Sarah Connor – Music is the key.mp3
 I grupa FCI

FCI 44/I.1  |  Francja

Patrząc na beaucerona, pierwsze, co nam przychodzi na myśl, to jego… podobieństwo do dobermana. Jednakże to tylko przywidzenie, gdyż przodków ma tych samych co drugi z owczarków francuskich – briard. Początkowo był uważany za jego krótkowłosą odmianę, dopiero w 1896 roku rozdzielono obie rasy i nadano im znane dziś nazwy. Początkowo był używany do polowania na dziki, jednakże czasem dostrzeżono jego niezwykłą inteligencje i dawano mu coraz to wymyślniejsze zadania. Zasłynęły także podczas wojny jako psi kurierzy, w policji, w straży granicznej, a także dogoterapii i jako pies przewodnik, czy ratowniczy!

Beaucerony są przede wszystkim duże, umięśnione i całkiem zgrabne. Na jego widok wielu ludzi ma dreszcze i czuje niepokój, gdyż sprawia on dosyć groźne wrażenie, jednakże z drugiej strony często myli się go z kundlem, gdyż nie jest to u nas szczególnie popularna rasa. Jeszcze niedawno praktycznie wszystkie beaucerony miały kopiowane uszy i nierzadko ogon, jednakże od momentu wprowadzenia zakazu, coraz częściej obserwuje się naturalnie piękne psy z obwisłymi uszami i długimi ogonami.

Psy te są bardzo chętne do pracy i odważne. Bardzo nieufne wobec obcych, zaciekle bronią swego terytorium i świetnie nadają się na psy obronno-stróżujące. Jednakże ze względu na ich znaczne rozmiary warto zainwestować w porządne szkolenie, gdyż źle prowadzony beauceron może nieumyślnie stać się niebezpieczny.  W żadnym wypadku psy te nie mogą być agresywne ani bojaźliwe.

Ygritte © Amanda Kisiel

Jak na tak dużego psa, dość łatwo odnajdują się w mieszkaniu. Należy pamiętać, aby zapewnić im odpowiednią ilość ruchu. Najlepiej, gdyby blok był w pobliżu lasu, parku, czy łąki, gdyż nie jest to typ psa, który może spędzić całe dnie bez ruchu.  Na spacerach możemy mieć problem z ich agresją w stosunku do innych psów, zwłaszcza samców innych dużych ras. Jest to kolejna rzecz do wyeliminowania na szkoleniu. Warto wziąć pod uwagę, że podczas szkolenia są sprytne, bardzo uważne i aktywne, więc łatwo zauważą nasz błąd, a z drugiej strony mogą czasami być niezwykle uparte i zawzięcie, więc przy ich szkoleniu musimy uzbroić się w dużą dozę cierpliwości, konsekwencji i… czasu.  Głównie ze względu na to, że psy te późno dojrzewają – jako wiek dojrzały uważa się u nich dopiero 3 rok życia.

Jako domownik kocha swoją rodzinę i lubi z nią przebywać, ale nie będzie miał nic przeciwko, jeśli będzie musiał spać na dworze. Z dziećmi, zwłaszcza małymi należy go wychowywać, wtedy na pewno będzie się świetnie z nimi dogadywał. W innym przypadku lepiej myśleć o nim jako towarzyszu dla starszych dzieci. Zabawy zawsze pod nadzorem – beauceron jest duży i samym machnięciem ogona może sprawić dziecku krzywdę. Co więcej psy te w domu są dosyć spokojne, mało szczekają – nigdy bez wyraźnej przyczyny.

© akc.org

Pielęgnacja tych psów nie jest wymagająca – wystarczy je wyczesać raz w tygodniu. Stosunkowo zdrowe, mogą cierpieć na choroby typowe dla dużych ras – skręt żołądka, zwyrodnienie stawów, dysplazja stawów biodrowych.

Nazwy: Beauceron, Owczarek francuski z Beauce, Bas Rouge, Berger de Beauce, owczarek francuski, French Shorthaired Shepherd, Beauce Sheep dog, Beauce Shepherd, Berger de Beauce, owczarek francuski krótkowłosy, Czerwona Pończocha.
Przeznaczenie pierwotne:  polowanie na dziki.
Przeznaczenie obecne: wszechstronny pies użytkowy – policja, straż graniczna, dogoterapia, pies ratownik, przewodnik, pies do towarzystwa.
Długość życia: 14-16 at.
Wzrost i waga: 61-70 cm, 40-50 kg.
Umaszczenie: czarny podpalany lub arlekin.

© Załoga Chartykasa