The Wanted – Chasing the sun.mp3
 Zdrowie

Z definicji głównym celem znieczulenia miejscowego jest zniesienie bólu podczas operacji, bez konieczności używania znieczulenia ogólnego. Wskazane jest wtedy, gdy wykonywany jest prosty zabieg, nie wymagający używania znieczulenia ogólnego. Także wtedy, gdy u zwierzęcia istnieją wyraźne przeciwwskazania do narkozy. W pozostałych przypadkach ta metoda używana jest głównie do zabiegów o niskim progu bólu. Najczęściej jednak znieczulenie miejscowe stosowane jest razem z sedacją, czyli uspokojeniem farmakologicznym.

Rodzaje znieczulenia miejscowego.

  • powierzchniowe – środki stosowane są na powierzchnię błony śluzowej lub na uszkodzoną skórę; znieczulenie obejmuje miejsce stosowania.
  • nasiękowe – wstrzykiwanie roztworu do określonej przestrzeni pod skórę i do głębszych warstw tkanek.
  • przewodowe – wykonywane przez wstrzyknięcie roztworu w sąsiedztwo pnia nerwu lub splotu nerwowego; stosowane często do znieczulenia pni nerwowych kończyn i głowy.
  • nadoponowe – odmiana znieczulenia przewodowego; środek podawany jest do kanału rdzenia kręgowego; zależnie od miejsca wkłucia i ilości środka, znieczulenie obejmuje struktury unerwiane przez nerwy wychodzące ze znieczulonej części rdzenia; technika ta wykorzystywana jest głównie przy zabiegach wykonywanych w tylnej części jamy brzusznej, okolicy krocza i na kończynach miednicznych.

Wybudzanie psa z narkozy. 

Nie tylko ciągłe monitorowanie psa podczas zabiegu jest istotne, ważne jest także jego wybudzenie i obserwowanie tego procesu. Dopiero wtedy, gdy lekarz stwierdzi stabilny stan pacjenta, możemy zabrać zwierzę do domu. Do tego momentu, zwierzę musi zostać pod opieką weterynarza. Ciężko określić przewidywany czas wybudzania się psa, gdyż jest on rożny i zależy od bardzo wielu czynników.

© Załoga Chartykasa