Rihanna – Umbrella.mp3
 Zaburzenia psychiczne

Zespół pozbawienia bodźców zewnętrznych dotyczy głównie psów z dużych hodowli, schronisk i azylów, gdzie szczeniaki spędzają sporo czasu w izolacji i są pozbawione kontaktu z ludźmi. Wielokrotnie powtarza się, jak bardzo ważny jest kontakt z człowiekiem w pierwszych miesiącach życia psa. Przez jego brak, szczenięta są pozbawione podstawowych bodźców słuchowych i wzrokowych.

Główną przyczyną jest… zła socjalizacja. Nie tylko wyżej wymieniony brak kontaktu z człowiekiem, ale także jego brak z innymi zwierzętami, dźwiękami i zapachami. Dodatkowo zbyt mała ilość bodźców zewnętrznych w pierwszym etapie rozwoju psa. Prowadzi to do tego, że psy są lękliwe, mogą być agresywne i wycofane.

Rozróżnia się trzy stadia rozwoju:

  • fobia rozwojowa. Jest to lęk przed tym, czego nie poznał i nie zaakceptował przed dwunastym tygodniem życia. Im mniej bodźców, tym silniejsza może być fobia.
  • lęk kenelowy. Lęk przed kontaktem ze światem zewnętrznym, dźwiękami i zapachami dobywającymi się z ulicy, podróżowaniem środkami komunikacji miejskiej. W zaawansowanej postaci może dojść do tego, że pies w ogóle nie opuszcza bezpiecznego schronienia, może także bać się ludzi.
  • depresja.

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, aby zapobiec przechodzeniu choroby w kolejne stadia zaawansowania. Polega ono głównie za zwiększeniu tolerancji na bodźce i ograniczeniu ilości tych, które powoduję u psa lęk.

© Załoga Chartykasa