Blue Lagoon – Heartbreaker.mp3
 Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.

© petguide.com

FCI-Standard Nr 124

IRLANDZKI SPANIEL WODNY (Irish Water Spaniel)

POCHODZENIE: Irlandia.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 13.03.2001.
UŻYTKOWOŚĆ: Irlandzki spaniel wodny łątwo daje się ułożyć do rozmaitych sposobów polowania z bronią palną; potrafi wystawiać, i doskonale aportuje z gęstego poszycia. Cechy tej rasy czynią ją szczególnie przydatną do polowania na ptactwo wodne.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 8 –  Aportery, płochacze, psy wodne. Sekcja 3 – Psy wodne. Obowiązują próby pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Pochodzenie rasy pozostaje niejasne; na ogół przyjmuje się, że spaniel wodny powstał z psów, wywodzących się z Persji, które do Irlandii trafiły poprzez Hiszpanię. Pierwsza pochodząca z Irlandii wzmianka o “psach wodnych do polowania na wodne ptactwo” datowana jest na początek XVII wieku – stąd wiadomo, że psy o nieprzemakalnej sierści znane były tam jeszcze przed wynalezieniem dubeltówki. Nie wiadomo także, skąd wzięła się szczególna cecha irlandzkich spanieli wodnych, a mianowicie częściowo nieowłosiony („szczurzy”) ogon. Takiego ogona nie ma żadna inna rasa, można więc przypuszczać, że irlandzki spaniel powstał w Irlandii bez udziału innych ras. W drugiej połowie XIX wieku stał się popularnym psem wystawowym; klub rasy utworzono w roku 1890.
WRAŻENIE OGÓLNE: Bystry, ładnie i mocno zbudowany, zwarty i krępy.
ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Dumny, łączy wielką inteligencję i wytrzymałość z pewnością siebie i pasją , siłą i oddaniem. Dobry pies rodzinny z poczuciem humoru, wobec obcych zachowuje się z rezerwą.

GŁOWA: Czaszka i cała głowa duże.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Mocno wysklepiona, dobrej długości i szerokości, pojemna. Na głowie czub, utworzony z luźnych, długich loków, opadających między oczami, a nie tworzących sterczącą na wszystkie strony perukę.
Stop: Płynny.
TRZEWIOCZASZKA: Zupełnie gładka, tylko na spodniej stronie żuchwy niewielka broda.
Nos: Duży, dobrze rozwinięty, barwy ciemno wątrobianej.
Kufa: Długa, mocna, w obrysie raczej kanciasta.
Uzębienie: Mocne, równomiernie rozstawione, zgryz nożycowy.
Oczy: Stosunkowo małe, kształtu migdała, ciemno bursztynowe lub ciemno orzechowe, o nadzwyczaj inteligentnym wyrazie.
Uszy: Bardzo długie, płatowate, nisko osadzone, wiszące dość blisko policzków, porośnięte długimi, skręconymi lokami.
SZYJA: Dość długa, mocna, łukowata wygięta, dzięki czemu głowa noszona jest wysoko nad grzbietem, mocno osadzona na łopatkach.

TUŁÓW: Dobrze rozbudowany, proporcjonalny, a przy tym beczkowaty
skutkiem mocnego wysklepienia żeber, mocny i dobrze umięśniony.
Grzbiet: Krótki, szeroki i równy, dobrze związany.
Lędźwie: Głębokie i szerokie.
Klatka piersiowa: Głęboka, nie bardzo szeroka ani okrągła, ale o znacznym obwodzie za łopatkami skutkiem mocno wysklepionych żeber. Dobrze ożebrowana na całej długości.
OGON: Kształtny, mocny, u nasady gruby – tam na długości 7.5 cm do 10 cm pokryty krótkimi lokami – stopniowo zwęża się ku zaostrzonemu końcowi. Na tyle długi, by sięgał stawu skokowego, noszony prosto, mniej więcej w linii grzbietu.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Łopatki: Bardzo mocne, skośnie ustawione.
Kończyny: Proste, o mocnym kośćcu, łokieć znajduje się w linii, poprowadzonej od kłębu do podłoża.
KOŃCZYNY TYLNE: Bardzo mocne.
Kolano: Dobrze kątowane.
Staw skokowy: Niski.
ŁAPA: Duża, mało zwarta i okrągła, dobrze porośnięta włosem, tak na, jak i między palcami, ale włos nie powinien być przesadnie długi.
CHODY: Ruch bardzo charakterystyczny dla tej rasy, skutkiem beczkowatej klatki piersiowej jest toczący.

SZATA
SIERŚĆ: Gęste, zwarte i szorstkie w dotyku pierścienie, w żadnym razie nie wełniste, z natury natłuszczone. Na górnej stronie i bokach szyi sierść podobna do tej, która porasta tułów, natomiast spód szyi gładki – krótki włos ułożony w kształt litery V od żuchwy do mostka. Na przednich nogach włos obfity, nieco krótszy na ich przednich stronach. Poniżej stawu skokowego włos krótki po przedniej stronie, długi po tylnej.
MAŚĆ: Głęboko nasycona, wątrobiana z czerwonawym odcieniem. Biel na klatce piersiowej niepożądana.

WIELKOŚĆ: Psy: 53 – 59cm. Suki: 51 – 56cm.
WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

  • Białe znaczenia na klatce piersiowej.
  • Mało nasycona maść.
  • Jasne oczy.
  • Sierść wełnista.
  • Długi włos na przedniej stronie śródstopia.
  • Wyraźnie długi, piórowaty włos na przednich stronach przednich nóg.
  • Płaskie łapy.
  • Długa sierść na mostku.
  • Długa sierść na części twarzowej głowy..
  • Biel na łapach.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub wyraźna lękliwość.
  • Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

UWAGA!. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

© Załoga Chartykasa