z góry lub boku tworzyła tępo zakończony trójkąt.
Wargi: Czarne, ściśle przylegające; ciemnobrązowe u psów czekoladowych i niektórych kremowych.
Policzki: Płaskie.
Zgryz: Nożycowy. Pełne uzębienie.
Oczy: Średniej wielkości; migdałowego kształtu. Ciemnobrązowe; nieco jaśniejsze u psów czekoladowych i niektórych kremowych. Obwódki oczu czarne; ciemnobrązowe u psów czekoladowych i niektórych kremowych.
Uszy: Proste, średniej wielkości. Trójkątne, ze sztywnymi krawędziami i nieco zaokrąglonymi koniuszkami. Bardzo ruchome, reagujące wrażliwie na dźwięki i obrazujące nastrój psa.
SZYJA: Umiarkowanej długości; umięśniona, bez luźnej skóry. Nieco łukowata; noszona wysoko.

TUŁÓW: Prostokątny i mocny. Długość proporcjonalna względem wysokości, harmonizuje z wrażeniem ogólnym.
Grzbiet: Prosty, umięśniony i mocny.
Lędźwie: Szerokie i umięśnione.
Zad: Umiarkowanie krótki i szeroki, nieco opadający, dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa: Długa, głęboka, dobrze wysklepiona.
Brzuch: Tylko nieznacznie podciągnięty.
OGON: Wysoko osadzony, zwinięty nad grzbietem i dotykający go.

KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Widziane z przodu – przednie kończyny proste, równoległe i mocne. Normalne kątowanie.
Łopatki: Ukośne i umięśnione.
Palce szczątkowe: Mogą być podwójne.
Przednie łapy: Nieco owalne; palce dobrze wysklepione i zwarte, z dobrze rozwiniętymi opuszkami.
KOŃCZYNY TYLNE: Widziane z tyłu – tylne kończyny proste, równoległe i mocne. Normalne kątowanie.
Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.
Palce szczątkowe: Dobrze rozwinięte podwójne palce szczątkowe – pożądane.
Tylne łapy: Takie same, jak przednie.
CHÓD/RUCH: Ukazuje zwinność i wytrzymałość, z dobrą akcją kończyn tylnych, pokrywający teren bez wysiłku.
SZATA: Podwójna, gęsta i niezwykle odporna na warunki pogodowe.
WŁOS: Istnieją dwie odmiany:
Krótkowłosa: Włos okrywowy średniej długości, gęste, miękkie podszycie. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy, uszach oraz przedzie kończyn; dłuższy na szyi, klatcepiersiowej oraz z tyłu ud. Ogon krzaczasty; długość włosa proporcjonalna do długości szaty.
Długowłosa: Włos okrywowy dłuższy, niż u odmiany opisanej powyżej, dosyć gruby, z gęstym, miękkim podszyciem. Włos krótszy na pysku, szczycie głowy, uszach oraz przedzie kończyn; dłuższy za uszami, na szyi, klatce piersiowej, przednich kończynach oraz z tyłu ud. Ogon bardzo krzaczasty; długość włosa proporcjonalna do długości szaty. MAŚĆ: Dopuszczalnych jest kilka kolorów, ale jeden kolor powinien zawsze przeważać. Kolorami przeważającymi są:
• Różne odcienie koloru podpalanego, wahające się od kremowego do rudobrązowego.
• Czekoladowy.
• Szary.
• Czarny.
Kolorom przeważającym zawsze towarzyszy biel. Najpopularniejszymi białymi znaczeniami, które często są nieregularne, są: strzałka lub [biel] na części twarzy, kołnierzu, klatce piersiowej; skarpety różnej długości oraz [biały] koniuszek ogona. Jaśniejsze odcienie występują często na spodniej części tułowia od gardła do końca ogona. U psów podpalanych i szarych często zdarza się czarna maska, czarne koniuszki włosa okrywowego, jak również pojedyncze czarne włosy. Psy czarne (trójkolorowe) mają czarną szatę, wspomniane wyżej białe znaczenia oraz tradycyjne znaczenia – w dowolnym spośród podpalanych kolorów – na policzkach, powyżej oczu (łuków brwiowych) i na kończynach. Łaty w powyższych kolorach na białym tle (łaciatość) są dopuszczalne. Biel nie powinna całkowicie przeważać.

WIELKOŚĆ: Idealna wysokość: Psy: 46 cm, Suki: 42 cm.
WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.
• Jednolicie czarny płaszcz lub siodło u psa w jakimkolwiek podpalanym kolorze.
POWAŻNE WADY: Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.
• Brak palców szczątkowych.
• Żółte oczy.
• Okrągłe, wyłupiaste oczy.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

© Załoga Chartykasa