Jason Deluro – Want to want me.mp3
 VI grupa FCI

FCI 59/VI.1  |  Szwajcaria

gończy lucereński © pinterest.com

Szwajcarskie psy gończe są rasą bardzo starą, znane już w XV wieku i bardzo cienione, ze względu na swe umiejętności myśliwskie. W wyglądzie i charakterze widać wpływ prawdopodobnie francuskich psów gończych, sprowadzanych przez najemników do Szwajcarii. Wyróżnia się cztery odmiany szwajcarskich psów gończych, różniących się miedzy sobą umaszczeniem:

  1. Gończy berneński – biały w czarne łaty lub z czarnym siodłem.
  2. Gończy z Jury – płowy z czarnym płaszczem, niekiedy z czarnym nalotem.
  3. Gończy lucereński – błękitny, będący rezultatem połączenia włosów czarnych i białych, bardzo silnie cętkowane z łatami lub czarnym siodłem.
  4. Gończy ze Schwyz – biały w pomarańczowo-płowe łaty lub z pomarańczowo-płowym siodłem.

Mówi się, że gończe te są jednymi z najstarszych psów wpisanych do VI grupy FCI, zaś stare źródła umieszczają je na listach najlepszych psów gończych. Wzorzec nazywa je niebywale zwinnymi, wytrzymałymi i mocnymi, tak też zostały ukształtowane przez trudny szwajcarski klimat. Jako typowy pies gończy, potrzebuje regularnego treningu i pracy, dzięki którym są w stanie zużyć nadmiar energii. Jeśli myślimy o posiadaniu takiego psa, ale nie wykorzystywaniu go jako psa pracującego, musimy mu zapewnić odpowiednią dawkę ćwiczeń psychoruchowych.

gończy berneński

Historia pokazuje, iż psy te dopadając zwierzynę rozszarpywały ją i najadały się do syta, ale działo się to z powodu złego ich traktowania przez ludzi. Należy pamiętać przede wszystkim, że myślistwo to ich naturalny zew, muszą być więc mądrze i odpowiedzialnie prowadzone oraz zakupywane z dobrej hodowli! Należy pamiętać o nauczeniu go podstawowych komend oraz nie spuszczaniu ich ze smyczy na terenie, którego nie znamy, a także na otwartych terenach, gdzie pies może puścić się w pogoń za dzikim królikiem lub bezdomnym kotem.

Gończy szwajcarski znany jest przede wszystkim z pięknego śpiewu, którym sygnalizuje podjęcie tropu, dlatego też bywa nazywany śpiewającym gończym. Nazywany też gończym innym niż wszystkie, zawsze wpatrzony we właściciela, tęskniący za dotykiem i obecnością przewodnika. Przez tą potrzebę kontaktu nie może być trzymany całymi dniami sam na dworze, nie daj boże pozostawiony w kojcu! Jest oddany właścicielowi i całej rodzinie, świetnie też dogaduje się z dziećmi, które uwielbia.

gończy z Jury © sannas.deviantart.com

Psy też uważa się też za niezwykle pojętne i szybko uczące się, co też odróżnia je od innych gończych, gdyż nie biegają samopas i nie są głuche na komendy, ale wracają na każde zawołanie. Łatwo przyswaja wpajane mu zasady, hierarchię w domu i nie ma tendencji do dominacji. Przy szkoleniu należy pamiętać, aby nie używać agresji kolczatek, obroży elektrycznych, izolować psa, czy też podnosić głos i wyżywać się na psie. Mają one niezwykle wrażliwą psychikę i raz złamany pies może się już nie pozbierać. Szwajcary są nieufne względem obcych, ale nie są agresywne. Niestety mieszanka tych cech sprawia, iż kompletni nie nadają się na psy stróżujące, więc nie ma sensu nawet myśleć o takim zajęciu dla nich.

Mimo ta wielu dobrych cech i faktu, iż są to psy wręcz długowiecznie, bo niezwykle zdrowe i nieobciążone genetycznie, nie należą do ras znanych, zaś w Polsce są praktycznie nieznane i bardzo ciężko je spotkać (mi się to zdarzyło raz!), a szkoda, bo są to naprawdę piękne psy, dostojne, z nutką szlacheckiego zachowania i niezwykle fotogeniczne.

gończy ze Schwyz

Nazwy: Gończy szwajcarski, Schweizer Laufhund, swiss hound, gończy ze Schwyz, gończy lucereński, gończy berneński, gończy z Jury, Bruno, Bernese Hound, Berner Niederlaufhund, Jura Hound, Jura Niederlaufhund, Lucerne Hound, Luzerner Niederlaufhund, Schwyz Hound, Schwyzer Niederlaufhund.
Przeznaczenie pierwotne: gończy na drobną zwierzynę, używany do polowania z bronią palną, zwykle na zające, sarny, lisy, niekiedy na dziki.
Przeznaczenie obecne: w głównej mierze pies myśliwski rzadziej do towarzystwa.
Długość życia: 12-14 lat
Wzrost i waga: 47-59 cm, 15-20 kg.
Umaszczenie:  białe w czarne łaty (berneński), płowe z czarnym płaszczem (z Jury), błękitne (lucereński), biało-pomarańczowe (ze Schwyz).

© Załoga Chartykasa