One Direction – Live while we young.mp3
 Historie ras

© fotocommunity.de

W 1881 roku baron von Zedlitz, niemiecki hodowca pracował nad stworzeniem idealnego psa myśliwskiego –  tropiącego, śledzącego, a także przynoszącego ustrzeloną zwierzynę. Co więcej miały one pracować zarówno w wodzie, jak i na lądzie. Po skrzyżowaniu 7 konkretnych pudli i ponad 100 różnych pointerów, udało mu się wyhodować pudelpointera.

Rodzicami pierwszego miotu byli należący do cesarza Fryderyka III angielski pointer Tell oraz suczka Molly, niemiecki pudel myśliwski, należący do Hegewalda, znanego autora prac o psach myśliwskich.

Celem barona było stworzenie psa, który był łatwy w prowadzeniu, chętnie się uczące, inteligentne i kochające wodę, niczym pudel, a także o silnym pociągu do polowania, silnym instynkcie i znakomitym węchu, jak u angielskich pointerów. Dodatkowo miał być dobrym psem rodzinnym i towarzyszem na co dzień. Pudle miały znacznie silniejsze geny, dlatego trzeba było użyć tak wielu pointerów, aby uzyskać określone cechy.

© fotocommunity.de

Bodo Winterhelt był tym, który wprowadził pudelpointery w Północnej Ameryce w 1956 roku. Do dziś Ameryka bardzo dba o to, by utrzymać standard rasy. W 1977 roku powstał tam pierwszy klub rasy – Pudelpointer Club of North America w Kanadzie. Nie tylko w Ameryce, ale także w Niemczech bardzo dba się o trzymacie się wzorca i przestrzeganie tego, by jak najmniej od niego odchodzić. Zanim konkretny pies zostaje dopuszczony do hodowli, muszą zdać próby polowe z minimalnym chociaż wynikiem, by dowieść swoich umiejętności myśliwskich.

Pudelpointer w USA nigdy nie stał się zbyt popularny, głównie dlatego, że hodowcy aktywnie sprzeciwiają się przeciw uznaniu jej przez AKC. Twierdzą, iż może mieć to zbyt duży nacisk na rasę i spowodować jej podział na wystawowe i użytkowe. Poza Niemcami rasa jest niezbyt popularna, aczkolwiek ceniona przez myśliwych.

© Załoga Chartykasa