Pitbull – Give me everything.mp3
 Historie ras

Korzenie chartów rosyjskich sięgają bardzo odległych czasów. Na ziemiach rosyjskich charty pojawiały się już w średniowieczu, jednakże ten borzoj, którego znamy dziś został wykreowany w XVI wieku. Pierwszy wzorzec rasy został opublikowany w 1650 roku i opisane tam psy niewiele różnią się od tych, które znamy dziś.

Początkowo borzoje przebywały w rękach właścicieli ziemskich i szlachty. Ich stada sięgały nawet 500 osobników. Wykorzystywano je głównie do polowań na zające, lisy i wilki. Z czasem polowania te zyskały charakter pokazowy, ukazując przede wszystkim zamożność i znaczenie gospodarza.

W takich pokazał uczestniczyły dziesiątki konnych myśliwych i przede wszystkim psy – dostojne, dumne, poruszające się z gracją. Najlepsze z nich osiągały zawrotne ceny – były wymieniane na przykład za 200 hektarów ziemi.

Hodowcy chartów z Moskwy i sąsiednich guberni założyli w 1873 roku Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, a potem Związek Hodowców Borzoja, który miał na celu odnowienie tradycji polowań i przede wszystkim ujednolicenie rasy.

Gdy na początku XX wieku wprowadzono nowe przepisy dotyczące łowiectwa, hodowla rosyjskich borzojów mocno podupadła, a ich liczebność i sława spadły. Wiele psów zostały sprzedanych do USA i Wielkiej Brytanii, gdzie także panowała ogromna moda na te psy.

II Wojna światowa zniszczyła większość hodowli rasy (zostały trzy) oraz rosyjskiej populacji. Okres po wojnie był okresem intensywnej odbudowy rasy, głównie za pomocą sów importowanych z Niemiec i USA. Obecnie borzoje są znane i rozpoznawalne na całym świecie, a ich sława zdaje się nie maleć. Mimo, iż arystokracji od dawna nie ma, ich wygląda i charakter wciąż ma w sobie coś szlacheckiego.

 © Załoga Chartykasa