The Passenger – Let her go.mp3

 III grupa FCI

FCI 40/III.1  |  Irlandia

Soft-coated wheaten terrier wywodzi się z Irlandii i jest uważany za jedną z najstarszych irlandzkich ras. Jego historia wiąże się z pochodzeniem Kerry blue terriera i teriera irlandzkiego – możliwe, iż mają wspólne korzenie. Pierwotnie znany jako „pies biedaka”, trzymany na farmach jako psy pasterskie i polujące na drobną zwierzynę.

Obecnie wheaten to silny, zwinny i dobrze skoordynowany pies. Wydaję się szczęśliwe, są zabawne, potrafią przyciągnąć do siebie ludzi i są niezwykle przyjazne. Są wiecznymi szczeniakami, nigdy nie dorastają, wiecznie gotowe do zabawy. Są słodkie, pełne ducha, posłuszne i bardzo pewne siebie, co sprawia, że nie sposób im się oprzeć.

© fotocommunity.de

Nie jest to idealny pies obronny, ale zawsze szczekaniem oznajmia przybycie gości. Zazwyczaj bardzo kochany dla dzieci i dość dobrze dogadujący się z innymi psami, ale jeśli ma przebywać z innymi zwierzętami musi być z nimi wychowywany. Głównie mowa o kotach, mają tendencję do ich ścigania. Już za młodu  należy ich nauczyć akceptowalnych zachowań, gdyż są to psy bardzo pojętne i w mig wykorzystają nasze błędy. Uczą się szybko i chętnie.

Od małego należy im pokazywać, co można, a czego nie. Potrzebują osoby pewnej siebie, konsekwentnej, spokojnej i takiej, która zna język psa i potrafi się z nim porozumieć. Należy dosłownie tępić u niego wszelkie oznaki dominacji, inaczej wejdzie nam na głowie.

© fotocommunity.de

Szczenięta tej rasy rodzą się ciemnobrązowe, sierść jaśnieje dopiero z wiekiem. Można spotkać dwa typy rasy – amerykański i irlandzki, gdzie psy irlandzkie wydają się mieć cieńszą i bardziej jedwabistą sierść w odróżnieniu od swoich amerykańskich kuzynów.

Nazwy: Irish soft-coated wheaten terrier, soft-coated wheaten terrier, terier pszeniczny, wheaten, wheatie.
Przeznaczenie pierwotne: Zaganianie i polowanie na drobne szkodniki.
Przeznaczenie obecne: do towarzystwa.
Wielkość i waga: 16-20 kg, 46-48 cm.
Długość życia: 13-14 lat.
Umaszczenie: pszeniczne.

© Załoga Chartykasa