Jordin Sparks – S.O.S.mp3
 Historie ras

© arnau-moreno / flickr

Na temat pochodzenia owczarka z Majorki istnieje wiele hipotez i żadna tak naprawdę nie wydaje się być tą prawdziwą. Najbardziej prawdopodobna wersja to ta, że owczarek ten pochodzi z półwyspu iberyjskiego, dokładniej rzecz biorąc, Balerów i powstała w XVIII wieku na skutek krzyżowania tamtejszych ras z psami sprowadzanymi z kontynentu europejskiego.

Inna hipoteza mówi, iż pochodzi on od egipskich psów wojennych, jednak nie znalazła ona żadnego potwierdzenia. Sam owczarek od zawsze wykorzystywany był na Majorskich wsiach jako typowy pies stróżujący i obronny.

Od zawsze był owczarkiem do wszystkiego – zajmował sie wszelkiego rodzaju zwierzętami gospodarskimi, w tym drobiem, także jako wyżej wymieniony strażnik. Nikt nie zna dokładnej daty, ale prawdopodobnie przyjazd króla Jakuba I to czas, w którym majorskie psy zaczęły się krzyżować z psami z zewnątrz i tworzyć coś na wzór dzisiaj znanego owczarka.

Ścisłą selekcję i tworzenie rasy rozpoczęto jednak dopiero w 1970 roku, po czym, po zaledwie dziesięciu latach, znano już typ, jaki chciano wychodować. Zostały opracowane pierwsze standardy rasy, cechym, na jakich się skupiano i które chciano uzyskać. Po dwóch latach od ustabilizowania rasy, został on uznany przed Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI), gdzie został na stałe wpisany do grupy psów pasterskich.

Dziś o ca de bestiar wiele się nie słyszy, gdyż poza swoją ojczyzną są mało znane, a pomimo faktu, że od zawze były pasterzami, z wyglądu przypominają raczej typowe psy obronne, wielkie i groźne, jednak gdy spojrzy się w ich oczy, można dostrzec ślady dawnej roli.

© Załoga Chartykasa