Cascada – Dangerous.mp3
 VII grupa FCI

FCI 90/VII.1  |  Hiszpania

Wyżły hiszpańskie wydają się być masywne, ciężkie i troszkę bardziej w typie molosa niż wyżła, jednakże to wrażenie sprawiają fałdy luźnej skóry. Tak naprawdę jest to smukły, muskularny pies, a nadmiar skóry może być spuścizną hiszpańskich gończych, z którymi najprawdopodobniej był krzyżowany. Dzisiejsze wyżły są na dodatek lżejsze niż ich dziadkowie. W pierwsze połowie XX wieku rasa niemalże wyginęła, ale po wojnie udało się ją odbudować i do tamtego czasu wciąż zyskuje nowych zwolenników.

© pointingdogblog.blogspot.com

Pierwotnie i jeszcze przez długi czas był używany do polowań na jelenie, jednakże dziś jeśli już wykorzystuje się go w polowaniu to na niewielkie  zwierzęta jak zające czy kuropatwy. Nie tylko wyglądem, ale i wyśmienitym węchem przypomina bardzo gończe.  Patrząc na niego musimy pamiętać, że jest o wiele bardziej smukły, wysportowany i energiczny niż na to wygląda. Jeśli mamy w planach zakupić goi jako towarzysza, musimy liczyć się z tym, że będzie nieszczęśliwy leżąc na kanapie. Psy te potrzebują ruchu, przestrzeni i zajęcia.  Z powodzeniem będzie nam towarzyszył w górskich wyprawach, długich spacerach o stromym, nierównym terenie.

Będzie posłuszny i spokojny w domu, jeśli pozwolimy mu się wybiegać i jeśli będziemy dla niego liderem. Jeśli nie pokażemy mu jego miejsca, może próbować to wykorzystać i ustalić swoje własne zasady. Jednakże na ogół są to psy bardzo chętne do pracy i zawsze gotowe wykonać polecenia swego pana.

© Noémi Dalma Soós

Tak samo ważne są odpowiednie ćwiczenia i ilość ruchu. Ze względu na tak dużą potrzebę, nie nadaje się on dla ludzi zabieganych i rodzin z małymi dziećmi, które nie mogą sobie pozwolić na wielogodzinne wędrówki. Będzie za to idealny dla ludzi aktywnych, jako towarzysz wędrówek, przejażdżek rowerowych, joggingu. W przypadku niezaspokojenia potrzeb, może stać się bardzo niespokojny i przejawiać zachowania destrukcyjne, dlatego warto mieć dostęp do ogródka, żeby miał stały dostęp do przestrzeni.

Poznając nową osobę może się wydawać wycofany i nieprzyjazny, jednakże jeśli ją zaakceptuje, staje się ona kolejnym członkiem jego wielkiej rodziny. Można próbować szkolić go w kierunku psa stróżującego, jednakże większość osobników jest zbyt przyjazna i otwarta, by być dobrymi stróżami. Nie zauważa się agresji w stosunku do innych zwierząt, i dosyć chętnie dzielą przestrzeń z innymi czworonogami. Dobrze odnajdzie się też na farmie wśród krów i koni. Należy jednak uważać na koty, gdyż niektóre osobniki nigdy ich nie akceptują, nawet jeśli wychowują się z nimi od szczeniaka.

Burgos po lewej ©  listadoderazasdeperrosygatos.blogspot.com

Nazwy: Wyżeł hiszpański z Burgos, wyżeł hiszpański, Spanish Pointer, Perdiguero de Burgos, Burgos pointing dog, Burgos pointer, Burgalese Pointer.
Przeznaczenie pierwotne: polowanie na jelenie.
Przeznaczenie obecne: polowanie na zające, kuropatwy, do towarzystwa.
Wzrost i waga: 66-76 cm, 25-30 kg.
Długość życia: 12-14 lat.
Umaszczenie: ciemnobrązowa z białym, dropiata.

© Załoga Chartykasa