Margaret – Start a fire.mp3
 Zdrowie

Szczenięta znane są z tego, że są delikatne, słabe, pozbawione ochrony, a przez pewien okres czasu nie mają nawet własnych przeciwciał (luka immunologiczna), przez co tym bardziej są narażone na wszelkie dolegliwości, a nawet śmierć. Choć tak malutkie i nie wiadomo, jak słodkie, bardzo łatwo mogą wpaść w chorobę i zgasnąć na zawsze, jeśli nie będziemy wiedzieli, ja o nie dbać! Dlatego dziś mam dla Was tabelę przedstawiającą może nie najczęstsze, ale też nie najrzadsze, po prostu te spotykane u szczeniąt.

 
Choroba Objawy i przyczyny Zapobieganie i leczenie
NISKA TEMPERATURA CIAŁA (Hipotermia) Szczenię jest zimne, nie jest żywotne bądź jest nieaktywne i ospałe, otępiałe. Ten stan jest najczęstszą przyczyną śmierci szczeniąt, widuje się to głównie o psiaków odrzuconych przez matkę.
  • przez pierwsze trzy tygodnie temperaturę pomieszczenia utrzymywać powinno się powyżej 24 stopni. Szczenięta ogrzewamy owiniętą butelką z gorącą wodą, jeśli matka opuszcza je na dłużej niż 15 minut. Nie narażajmy szczenięcia na chłód i przeciągi.
  • Można je także ogrzewać ciepłem własnego ciała.
PRZEPUKLINA Szczenię ma obrzęk wokół pępka lub w kroczu = przepuklina pachwinowa. Przepuklina odprowadzana może być wepchnięta z powrotem, uwięźnięta już niestety nie. Tendencję do niej obserwuje się między innymi u ras: lhasa apso, shih tzu i yorkshire terrier.
  • małe przepukliny nie wymagają podjęcia żadnych działań. Z kolei większe, do których można włożyć palec, wymagają korekty chirurgicznej.
  • Twardy, bolesny obrzęk występujący w typowym dla przepukliny miejscu stanowi poważny stan i wymaga natychmiastowej interwencji weterynarza.
NISKI POZIOM CUKRU WE KRWI (Hipoglikemia) Poziom cukru we krwi spada, powodując osłabienie, mogą się zdarzyć tiki i drgawki, a w końcu śmierć. Hipoglikemia pojawia się bez ostrzeżenia, głównie gdy szczenię jest zestresowane, chore lub odrzucone. Niektóre małe rasy, jak chihuahua i pomeraniany dziedziczą złą kontrolę cukru we krwi. Choroba dotyka zwykle psy od szóstego do czternastego tygodnia życia. Może się pojawiać także u tych zdrowych i dobrze odżywionych.
  • Dokarmiamy słabo jedzące szczenięta mlekiem dla szczeniąt, zawierającym odpowiednią ilość cukru.
  • Jeśli zwierzę jest przytomne, można mu podać doustnie rozpuszczoną glukozę w proszku, cukier kukurydziany lub miód.
  • Jeśli jest nieprzytomne lub ma drgawki, wymaga dożylnego podania glukozy przez weterynarza.
BIEGUNKA Szczenięta ulegają odwodnieniu sześć razy szybciej niż dorosłe zwierzęta. U nich nawet łagodna biegunka może prowadzić do poważnego odwodnienia i śmierci. Suka, oczyszczając okolice odbytu, usunie ślady biegunki, tak, że zostanie tylko odbyt w lekkim stanie zapalnym. Najczęstszą przyczyną jest przekarmianie szczeniąt.
  • Odwodnione szczenię wymaga leczenia weterynaryjnego z podawaniem płynów i leków.
NIEDOŻYWIENIE Konkurencja do najlepszych sutków bywa duża. Niedożywione szczenięta więcej płaczą i w końcu stają się niespokojne i zimne w dotyku.
  • Szczenięta codziennie należy ważyć, żeby wcześnie wykryć problem.
  • Słabe szczenięta należy dokarmiać sztuczne.
BRAK ODDAWANIA MOCZU I KAŁU Matka z natury pobudza szczenięce noworodki do oddawania moczu i kału, liżąc je. Jeśli je zaniedbuje, mocz i kał są zatrzymywane.
  • Wydalanie może być stymulowane przez delikatny masaż okolic genitalnych wilgotną, ciepłą watą, Należy tak robić po każdym karmieniu i raz pomiędzy karmieniami.
KRWAWIENIE (syndrom krwotoczny szczeniąt) Choroba ta jest powodowana przez niedobór witaminy K, niezbędnej do prawidłowego krzepnięcia krwi. Witamina jest produkowana przez bakterie jelitowe. W ciągu pierwszych kilku dni życia do chwili skolonizowania jelit przez bakterie, szczenię dostaje witaminę K od matki. Niedożywiona matka może mieć szczenięta podatne na krwawienie po niewielkich urazach.
  • Potrzeba dożylnego podawania witaminy K.
ZAPALENIE PĘPKA Kawałek pozostawionej pępowiny zwykle kurczy się i odpada, pozostawiając pępek. Czasem pępek ulega infekcji i staje się czerwony, opuchnięty i ropiejący.
  • Należy oczyścić okolice ciepłą wodą i delikatnym środkiem antyseptycznym.
  • Lekarz weterynarii zdecyduje, czy potrzebna jest jego interwencja (telefonicznie).
ZATRUCIE KRWI (Sepsa) Bakterie mogą dostać się przez pępek lub w przypadku zapalenia gruczołu mlekowego matki, z mlekiem. Szczenięta stają się niespokojne i zestresowane, mają biegunkę, wzdęcia, napinają powłoki brzuszne. Czerwonawy lub niebieski odcień skóry świadczy o śmiertelnym zapaleniu otrzewnej.
  • Potrzebna jest natychmiastowa pomoc weterynarza.
HERPESWIRUS Zakażenie herpeswirusem rzadko daje objawy kliniczne u matki, jeśli jednak przekaże go ona szczeniętom podczas porodu, nie chcą jeść, „płaczą”, rozwija się biegunka i wyraźnie cierpią z bólu.
  • Najlepszą przeżywalność ma w temperaturze 36 stopni. Zazwyczaj śmiertelny.
ZESPÓŁ SŁABNĄCEGO (ZAMIERAJĄCEGO) SZCZENIĘCIA Jest to termin ogólny, opisujący niespokojne, niedożywione, słabnące i nieprzybierające na wadze, gasnące, następnie umierające szczenięta. Istnieje wiele przyczyn, włącznie z wadami wrodzonymi, wychłodzeniem, złym odżywianiem, intoksykacją mlekiem matki i infekcją herpeswirusową.
  • Szczenięta należy trzymać w cieple i dobrze je odżywiać.
  • Warto zaznaczyć w jakiś sposób szczenię, na które trzeba zwracać szczególną uwagę.
ZESPÓŁ PŁASKIEGO/PŁYWAJĄCEGO SZCZENIĘCIA Chore szczenięta mają słabe mięśnie oraz płaską klatkę piersiową i wyglądają jak pływające żółwie. Schorzenie to zdarza się częściej u szczeniąt ras wielkich, zwłaszcza u osobników z nadwagę.
  • Szczenięta należy zachęcać do spania na boku, zbierając ich przednie kończyny razem w czasie snu.
  • Do ćwiczenia chodzenia należy przygotować podłoże o dobrej przyczepności np. trawa.

 © Załoga Chartykasa